zaterdag 3 april 2010

Een bijzondere goede vrijdag

Eindelijk...

Eindelijk weer even de gelegenheid om een stukje op de blog te schrijven.
Dinsdag plaatsten we een bericht: de buurvrouw is overleden. Maar nadien is er veel gebeurd.
Die middag besprak de familie met Suzanne de begrafenis. Die zou vrijdag plaatsvinden, goede vrijdag.
Omdat de buurvrouw had aangegeven dat zij bij haar begrafenis een dominee wilde, en omdat zij met de dominee van de kerk waarvan ze nog altijd lid waren, weinig binding hadden, was besloten dat:
Onze voorganger dan de begrafenis moest leiden.

Dus belde Marcel net voor vertrek bij zijn werk gauw de voorganger om af te spreken, we konden gelukkig direct komen.
We bespraken de gebeurtenissen en het verzoek van de familie. Verbaasd over de situatie, maar ook wel geraakt door het bijzondere verhaal, gaf hij aan met zijn vrouw te overleggen en ons te laten weten. Die avond is Marcel weer naar de familie gegaan die na hun verzoek toch wel de nodige vragen hadden over ons geloof, de kerk waar wij heen gaan, de voorganger en de manier waarop alles zou kunnen plaatsvinden. Het was een kritisch (terecht) maar goed gesprek.

Onze voorganger bevestigde te komen en donderdagmorgen volgde er een gesprek tussen de buurman, de voorganger en Suzanne.
Al snel bleek de familie eigenlijk nooit echt nagedacht te hebben over de invulling van de begrafenis en zij lieten het eigenlijk aan ons over. De dominee moest een kort woord brengen en er was geen behoefte aan muziek of een band (??), maar Suzanne moest dan maar een lied brengen. Enerzijds wel een hele verantwoordelijkheid, anderzijds de vrijheid de inhoud te bepalen.
De familie zond een soort verslagje over de buurvrouw en de rest was aan ons.

Vrijdag was het dan zover en nadat voorganger William een paar paracetamolletjes geslikt had tegen de griep, kwam hij naar Scheemda.
In tegenstelling tot wat voorspeld was, heeft de zon de gehele dag geschenen. En in tegenstelling tot wat verwacht was, kwamen er erg veel mensen op de begrafenis.

Na een welkom-heten van de begrafenisondernemer werd het woord gegeven aan onze voorganger die de psalm herhaalde die wij op het sterfbed met de buurvrouw deelden. Daarna vertelde hij over het leven van de buurvrouw en daarna kwamen woorden van bemoediging, vertroosting en diepgang. Ook de goede vrijdag kwam ter sprake.

Hierna droeg hij de leiding over aan ons en begon Suzanne te spelen op ons keyboard. Marcel hield de microfoon voor haar mond en Suzanne zong een lied in een moderner jasje, die eveneens geïnspireerd is op die psalm van de preek en het gesprek met de buurvrouw van maandag.
Voor de liefhebbers:




Na ons lied werd de kist in de auto geladen, begonnen de klokken te luiden en wandelden wij in een stoet van zeker 100 mensen naar de begraafplaats achter ons huis.
Bij het graf aangekomen, waar haar man 25 jaar geleden was begraven, werd nu ook de buurvrouw ter aarde gelaten en werd het "Onze vader" uitgesproken.
Hierna wandelden we terug naar het rouwcentrum waar tijd was om te condoleren. Lopend door de zon wandelden we met voorganger William terug. Hoe zou men het gevonden hebben ? En oh ja, hoe waren wij ook al weer in deze situatie beland ? En wat was het fijn om zo samen als team dit te mogen doen. En wat was het wonderlijk gelopen. Als men ons afgelopen zondag had verteld: de buurvrouw zal overlijden, jullie voorganger zal de rouwdienst lijden, Suzanne zal een lied zingen en begeleid dat met een keyboard dat wij een paar maanden terug bij de Lidl kochten, dan hadden we het geen van drieën geloofd. Wonderlijk !
Het gaat ons verstand te boven.

We arriveerden weer bij de aula en kregen koffie / thee met een plak Grunniger Kouk en spraken na met wat mensen.
De broers+partners en de buurman spraken even na met onze voorganger en zij waren bijzonder geraakt door de boodschap. Zij vonden het, Godzijdank, vertroostend, bemoedigend en heel fijn.
Dat was voor ons prettig te horen, we hadden immers met mensen te doen die niet gewoon zijn naar een kerk te gaan / preken te horen / hiermee bekend te zijn.
Maar kortom, het was goed.

We namen afscheid, wensten de voorganger beterschap met de griep en gingen terug naar huis.

Omdat de zon lokte en er familie af en aan liep bij het huis van de buurman, zijn wij er even op uit getrokken.
's Avonds hadden we een kerkdienst vanwege goede vrijdag en daarna zijn wij snel gaan slapen. Even laten bezinken van wat er de afgelopen week / weken gebeurd is.

Marcel en Suzanne