dinsdag 7 juli 2009

Soepie !

Na de leuke maar vermoeiende dag op Borkum (zie vorige bericht) kwamen we aan in Scheemda. Bij een chinees restaurant namen we een beker van diechinese tomatensoep mee. Man, wat is dat lekker en wat knap je daar lekker van op. We hebben die soep wel eens geprobeerd na te maken, niet gelukt helaas. Die chinezen gebruiken toch wel een geheim recept !

Zaterdag werden we al weer vroeg gewekt door de kippen. Na hen uit hun benauwde huisje verlost te hebben en ze het nodige graan te hebben gegeven, gingen ook wij ontbijten in de tuin.

Hierna hebben we eigenlijk heel de dag in en om de tuin gewerkt. Tussen de middag verscheen de buurman om de hoek met de vraag of we snert wilden. We moesten wel snel beslissen, want hij wilde vissen. Deeigengemaakte erwtensoep smaakte lekker. Ook bij een graadje of 30 is dat smakelijk; lekker voedzaam en zout. Marcel heeft het straatje achter opnieuw gelegd en Suzanne verzorgde alle planten. We hebben zo'n 15 totmatenplanten staan, die vragen veel aandacht.

Ook bleken er rupsen van "koolwitje-vlinders" op de brocoli neergestreken te zijn, ze vraten gestaag de bladeren weg. Bij de slaplantjes is een bepaalde rups die de wortels wegvreet, je krop sla is zo in een dag verloren. Omdat Marcel in zijn ooghoek ook nog alle kleine musjes de net opgekomen kropjes zag opsmikkelen, spande Suzanne een netje over de slaplantjes.

Het werd al snel avond, het was een mooie warme zwoele avond.

Zondagmorgen weer vroeg op. We ontbeten weer heerlijk in de tuin en gingen naar de kerk. Na de dienst spraken we onze nieuwe vriend Alfred nog. We hebben op geloofsgebied en ervaring wel dezelfde visie en net als Suzanne heeft hij een gave voor muziek.

We reden begin van de middag naar huis en zochten een plekje in de schaduw. Want tegen de weersverwachtingen in was het hier heel de zondag warm en zonnig. De buren hadden familie op bezoek uit Gulpen, Limburg. Die kregen na hun lange reis een bord eigengemaakte groentensoep. Wat overbleef kregen wij. "Zo doen wij dat hier", zei de oude buurvrouw trots. Ook dezesoep smaakte ons heerlijk.

We spraken ons buurjongetje nog van de andere kant. Hij heeft gitaarles en kwam dat trots laten horen. Op de vraag of meneer Nillson hem wel eens wakker maakt zei hij de haan wel eens te horen, maar er geen last van te hebben. Gelukkig maar !

Hij kwam de kippen eens bekijken. Die wandelden over het plaatsje. Met de snaveltjes open, zo warm hadden ze het. Op een gegeven moment zat Pipi in de ren en zat de rest erbuiten. Dat werd paniek. Kippen zijn soms een beetje stom en bedenken dan in de paniek niet meer hoe ze in en uit de ren kunnen. Later weer kropen ze in de schaduw van een zinken teil. Omdat dit niet de meest ideale plek was, en ze beter in de ren in de schaduw kunnen zitten, lokten we ze weg. Dat was eerder gezegd dan gedaan. Uiteindelijk zat het spul weer in hun eigen Villa Kakelbont.

's Avonds was het broeierig warm. Er kwam wat bewolking, maar het bleef droog. Door de benauwdheid sliepen we slechter en was het zo weer kwart voor 6 deze morgen: de nieuwe werkweek ving aan.

Gelukkig is de oprit naar de snelweg weer geopend en kan Marcel weer "normaal" naar zijn werk rijden. Suzanne ruimde het huis aan kant en verzorgde de tuin en de kippen. Bij de bestaande capucijnersplanten kwamen nieuwe stekken. Zo hebben we voorlopig voldoende oogst. Wat wel opvalt is dat er ook groene peulen tussen de paarse zitten. Kennelijk zat er in het zakje capucijner-zaad toch ook zaad van peulen of erwten ....

Inmiddels hebben we wat zon en wat bewolking en er staat een lekker verfrissend briesje. Daar gaan we nog even van genieten. Fijne avond,

Marcel en Suzanne