donderdag 13 mei 2010

Veel regen en veel koolzaad

Beste vrienden.

Hier dan weer een berichtje vanuit Scheemda. Helaas is onze vakantie qua weer niet wat wij hoopten. Regen, zware bewolking en wind overheersen en het wordt overdag niet warmer dan 9 graden. Dat is niet zo denderend voor Suzanne's gezondheid, en trouwens voor niemand niet. Desondanks maken we er een leuke tijd van waarvan nu dan verslag.

















Maandag zijn wij in de
ochtend in de auto gesprongen. We reden naar het zuid-oosten, dus bij Bad Nieuweschans de grens over en toen richting Sögel. Wij waren daar vorige zomer al eens en die omgeving is mooi. Er zijn wat heuvels en ook daar is net als hier in Groningen koolzaad. Maar nu dan op heuvels, dat maakt het nog net iets mooier.



Toen wij aankwamen gingen we eerst naar zo'n typisch duits
bakkerijtje waar we lekkere broodjes kochten. Die aten we aan een bosrand op, waarna we naar de Windberg reden.
Daar was een nederlander met een paardenranche. Tussen de paarden scheerden de zwaluwtjes heen en weer. Het was er prachtig. Via koolzaad- en jonge tarwevelden liepen wij het bos in. Onderweg passeerden we diverse jagershuisjes, en Marcel kan het dan niet nalaten even binnen te neuzen.


Na een grote wandeling door het bos kwamen we weer precies ter hoogte van de auto het bos uit. We dronken wat en reden naar Wepeloh. Daar zou een idylische bed en breakfast zijn.
Eenmaal aangekomen bleek die aan een zeer drukke weg te zitten, de tuin was klein en het gebouw oogde Duits, dus weinig franje aan.
We meldden ons af en besloten gewoon naar huis te rijden. Daar is het goed en in elk geval veel rustiger.





Dinsdag gingen we weer op pad. Precies de andere kant op dit maal. Binnendoor reden we naar het Lauwersmeer gebied, het
was een mooie tocht. Maar het weer ging betrekken en dat stoorde ons. In de verte, bij de kust, was de lucht blauw, dus daar reden we heen. En zo kwamen wij in het dorpje Moddergat, place of all places.
We wandelden over de zeedijk en zagen het wad, Ameland en Schiermonnikoog. En onder, aan de andere kant het dorpje. We zagen oude vissershuisjes en toen we een auto zagen staan, besloten we naar beneden te gaan. De ouders van vriendin Viola, wonen daar namelijk. Zij wonen in zo'n piepklein vissershuisje. Het huisje ernaast is
museum, dat bezochten we niet. We riepen en ze waren thuis. Voor we het wisten zaten we in het museumhuisje kopjes thee te drinken met een lekkere plak cake, een snorrende haard. Die haard is noodzakelijk, met die zeewind is het er feitelijk altijd koud met een stevige wind. Het was leuk om eens in zo'n authenthiek huisje uit 1800 te zitten en ook om deze mensen te ontmoeten.
We hadden goede gesprekken over van alles en nog wat. Zo ook over Suzanne's gezondheid. Zij vroegen zich af hoe wij daar mee omgaan. Dat hebben jullie al wel kunnen lezen op deze weblog: wij passen ons aan, laten ons niet beheersen, geloven in genezing door God de vader en zijn dankbaar voor alle mooie dingen die wij mogen beleven.
Na een poosje namen we afscheid en liepen tussen de schaapjes terug over de zeedijk, naar de auto.

Inmiddels was het 5 uur en kregen we trek.
Echt uit eten gaan wilden wij niet, maar lekker eten wel. Dus kochten we plastic bestek, bezochten een chinees en reden naar de friese weilanden waar wij het ons lieten smaken; eerst chinese tomatensoep, daarna bami met saté. De plaatselijke chinees viel echter niet zo bij ons in de smaak, geen aanrader dus.
Achter onze auto betrok het weer en we besloten terug te rijden naar Scheemda.
We reden weer mooi binnendoor en rond 9uur waren we weer thuis.

Meer foto's van deze twee dagen: KLIK HIER


Woensdag regende het zoals te verwachten viel. We deden wat boodschappen en rommelden wat in huis.

Donderdag, vandaag dus, is wel droog maar erg herfstachtig. Na een uitgebreid ontbijt zijn we de tuin in gedoken en het nodige onkruid weggehaald. En wat dacht u van de rose bloesem van onze boom. Emmers vol verdwenen in de groene bak.
De kipjes scharrelden om ons heen: die zijn gek op bloesems !
Behalve kleine kip Annika. Die is sinds afgelopen weekend broeds. Die is niet van het legkistje af te slaan, wordt dan ronduit agressief. De andere kipjes die zo nu en dan eieren willen leggen, duwen haar opzij of gaan gewoon boven op haar zitten. Het ei gelegd hebbende wordt dan weer vlug op 41 graden gehouden door kip Annika. Zij eet en drinkt nauwelijks en we hopen dan ook maar dat deze broedse bui spoedig voorbij is.

We gaan nu aan het einde van de middag weer onze rust nemen.

Alvast een fijne avond en tot de volgende keer,

Marcel en Suzanne