zaterdag 13 maart 2010

Alle vormen van vervoer van de hand gedaan

Goedemiddag,

Inmiddels is het weer zaterdagmiddag en is het helaas een week geleden sinds ons laatste bericht.
Er is erg veel gebeurd deze week en daarvan doen we nu graag verslag.
De sneeuw is bijna weg ! Dat is toch wel een wezenlijke verandering na 3 maanden sneeuw.

Verleden week zaterdag hebben wij in de tuin gewerkt. Er scheen een flauw zonnetje en wat frisse wind, het deed Suzanne erg goed. Marcel schepte de sneeuw van de moestuin en groef de twee wasrekhouders uit. Met veel geweld en mankracht zijn deze uiteindelijk op de stenen binnenplaats achter het huis gekomen. Wat mooi dat zoveel mensen oud ijzer verzamelen. Maandag al is het spul opgehaald en waren wij er mooi van af !
De betonblokken er onder zijn vrijdags afgevoerd naar het westen. Want Suzanne's ouders kwamen. Het was al een poos geleden.
Schoonvader Nijs maakte een nieuw kozijn bovenin de garage. En die van de keuken repareerde hij. Ook zaagde hij paaltjes die Marcel dan kan gebruiken in de komende moestuin. Suzanne's moeder stortte zich op onze lap rood-met-witte-stippen stof. Zij maakte een rokje voor over het fornuis, een lopertje voor in het raam, pannenlappen en tot slot een keukenschort voor Suus. Zelfs onze Bijbel die in de keukenkast staat, kreeg een rood-met-witte-stippen-jasje.
Suzanne verzorgde het eten en woensdag was dat een groot maal. De buurvrouw kwam namelijk thuis uit het ziekenhuis. Voor haar en haar zoon kwam een maal van aardappels en karbonades en verse groenten uit de diepvries (er is nog altijd wat voorraad van de moestuin van 2009). We waren blij dat de hoogbejaarde vrouw weer terug was en met name vrijdag was ze weer helemaal tip top de oude. Ze nam afscheid van Suzanne haar ouders en ontving nog wat visite.
Marcel tufte al de dagen naar zijn werk opa kantoor.


Zoals u misschien vermoedde belandde de gewonnen scooter via de computer op internet op verschillende verkoopsites. Appingedam, het werk, is best een eindje rijden hier vandaan en meerdere dagen per week carpool ik. We hebben geen helm en moeten dan ook een verzekering regelen. Misschien konden we er een ander een plezier mee doen ? Er kwam een koper, maar niet via de advertentie op internet; een aangetrouwde neef/nicht van de buren heeft een broodjeszaak in de stad Winschoten. Die was op zoek naar een scooter en zo vond woensdag de overdracht plaats.
Wat ook op internet staat is Google streetview. Daarop kan je straatfoto's bekijken.
Je ziet een mooi plaatje van ons huis als je op ons adres zoekt (foto's volgen).
Maar wat nog grappiger is wanneer je de straat die hier op aan sluit inrijd en terugkijkt. Daar staat Suzanne ! Ik was de deur aan het schilderen met een oude oranje jas aan, een broek vol verfvlekken en kaplaarzen. Niet echt elegant voor op het wereldwijde web, maar wel het bewijs dat ik hard aan ons huis werk. Die foto moet in september/oktober geschoten zijn.

Nu Suzanne's ouders weer terug naar huis waren en de werkweek voorbij, was het tijd om uit te rusten. Helaas waren we al rond 6uur wakker. We gingen rustig ontbijten, maar dat werd ruw verstoord. De buurman riep ons en in pyjama zijn we er heen gesneld. Het ging niet goed met de oude buurvrouw en wij hielpen waar mogelijk. Suzanne belde de huisartsenpost en gelukkig was de huisarts hier in 5 minuten. Wij zijn toen weggegaan, maar niet lang erna kwam een ambulance met loeiers en lichten.
Na een poosje is de buurvrouw de ambulance ingevoerd waar ze nog een tijdje bezig zijn geweest. Buurman Warrie zou er achteraan gaan rijden naar het Martiniziekenhuis in Groningen. Wij belden familie en wensten hem sterkte.

Vlak erna ging de telefoon; de garage. Nu was het tijd ook afstand te doen van onze auto. Woensdag de scooter, vandaag de auto. ( vandaar de titel )
Toen onze rode Swift in januari voor apk/onderhoud bij de garage was, kondigde men ons een dure komende reparatie aan. Maar het model was wel erg gewild. Dus besloten we een goedkopere, zuinigere, iets minder grote / krachtige auto te kopen.

Met de verkoop van de scooter en een goede inruil hadden we er een goede deal aan.
Eerder leek het erop dat de auto op Marcel's verjaardag geleverd zou worden, dat werd dus ruim 2 weken later. Maar niet getreurd natuurlijk.
Wij hadden voor onze rode Swift een kanariegele Suzuki Wagon R. Sommigen weten dat misschien nog wel. Het was een grappige, fijne hoge auto.
Deze nieuwe Splash is de opvolger. Weer goed zicht en lekker hoog zitten. Suzanne zit zo een stuk prettiger.


Nu dan dus ook afscheid van het rode autootje waarmee we in het westen zo vaak in de file hebben gestaan.

Al met al een onstuimige week dus, we hopen dat u begrijpt dat we niet bij machte waren eerder verslag te doen. Bij deze.

Marcel en Suzanne