zaterdag 10 juli 2010

D'r goat niets beuven Spiek !

Dit is dan afgeleid van de slogan; Er gaat niets boven Groningen. Spijk, in gronings uitgesproken Spiek, is een plaatsje wat één van de noordelijkste plaatsjes van Groningen en er boven ligt enkel de Eemshaven.

Maar waarom deze slogan ? Vandaag zijn wij naar een collega van Marcel geweest, zij heet Rona. Zij woonde in de stad Groningen en is met haar paard verhuisd naar het dorpje Spijk. Daar heeft zij een soort Pipi Langkous huis met leuke kamers en vertrekken, een woonkeuken met openslaande deuren, een knusse zolder, een stal, een schuur en land, heel veel land !


Langs dat land staan bomen, zo kunnen de paardjes heerlijk beschut genieten van de paardenbak en het weiland. Onder die bomenrij staan struikjes met aalbessen en nu was het idee ontstaan dat wij die samen met Rona konden plukken en een deel meenemen.

Gezien de temperaturen (de laatste dagen steeds 35 graden !) besloten we vroeg op pad te gaan. Bij de Action (winkel) in Delfzijl kochten we wat flexibele emmers en zo gingen we op weg. Na een rondleiding door het snoepige huis en de tuin, begroetten we de paarden en het konijn. Naast eigen paard Punti is er nog een logeerpaard en die geniet erg van zijn tijdelijke (wellicht blijvende) optrek.Het konijn dat van de week bij dierenopvang Snuitje is gehaald, is erg tam en lief.

Na al deze indrukken dronken we een kop thee en stortten ons op de bessen.
Veel bessen, enorm veel bessen ! Tussen
brandnetels en de brandende zon, plukten we al maar door.
De paarden kwamen zo nu en dan langs wandelen om te kijken wat wij nu eigenlijk aan het doen waren. Punti hielp op een gegeven moment mee door de takken naar het weiland te trekken, als beloning at hij de bladeren (de bessen vielen niet in de smaak).
HIERNAAST EEN FOTO GEMAAKT DOOR RONA.
Meer van haar foto's: KLIK HIER

Het was al met al een flinke klus, en we werden uitgenodigd een broodje mee
te eten. Het smaakte ons erg goed en onder de grote pruimenbomen is het heerlijk bijkomen. We dronken ranja met fruit en praatten over van alles en nog wat.

Na de lunch nam Rona een duik in haar zwembad (eveneens van de Action) en al snel voegde zij zich bij ons om verder te plukken. Zo uit de wind stegen de temperaturen naar ongekende hoogten en toen er 3 grote emmers/manden vol waren, besloten we te stoppen. We dronken nog wat en rond 3 uur zijn wij weer vertrokken. Langs deze weg nogmaals dank voor de gastvrijheid Rona !




















We reden over de N33 terug langs Appingedam en Noordbroek, zo naar huis.
Daar aangekomen verzorgden we de kipjes; Broedse kip Annika kwam om van de dorst maar neemt de taak "broeden" zo serieus dat ze echt niet uit zich zelf drinken zal.We hielpen haar, transporteerden de andere kippen naar de tuin en zetten het plastic bad weer in de tuin waarin Marcel verleden week zat. Na het bad gevuld te hebben met water, ging Marcel er half in zitten en stortte een emmer bessies erin. Was het plukken een klus, het schoonmaken en losmaken van de steeltjes is een nog grotere klus.
























Na de nodige andere klusjes voegde ook Suzanne zich erbij en gingen we verder. Marcel reeg de besjes met een vork van de steeltjes, terwijl Suus de besjes stuk voor stuk losmaakte; die van haar blijven heel en worden in weckpotten in de vriezer gezet. Marcel's deel, wordt tot jam verwerkt.

De klus is nog lang niet klaar, dus weten we wat ons te wachten staat de komende dag(en).

Meer foto's van vandaag zijn HIER TE VINDEN  (klik)


Alsof er nog niet genoeg te doen was. Want wanneer u misschien dacht dat wij de weblog niet meer bij willen houden, dan heeft u het mis. Het is nu gewoon megadruk in de tuin, het is oogsttijd. En zodoende zijn wij niet veel in huis.




















Afgelopen week zijn kilo's peulen en doperwten verwerkt en zijn er liters water gegieterd. De ouders van Suzanne kwamen. Vader Nijs begon met het stucen van de buitenmuur en het wegwerken van een regenpijp. Maar 's avonds was het maar weinig relaxen, het werk in de tuin
moest door.




















Schoonpapa hielp mee met schoffelen en gieteren en bewonderde beide tuinen. We aten verse aardappels; de bintjes van het land zijn heerlijk.
Op dinsdag maakten we nog een kleine ronde en stopten in een akker om daar heerlijk ijsthee te picknicken.
Donderdag gingen de gasten weer weg en maakten wij onze werkweek af.

Het gaat op zich goed met ons, al heeft Suzanne nog wel de nodige klachten en ontstekingen. Desondanks genieten we met volle teugen van ons buitenleven en zijn we al flink bruin van de zon; ter indicatie: Marcel is nu bruiner dan een collega die Turks is.




We hebben nog veel meer foto's geschoten, voor wie ze wil zien;

KLIK HIER


Voor nu een fijn weekend verder, tot spoedig !

Marcel en Suzanne