zaterdag 21 augustus 2010

Nu naar het èchte Noorden

Zoals jullie in ons vorige bericht konden lezen zijn wij met vakantie geweest naar Denemarken.
Het was voor ons de eerste keer om in Scandinavië te zijn. Met Denemarken kunnen we dus weer een "land" aan ons lijstje met "bezochte landen" toevoegen.

Waarom Denemarken ? U volgt deze weblog en Suzanne keek verder via multiply naar andere weblogs. Zo ontdekte zij dat er meer mensen een weblog bijhouden met "countrylife" en "Home & Garden."
Wat daarbij opviel was het aantal Scandinavische weblogs.
De plaatjes deden vermoeden dat het daar toch, ondanks de kou, wel gezellig knus moest zijn. Dus stelde Suus voor om eens naar het noorden af te reizen. Nu wonen wij wel in het noorden van Nederland, maar de grens van Denemarken is toch al een goede 500 kilometer hier vandaan. Marcel zag het daarom niet zo zitten. Maar na wat uitzoeken bleek er een kortere route te zijn via de noord- en westkust van Duitsland; geen gejakker over snelwegen, maar over provinciale wegen. En nog 80 kilometer korter. Wel 2 uur langere reistijd, maar dat namen we voor lief.

We reden via Bremerhaven en via bruggen en tunnels, totdat we bij Glückstad een veerpont moesten hebben. Die voer de rivier de Elbe over. Via steeds rustiger wordende wegen kwamen we aan de grens, bij de stad Tønder.
Dat was echt heel anders dan 10kilometer ervoor in Duitsland. Duitsland wil nog wel eens smaakloze huizen met rolluiken en kunststoffen kozijnen enzo hebben. Maar hier in Tønder waren de huizen leuk opgeverfd en stonden er theepotjes in de ramen enzo.
We bezochten de stad en aten iets typisch Deens: snackbar kennen ze niet, zij eten daar worstjes op brood. U kent ze misschien van de Ikea, hier was een ruime keuze
uit verschillende worstjes, belegd met saus, gedroogde uitjes en augurken. Het smaakte ons wel na die lange reis. De winkels waren ècht anders dan hier.
In Duitsland en Belgie zie je veel van wat er ook in Nederland is, maar Denemarken had echt heel andere winkeltjes. Veel gericht op huisinrichting en dan ook smaakvol.


Na het bezoek aan de stad gingen we de binnenwegen op, op weg naar ons slaapadres. Suzanne wist nog niet wat haar te wachten stond. We reden door akkers met graan, mais. Net Groningen, maar dan meer heuvelachtig; de akkers zijn dan net lappendekentjes.

Uiteindelijk kwamen we in Ballum en daar was Klaegager. Een gerenoveerde boerderij op een boerenbedrijf. De boerenfamilie had opa naast zich wonen; die is 7 jaar geleden gestorven, en toen zijn ze alles in oude staat gaan renoveren. Ze maakten er een Bed en Breakfast. Opa's spullen waren er nog; boeken, schriften, zijn pet aan de kapstok, wandelstok naast de deur. Heel bijzonder. Verschillende kamers met ieder een eigen identiteit. Maar bovenal smaakvol. Suus was blij verrast. En Marcel ook wel, want het overtrof iedere verwachting. Omdat de familie er zelf niet woont, mochten we in alle vertrekken komen; elke kast mocht open getrokken worden. De keuken mocht gebruikt worden enzovoort.
Wij kregen de witte kamer midden boven. Daarbij was een privébadkamer en soort woonkamer. Voor ons tweetjes! Vanuit de slaapkamer, maar ook andere kamers, was in de verte de zee te zien.
Het was al leuk om uren door dit huis te struinen !


Die avond wandelden we naar het dorp zelf, Ballum. Dat ligt aan zee. Het dorp is klein en er is niets te beleven. De akkers lopen tot aan de zee en er staan kleine boerderijtjes op de zeedijk. Dit is in Nederland ondenkbaar. We waaiden nog even uit op de zeedijk, de waddenzee / de noordzee met aan de overkant het Deense waddeneiland Rømø.

Op dinsdag was het bewolkt, maar droog. We reden naar Rømø. Rond de jaren 40 is een dam gemaakt naar het eiland, zodat deze per auto bereikbaar is. De dam was lang en mooi langs allerlei natuurreservaten.
Rømø zelf was echter minder aantrekkelijk. Overspoeld door duitsers en op diverse plaatsen bebouwd met van die trosteloze toeristen-orden. We hadden gelezen met de auto het strand op te mogen rijden, maar met ons deden nog 1000 anderen dat, dus keerden we al snel om.
Inmiddels was het tijd om te lunchen, maar tussen die akkers
waren geen gelegenheden om te eten. We wandelden bij een moeras (marsk in deens) en bij dat moeras was een klein museumpje en twee windmolens.
Na dit bezocht te hebben en flauw te zijn van de honger, besloten we te rijden
naar Skærbæk, een stadje ten noorden van het hotel. Bij een plaatselijke super kochten we eten voor de magnetron, die konden we dan in ons verblijf wel opwarmen.
En het smaakte ons goed na deze landelijke dag vol frisse lucht en zeewind.


's avonds hebben we lekker in de boederij gerelaxed. We zouden twee nachten blijven, maar de vriendelijke eigenaar en eigenaresse stonden ons toe nog een nacht te blijven. Zo hoefden we niet de volgende dag al weg. We
belden buurman Warrie, die was wel bereid de kipjes nog een dag van voer te voorzien.

Woensdag regende het helaas. Daar heeft Suzanne dan al snel last van. Na een heerlijk uitgebreid ontbijt reden we naar Ribe, het oudste stadje van Scandinavië. Heel eerlijk gezegd vonden we het niet zo bijzonder. Het kan door het weer gekomen zijn, maar we vonden Tønder gewoon leuker.
Dus gingen we na een kort bezoek weer weg. We reden via diverse binnenwegen (waar je geen mens tegenkomt) terug naar de boederij.
Voor een overzicht van de foto's van de omgeving / Denemarken: KLIK HIER
















We kwamen op het slaapadres aan en gingen die middag lekker relaxen in het
huis.
Wij waren nu nog de enige gasten, dus alle gelegenheid veel foto's te maken. Suzanne speelde piano en eigenaar Christiaan kon het waarderen; hij was namelijk nogal treurig. De helft van de oogst was binnen, maar dat zijn enkel de kosten. De werkelijke opbrengst van het graan, stond nog op het land en met al die regen kon er niet gemaaid worden. Ook begint het graan dan door te schieten. We waren blij hem toch wat op te kunnen vrolijken door ons enthousiasme en het pianospel.



Suzanne schoot deze vakantie in totaal 462 foto's. Wij zullen u deze besparen, maar een aantal mooie foto's van binnen dit huis zijn hier te vinden:

KLIK HIER












Die avond werden gebeden verhoord en werd het droog.
We aten wat en trokken de wandelschoenen aan. We wandelden over heuvels en akkers naar een dorp verderop. Tijdens de tocht vloog er heel de tijd een zwaluw mee, steeds een stukje voor ons uit en dan weer roetste hij langs ons heen.
Door dat andere dorpje liepen we naar de kust. Onderweg kwamen we nog diverse andere wandelaars; Denen houden dus net als wij van wandelen.
Over de zeedijk (die slechts een meter hoog was, het achterland lag namelijk hoger), liepen we terug naar Ballum.
Daar wandelden we door het dorp, zo terug naar het slaapadres.

Meer foto's van de wandelingen: KLIK HIER

Omdat wij de enige slaapgasten nog waren, was er de gelegenheid de eigenaresse uitgebreid te spreken. Zij gaf ons traditionele servelaatworst van hert, geserveerd op zelfgebakken roggebrood. (Denen eten tussen de middag doorgaans roggebrood). Verder kregen we ieder een wafel die ze even ervoor gebakken had voor gasten van een vergadering/receptie. Hierbij kregen wij een glas Deense bessensap, traditioneel gemaakt.
Ze vertelde over de verbouwingen die zij nog uitvoeren aan de boerderij; ze hopen de oude varkensstal om te bouwen tot een ruimte voor recepties enzo.
Er was een maquette en veel foto's. Maar zij zag wel dat wij ook mooie foto's maken, die zullen we dus nog via internet nasturen.
Alles was ook zo leuk om te zien; oude kopjes, borden, houtkachels, een houtgestookte oven/stoof, granieten vloer, oude lampen, boekjes, keukengerei,
 linnengoed en ga zo maar door.

Toen wij donderdag opstonden was het zonnig en dat gaf nog mooiere foto's. We namen afscheid van de eigenaars en dochter en beloofden hun adres hier te vermelden. Want u zult in Denemarken echt niet gauw een Bed en Breakfast vinden via internet, en zeker niet eentje als deze. En misschien wilt u eens iets anders, of houdt u ook van de landelijke stijl waar wij zo van houden, of zoekt u een adres om heerlijk tot rust te komen. Ze zullen jullie van harte welkom heten! Hun website is te vinden op:
http://www.klaegager.dk/inventar-eng.asp

(U kunt hier trouwens ook met euro's betalen)

Omdat het weer nu zo goed schoot Suzanne nog gauw wat plaatjes rondom huis.
















Voor meer foto's van buiten de boerderij, KLIK HIER.


We stapten in de auto voor de terugreis. Die verliep anders dan gehoopt. We besloten nu namelijk de langere weg te nemen, die sneller moest zijn. We reden van west naar oost Denemarken, waar we een tussenstop maakten aan een Fjord. Nu hebben wij die ook voor het eerst van ons leven gezien.
We wandelden een flinke heuvel op en hadden mooi uitzicht.
Na deze tussenstop reden we de grens over op weg naar Hamburg. Bij die stad was het druk. Ondanks het tijdstip, 2 uur 's middags was het erg druk met files.
En de snelweg van Hamburg naar Bremen was een crime. Want ze verbreden die weg en de komende jaren zijn er versmallingen en snelheidsbeperkingen.
Per saldo deden we er net zolang over op de heenweg, al maakten we veel meer kilometers en hadden we enkel op zo'n stomme snelweg gezeten.
Het loont dus binnendoor te rijden en naar die rit zien we met plezier terug.

Thuisgekomen waren de kippen door het dolle heen. De buurman was ook blij ons weer te zien. Voor zijn goede zorgen voor de gevederde huisgenootjes, hadden we echt deens bier voor de buurman meegebracht. We waren 4 dagen weggeweest, maar het voelde alsof we langer weg waren, dus dat was het een succes.

Nu dan zijn er bergen was en hopen werk te doen in de tuin achter huis en van de buurman. Suus is al hard bezig boerenkool en sperziebonen in te maken. Ook waren er weer augurken; Marcel's vader dacht dat het niet veel zou worden; bij ons groeien de planten alle kanten uit en produceren joekels van die gurken.

We hopen dat u het leuk vond ons verslag over ons bezoek aan Denemarken te lezen.

Marcel en Suzanne