maandag 20 april 2009

Voorjaarsperikelen

2009-04-18 054

Goedenavond,

Inmiddels loopt het weekend ten einde, en nog altijd is het droog in Scheemda. Al tijden geen regen gehad en lekkere temperaturen.
Wat een wonder is het toch zoals de natuur zich weer zo mooi opbloeit. Zo vernuftig; eerst is de boom en de struik kaal, en wanneer de temperaturen stijgen ontstaan de bladeren, bloesems en groeien en bloeien de bloemen. Wat wonderlijk, wat een scheppingskracht ! Daar raken we niet over uitgepraat.

Vrijdag schoot Suzanne foto's in de tuin:

De Japanse kers begint in bloei te komen. De perenboom van de buurman staat al in volle bloei. Ook krijgen de aarbeienplantjes al bloemetjes.

Zaterdag toen Marcel er ook was, maakten we opnieuw foto's van de tuin, die nu voller in bloei staat dan vrijdag

Die zaterdag zijn we ook op uitgetrokken. En wie denkt dat de bovenstaande foto ergens rond Lisse is gemaakt, heeft het mis. Ook in Groningen hebben we bollenvelden.
We reden via Appingedam naar Loppersum en Oldenzijl bij Uithuizermeeden. Prachtige natuur en bij sommige boeren al bollenvelden.

Ook groeien de koolzaadvelden op. Nog heel even en ook die staan in bloei. Wij schoten nog heel wat leuke plaatjes.

Bij de Eemshaven kwamen we trouwens nog bij de molen, genaamdGoliath. Dit is de noordelijkste molen van ons land. We hebben het in vol bedrijf gezien. De molenaar draaide kop van de molen naar de wind. En daarna trok hij de rem los en begonnen de wieken te draaien. Zo doe je met een dagje ontspannen ook nog kennis op !

Eenmaal thuis hebben we heerlijk eigen gemaakte groentensoep gegeten, waarna we weer aan de slag moesten. Suzanne richtte wat bloembakken in met geraniums en lavendel. Marcel spitte het laatste gras weg. Eindelijk is die klus geklaard, het heeft precies een maand tijd gekost.
De buurvrouw (van onze leeftijd, zij wonen aan de oostkant) kwam bij ons langs. Zij vond in haar tuin een piepklein vogeltje. Zo uit het ei. Het lag op haar straat. Alles zat er op en er aan, maar het was nog kaal, was nog blind en heel zielig om te zien.

Internet bevestigde ons bange vermoeden, zo'n klein vogeltje is niet te redden. We legden het in een mandje en gaven het een eigeel-papje. Met kruikjes hielden we het profesorisch gemaakte nestje warm. Deze morgen leefde het nog, maar toen wij uit de kerkdienst kwamen was het helaas toch overleden.

Ook dat is natuur. Dat zijn dingen die zijn niet leuk. En zo is het met eigenlijk wel meer dingen in het leven. We begrijpen soms niet "waarom" iets zo loopt zoals het loopt. We treuren er om, maar gelukkig mogen wij in het volst vertrouwen vooruit kijken, maar ook omhoog zien naar onze Hemelse Vader die alles wat leeft heeft geschapen. Dan zijn wij dankbaar voor alle mooie dingen die wij mogen ervaren. Ook dankbaar dat wij daar open ogen voor hebben gekregen. Je moet het maar zien!
Nog een fijne avond en alvast een goede nieuwe week toegewenst,

Marcel en Suzanne