maandag 7 juni 2010

Even een reünie op afstand



Gisteravond is het gelukt. We hebben onze vrienden in Brazilië weer gezien. Niet persoonlijk, maar via Skype. Pastor Carlos Augusto met zijn vrouw Ruthy hebben ook webcam, microfoon en koptelefoon. Wij kochten laatst een webcam met een microfoon ingebouwd en nu konden wij via Skype contact maken met elkaar.
Man wat hadden wij elkaar veel te vertellen. We hebben elkaar sinds begin maart 2008 niet meer gezien en er is zoveel gebeurd. We hebben zeker een half uur gesproken en dat krijgt zeker een vervolg.
Wij hebben Carlos en Ruthy leren kennen in Brazilie in het plaatsje Tibau do Sul. Wij gingen er heen op vakantie en het is een bijzondere reis geworden. Kort verteld kwamen wij daar in een kerk terecht en zijn daar 's avonds meermalen geweest. We hebben elkaars verjaardag gevierd, bij een doop geweest en zelfs op een braziliaanse bruiloft. Het contact met de familie Augusto was heel goed en we hopen elkaar nog eens te ontmoeten. Zij kunnen eens hier slapen in ons huisje in Scheemda en zij hebben ons toegezegd dat als wij eens een ticket hebben, wij hen daar kunnen bezoeken; het bed staat klaar zegmaar.
Wie weet hoe het zal lopen. De regio waar de familie woont is mooi en kan ook wel wat hulp gebruiken in ontwikkeling.
Wij hebben daar toch erg goede herinneringen aan en het blijkt dat zij ook regelmatig aan ons denken. Hartstikke mooi dat de techniek nu de gelegenheid biedt om contacten te leggen.

Maar er is meer gebeurd. Op zaterdag zijn wij naar het dorpje Ten Boer gereden, naar Willem. Willem heeft met zijn vrouw en kinderen, net als wij Wyandotte kipjes.
Het was een leuk bont gezelschap die kipjes. Zij hebben een eigen weitje en omdat zij er meer wilden, haalde hij een kleine blokhut en verbouwde een deel tot ren. De ren die zij eigenlijk maar 4 weken hadden gebruikt, was nu overbodig geworden en 's avonds brachten zij de ren naar ons huis.
Maar in Ten Boer hadden wij een bijzonder gesprek met Willem die anderhalf jaar geleden een auto ongeluk heeft gehad. Het zette zijn leven op zijn kop. We zijn blij en dankbaar dat we zo'n goed gesprek mochten hebben. Mocht de nieuwe ren niet van pas komen, dan was het in elk geval de moeite om deze man te spreken.

's middags hebben we wat van de zon genoten en 's avonds gaan we bijtijds gaan slapen.
Zondagmorgen besloot Suzanne toch naar de kerk te gaan. Het ging niet denderend, maar ze wilde graag. We hebben daar een goede tijd gehad met mensen die betrokken zijn. We hadden een leerzame preek, hielden avondmaal en na de dienst is er met Suzanne gebeden, dat zij spoedig mag herstellen.

Na de kerkdienst praatten we nog wat na en reden naar huis. Kip Witje zat nog steeds afgezonderd in de garage en dat beviel haar wel. Ze voelde zich al weer wat beter en sprong overal op. Zo zat zij op de kooi van vogel Ko, en daarna op de ladder, dan weer op een stapel hout, een fiets en toen ineens op de tuintafel met stekjes; 2 slaplantjes en 4 koolplantjes kunnen als verloren beschouwd worden en toen was de maat voor ons vol.
De garagedeur ging open en Witje rende naar haar vriendinnen Pipi en Annika.
Nu Witje niet meer overgeeft laten we het maar zoals het is. We houden haar in de gaten, zodat de rest niet ziek wordt en zijn eigenlijk wel gelukkig met het feit dat zij blij waren elkaar weer te zien.
De nieuwe ren zal op termijn een ander kleurtje krijgen en dan zien we wel.

Wij gingen ondertussen barbecueën; hamburgers en kippenpoten (??) enzo.
Het was lekker, maar het werd wel benauwd. De zon was warm en het was circa 28 graden. Rond 9uur viel er een flauwe druppel en toen gingen we maar naar binnen.

Rond 10uur kregen we contact met Brazilië en daarna zijn wij gaan slapen.
Deze nacht heeft het niet geonweerd zoals voorspeld. Wel valt er regen, maar het zijn geen stortbuien. Het zal de moestuin / tuin in ieder geval goed doen.

Vandaag hebben we vrij en doen we lekker rustig aan.

Hartelijke groeten,
Marcel en Suzanne