donderdag 14 mei 2009

Moestuin deel 8: wij hebben alleen maar zonnestralen !

2009-05-12 006


Wij hebben geen vage straling in onze tuin; Scheemda was vandaag in het nieuws. Voor een bepaalde winkel zouden afstandbedieningen van auto's niet werken. Wij hebben geen last van vreemde straling, wij hebben alleen zonnestralen.

Zaterdag typten wij ons vorige bericht en stapten in de eerste trein uit Scheemda. Dat was het begin van een lange vermoeiende reis. Door werkzaamheden aan het spoor moesten wij in Zwolle, Deventer en Amersfoort extra overstappen. De treinen zaten ondanks het tijdstip (8uur 's ochtends) bomvol en de aansluitingen waren soms erg krap; zo krap dat wij de aansluiting nog net uit konden zwaaien. Uiteindelijk belandden we in Gouda, waar Suzanne's ouders ons kwamen ophalen. Na wat koffie en thee waren we toch al gauw aan eigengemaakte groentensoep toe, onze dag was immers vroeg begonnen. Na dit lekkere maal wandelden wij naar volkstuintjes in de buurt; een oom van Suzanne "tuint" daar ook. Hij was er niet. Maar het aanschouwen van de tuinen leerde ons veel; ten eerste over hoe te werk te gaan, alternatieven, maar ook het volgende: Wij in 't noorden hebben een beginnende moestuin. Die is op harde, koude kleigrond. De tuinen in het warmere zuiden, met veel meer losse grond, waren al veel verder in het seizoen; er stond sla om zo op te eten, en andijvie en radijsjes die al doorschoten. Bij ons in Scheemda niets van dat; wij moeten nog beginnen !

We haalden de broer van Suzanne, Corné en aten in Lekkerkerk nog een lekkere hap, maar moesten toen al snel weer terug naar het station; de terugreis !
De alleraardigste conductrice hoorde ons verhaal aan van die ochtend en zag dat er geen zitplaatsen meer waren in de coupé. Van haar mochten we eerste klas reizen ! Dat was een mooie pleister voor de wonden. Na een wat relaxtere, maar desondanks vermoeiende rit, kwamen we aan in ons Scheemda.

De buurman wachtte ons al op; hij kocht eieren voor ons en zocht de grootste uit ! Dat hebben we geweten; zondagmorgen aan het ontbijt hebben wij er erg van genoten; dat is nu een vers ei ! Nu maar hopen dat Pippi en Witje "het" ook leren op den duur, dan hebben we eigen eieren.

Na dit ontbijt bezochten wij de kerkdienst alwaar een spreker uit Engeland was. Hij kwam van oorsprong uit Trinidad/Tobago. Je kunt vertrouwen op je verstand, maar het is wijzer van ervaringen van anderen te leren en hun advies op te volgen, was de boodschap. En zo hopen Suzanne en Marcel, ondanks dat zij hun draai hier in Groningen vinden, toch nog altijd uit te gaan van verstandige woorden van hen die "het" weten kunnen en bovenal van de Heer !
We spraken de voorganger nog even na de dienst; hij kende de kerk die wij drieënhalf jaar geleden bezochten tijdens onze vakantie op het eiland Tobago. Leuk was dat !
Die middag rustten we lekker uit van de vermoeiende dag ervoor.

Hierna begon de werkweek. Die tuin hè ! Wat een werk. Als Marcel uit zijn werk komt, voegt hij zich bij Suzanne die al heel de dag bezig is in de tuin. En zo gaan we samen verder, eten wat, zorgen dat de beestjes ook wat eten en gaan dan verder. Zo'n tuin vergt echt veel tijd. Maar we hebben er veel plezier van en genieten er dus ook van.
Door de harde wind en de afwisselende zon met zo nu en dan wolken, schommelt de temperatuur in de kas enorm. Maar het groen in de tuin groeit. De plantjes, het gras, de bomen, alles is nu mooi fris groen.


Voor nu een fijne avond en een fijne week verder, Marcel en Suzanne