dinsdag 18 mei 2010

Na regen komt zonneschijn....

... Jammer alleen dat die zon dan NA onze vakantie kwam. Maar dat is niet anders.

Even een verslag van de afgelopen dagen.

Vrijdag was de laatste doordeweekse vakantiedag. Het weer was wisselvallig, maar vroeg in de ochtend wel aardig. Dus stond Marcel vroeg op en stak een gras weg (zonder de spade in zijn voet te zetten). Verder stond er een houten verrijdbare bak in het gras waarin plantjes of bollen konden. Het ding was heel erg gaan schimmelen, dus die is uit elkaar gesloopt. Ook Suzanne kwam in de tuin werken en we probeerden in de tuin te ontbijten, maar
daarvoor was het eigenlijk te koud.

In Winschoten deden wij wat boodschappen en toen wij thuis waren pakten we al onze tuinspullen bij elkaar. Met gereedschap en een kruiwagen liepen we
naar de tuin die wij hebben op het land van de buurman.
Helaas bleken onverlaten met een hond dwars over de gepote aardappels te hebben gelopen.

En twee van de drie pompoenen, duidelijk gemarkeerd met roze slakkenkorrels en al best groot, waren moedwillig vertrap.
Dat was wel een domper. Omdat er naast het land veel bomen en struiken staan die ook van de buurman zijn, dook Marcel dat bos in en haalde zijn padvinders-ervaringen weer naar boven. Zo kwam er aan beide zijden van het land een barricade. Suus schreef een bordje met de tekst: "Prive, Niet betreden, pas ingezaaid !"
Nu maar hopen dat er niemand meer op het landje zal komen.














Wij schoffelden onkruid en graspollen weg en maakten bedjes met worteltjes en uien. En nieuwe pompoenen en boerenkool. Het was een heel werk en om half 8 waren we weer thuis.

Zaterdag was dus tijd om te relaxen. Al vroeg stonden we op en reden naar de plaats Bakkeveen, op de grens van Friesland en Drenthe, net voorbij de grens met Groningen.
Daar was een soort kofferbak verkoop. Er stonden in dit kleine dorp erg veel mensen die vanuit de auto wat verkochten, het was heel groots opgezet.
Alleen waren het niet echt kleine prijsjes. Voor handelaars begrijpelijk, maar iedereen vroeg gewoon veel voor zijn waar. Wij kochten één ding: een plant die zwarte tomaten krijgt. Van zaad uit Spanje aldus de verkoper. Of ze echt zwart zullen worden .... ?

Via een stukje Friesland en dan door Drenthe van west naar oost reden we naar het Drouwenerzand en Gasselte. Daar gingen we heerlijk wandelen in de rust. Op een gegeven moment stond er een ree voor ons. Zo dichtbij, dat Marcel hem niet eens zag. Hij sprong weg en bekeek ons even verderop en wij hem.
Dat hij /zij niet verder weg ging kan er op duiden dat daar vlakbij een jong lag. Die hebben wij niet gezien. Het was een bijzondere ervaring.

N
a de boswandeling (waar de foto's dit keer gemaakt zijn) reden we naar huis.

Zondag stonden wij weer bijtijds op en gingen wij naar de kerk. Het thema van de preek was: Wie ben jij als niemand kijkt ! Een tamelijk pakkend en
confronterend onderwerp dus.
Uit de kerk reden wij naar Wedde, want vriendin Viola was jarig. Daar zagen
wij haar ouders ook weer, die wij eerder deze week in het vissershuisje in Moddergat zagen.
David en Viola zijn niet echt mensen die opgeprikt op een verjaardag gaan zitten, net als wij .
Dus gingen al snel na de lunch de wandelschoenen aan en reden we naar
Wessinghuizen.
Daar maakte we een mooie wandeltocht. Van tijd tot tijd brak de zon door en was het echt wel lekker.
Weer terug in Wedde dronken we thee en aten een javaanse stoofschotel. We moesten al snel weer weg, omdat er 's avonds weer een kerkdienst was. In het kerkgebouw van de baptisten gemeente in Winschoten hadden wij een doopdienst. Maar liefst 9 mensen werden gedoopt en het gebouw zat stampensvol. Ook beneden in een ruimte woonde men de dienst bij via videoschermen.
Het is bijzonder dat er zoveel doopkandidaten waren, onze gemeente groeit !
Na de dienst gingen wij naar huis, vroeg naar bed voor de nieuwe werkweek, de vakantie was voorbij .

Maandag werden we al vroeg wakker van de zonneschijn die onze kamer scheen. Dat was wel een domper, daar hoopten we heel de week op. Maar zo gezegd, het is niet anders.
Wij startten weer op en deden ons ding. Voor Marcel lag er genoeg werk te wachten en voor Suzanne ook; er was immers in huis en aan de was niets meer gebeurd en al die wandelingen van de afgelopen week en het werk in de tuin, gaven behoorlijk wat vuile kleren en zand/grond in huis.

De kipjes kregen ook de nodige aandacht en vroegen dat ook. Kipje Annika is namelijk nog altijd broeds. Een vriend van onze buurman, Kees genaamd, had een tip van vroegen. Doe de kip in een juten zak, hang hem een dag aan de waslijn, en de kip is niet broeds meer.
Erg spartaans en zielig dus.
Totdat Annika gisteren met snavel en poten aan Suzanne's been hing en dus erg agressief was. Suzanne nam een kussensloop, deed de kip er in die toen erg rustig werd. Dat hang ze in de garage. En het klinkt zielig en onorthodox, maar de kip werd er rustig van. Na anderhalf uur is ze bevrijd. Ze was nu veel rustiger, maar ging wel weer op het kistje broeden.
Hopelijk gaat het spoedig van zelf over, daar staat circa 3 weken voor (dan is een ei normaliter uitgebroed).

Nu bent u weer even bijgepraat. We gaan snel weer aan de slag op deze nieuwe dag, dinsdag.

Marcel en Suzanne