dinsdag 5 januari 2010

Veel winter in Scheemda - deel 2

Goedemorgen,

Het nieuwe jaar is alweer 5 dagen oud en nog altijd is de winter niet te stuiten.
Op nieuwjaarsdag zijn we bijtijds opgestaan en hebben wij de buren een nieuwjaarsgroet gegeven. Die middag zijn we lekker gaan wandelen. De lucht was helder en het was koud. Er lag nog wat sneeuw, maar veelal aangevroren ijs maakte onze regio wit.
We reden met de auto naar Nieuw Scheemda en zagen daar op een akker reeën lopen. Een mooie gelegenheid om onze nieuwe videocamera uit te proberen. Onze eerste camera was namelijk al snel stuk gegaan en via de postbank kon Marcel een eenvoudig en goedkoop exemplaartje kopen. We wandelden langs de akker en filmden de reeën.
Voor de liefhebbers is dit filmpje hier te zien: KLIK

Na de wandeling aten we een lekker bord macaroni, dat ging er wel in met dit koude weer.

Zaterdag liep anders dan verwacht. Toen we opstonden viel er een enkele vlok sneeuw. (schoon)-vader Nijs belde met de vraag hoe het hier stond met de sneeuw. Zij hadden in het westen namelijk wat sneeuw gehad, maar het zou bij ons in het noorden erg sneeuwen. Het poederlaagje dat gevallen was, was niet noemenswaardig. Maar gaandeweg het gesprek ging het harder sneeuwen. En nog harder. En zo viel er voor de middag zo'n 15 centimeter sneeuw ! Er reed geen verkeer meer op straat en veel mensen waren bezig de stoep schoon te vegen. Marcel groef de auto uit en parkeerde die weer op een veiliger plaats. Ook die middag bleef het sneeuwen en werd de laag zo'n 20 centimeter.
Onze buurman heeft zoals u misschien weet aan de andere kant van Scheemda een grote tuin. Daar staan diverse rozenstruiken. Ook is er een schuur waarin twee tractoren staan en allerlei machines.
Op de grond staat ook een typisch gronings huisje (zie foto rechtsboven), maar dat gebruikt hij verder niet. De tuin staat vol
bomen, struiken, sparren, coniferen. Er zijn daarom ook altijd veel vogeltjes. De buurman wilde het toegangshek sneeuwvrij maken en controleren of alles goed was zo na oud en nieuw. Wij besloten met hem mee te gaan. We gingen niet met de auto, maar te voet en het was een mooie tocht. In de tuin heerste een serene rust. Sneeuw dempt geluid ook. Enkel het gekraak onder je voeten en de vogeltjes waren hoorbaar. Het was net of je in Oostenrijk wandelde.

Toen we thuis kwamen was het inmiddels donker en zat de buurvrouw al op ons te wachten. Zij wordt volgende week 99 jaar en zij gaat met dit weer logischerwijs niet naar buiten. Wel had ze snert gekookt en wij kregen ook een pannetje.
Voor liefhebbers van nog meer filmpjes kan u hier een filmpje van zaterdag zien toen het sneeuwde en wij naar de buurman zijn landgoed wandelden.

Zondagmorgen stonden we bijtijds op, maar het was natuurlijk maar de vraag of we naar de kerk konden met dit weer. Gelukkig was de sneeuwschuiver een paar keer door onze straat gereden en ook over de hoofdweg naar Winschoten, dus door vroeg weg te gaan kwamen we toch op tijd. Het was een bont gezelschap zo. Iedereen had sneeuw-vriendelijke kleding en schoeisel aan. Er werd even teruggeblikt op het afgelopen jaar en stonden stil bij de planning voor het komende jaar, waarnaar wij verwachtingsvol uitzien.
Na de dienst was er koffie en gelegenheid iedereen nog een goed nieuw jaar toe te wensen.

De terugreis was weer glibberen, maar we kwamen veilig thuis. Daar kookte
Suzanne een zuid afrikaans gerecht, Boboti genaamd. Echt een aanrader voor liefhebbers van stoofschotel met kerrie. Zij verwerkte in het gerecht de sperziebonen van onze tuin, appels van de buurman, spekjes, gehakt en rozijnen. Bovenop een laag kaas en ernaast was er rijst.
Heerlijk !

Om het maal te laten zakken besloten we te wandelen. Het was helder weer, wel erg koud. Maar doordat het zo vroor, was het niet zo glad. Een uitgelezen kans om naar Nieuw Scheemda heen en terug te wandelen.

Dit werd een wonderlijke tocht.
We hadden het in het begin niet zo door; het leek wel of er in de verte mist boven de akker hing.
Toen we eenmaal verder gelopen hadden, bleek er een wereld van mist op de akkers te hangen. En wij gingen er dwars doorheen. Het was een wondere wereld zo. Er was verder niemand op straat, wij zijn
tijdens de gehele tocht van tweeënhalf uur niemand tegen gekomen.
Een uitgelezen kans om prachtige foto's te schieten zoals u hiernaast ziet. En ook werd de videocamera weer gebruikt.


Het resultaat van vooral de foto's is fantastisch, u kunt ze hier bekijken.

Verder dus voor de liefhebbers nog twee filmpjes, deel 1 en deel 2.

Het is hier nog altijd mooi wit, maar voor vandaag staat dooi op het programma. We zullen zien.

Marcel en Suzanne