zaterdag 25 april 2009

Boerendart enzo



Goedemorgen lezers,

Die regen waar we woensdagavond over spraken, was slechts een flauwe druppel. Maar donderdag is zowaar de sloot achter onze tuin al gegraven. De klus is nog niet geklaard, maar het gaat er op lijken dat we spoedig een goede watervoorziening hebben.

Het gras is nu voor de eerste keer gemaaid. Dat lag bezaaid met duizenden roze blaadjes van onze bloesemboom. Nu het gras korter is kunnen wij het gemakkelijker weghalen.

Suzanne heeft zich op de garage/schuur gestort. Alles is nu beter geordend en weer enkele van de tientallen dozen vol met onze spullen, zijn geleegd. Tijdens het gras maaien zag Marcel ineens een koolmeesje tegen het raam van de schuur aanvliegen. Binnen, wel te vestaan ! Suus had lekker de deur opengezet om te luchten en gemakkelijker te ruimen, toen is er een geel-blauwe vriend naar binnengevlogen. Nu zat hij voor zijn gevoel opgesloten op de zolder, Marcel heeft hem snel weer in vrijheid gesteld.

Vrijdagmiddag en avond was er een personeelsuitje van het werk van Marcel.
Nu is hij daar doorgaans geheel niet voor te porren, maar er was beloofd dat het leuk zou worden zonder gekke toeren enzo. En dat was ook zo. In een bus werden we naar de burcht van Wedde gebracht (zie foto). Dat is vlak bij vrienden David en Viola, sterker nog, wij hadden daar laatst gewandeld met hen (en de honden en pony Olly). Nu dan stonden wij lekker in de zon te wachten op wat komen ging. Er verschenen wat mannetjes in groene pakken (net Interpolis dus). Zij lieten ons door het dorp marcheren en brachten ons bij nog meer groen-geklede nozems. Zij bleken schutters te zijn. Na een korte uitleg (dat zo Gronings was dat ik twijfel of zij zich wel verstaan) mochten wij een pand betreden. Het bleek van de plaatselijke schuttersvereniging te zijn, de Burcht-schutters.

Onder het genot van een hapje en een drankje mochten wij luchtbuks schieten, pistool schieten, laserschieten, pijl- en boogschieten en... boerendart. Dit houdt in: er staat een baal hooi met eraan metalen ringen. Van een afstand van circa 10 meter smijt je er een hooivork heen en als je in de ring of de roos gooit, scoor je punten. Dat dit minder gemakkelijk is dan je denkt, getuigde de lange rij wachtenden voor dit onderdeel.
Na afloop was er voldoende tijd om heerlijk in de zon met wat collega's te brabbelen, waarna de uitreiking van de medailles kwam.

Na een nieuwe marstocht naar de bus, reden wij naar een restaurant annex zalencentrum in het dorp Blijham. Na wat te-hard zingen en flauwe grappen van een plaatselijke artiest mochten we aan het buffet, wat lekker en gevarieerd was. Na het eten nog een kopje koffie en thee (thee dus, ik drink nog altijd geen koffie) was de avond om en gingen we naar huis. Het was best een leuke ervaring dat schieten, wat mij betreft was dit een leuk, onschuldig personeelsuitje. Niet zo'n uitje waarbij je collega's leert kennen op een manier dat je ze eigenlijk helemaal niet wil leren kennen. Dit was goed, dit was op z'n grunnings.

Fijn weekend allemaal. Marcel en Suzanne