dinsdag 14 september 2010

Convoi Exceptionnel, reuzenpompoenen on tour !

"Het regent, het regent, alle pannetjes worden nat…"
Gisterenavond was het nog hopdroog, en dat was maar goed ook. Wij hebben namelijk een zware klus moeten klaren op de akker van de buurman. En aangezien de vooruitzichten wat weer betreft niet al te gunstig waren moest dit karwei in de avonduren nog geschieden. Onze grote dikke reuzenpompoenen zijn uitgegroeid en worden niet beter van een berg regen op hun dak. Van liggen in de modder worden ze ook niet mooier.
Maar er zijn ook andere kapers op de kust die bij onze afwezigheid aanspraak maakten op deze reuzen . Of het nu konijnen, muizen, ratten of hertjes zijn !?
Wij weten het tot op de dag van vandaag niet. Maar af en toe moesten wij constateren dat er hier en daar een hapje uit onze oranje vrienden was genomen.
Even verderop heeft een wat oudere Groningse man ook een gigantische moestuin. Zo nu en dan maken wij een praatje over de gezamenlijke hobby. Het is goed opletten geblazen want hij spreekt natuurlijk Gronings, maar dan ook nog in een of ander dialect. Laatst kwam de ziel zuchtend bij ons; ”wij hebb’n vreterij’n!”
Tja…die vreterij dus…daar hadden wij toen nog geen flauw benul van. Maar enkele weken later moesten ook wij er aan geloven. Er werd een woelrat geconstateerd (er liepen allemaal lijnen van losgewoelde aarde over de
moestuin, gangen dus). Maar dit monstertje knabbelt het liefst van onderen. Hier en daar een bietje, of een smakelijk aardappeltje. En weer een poosje later waren het de hapjes uit onze met zoveel liefde opgekweekte pompoenen. Enfin er zijn er nog genoeg over hoor !
Marcel heeft deze gigantische gevallen met een kapmes los moeten zagen, en toen kwam de volgende uitdaging: hoe krijg je zoiets thuis ? De grootste weegt minstens 60 kg en aangezien je geen houvast hebt is hij niet te tillen. In de auto hijsen was geen optie. Gelukkig kan je een kruiwagen kantelen ! Wij hebben het loodzware ding eerst door het gras de moestuin uitgerold, het heuveltje op, richting de weg. Eenmaal op de rol lieten we de pompoen terug de hol af rollen, zo de gekantelde kruiwagen in.De andere pompoenen zijn ook zwaar, maar die zijn gelukkig minder in gewicht en omvang. Met twee kruiwagens hebben wij twee keer heen en weer moeten pendelen (in een slakkengang). Zo kwamen er uiteindelijk 8 stuks bij ons thuis.Veel gehijg en gepuf…maar ze zijn leuk !


We hebben onderweg veel bekijks gehad en ook het nodige aan grappig commentaar. En dan te bedenken dat dit akkertje eigenlijk een straatje verderop ligt. Je zou hemelsbreed zo over kunnen steken. Helaas moeten wij altijd omlopen aangezien de tuinen van onze overburen grenzen aan het stukje land van de buurman. Misschien dat we het volgend jaar toch wel een keertje heel lief vragen aan de overbuurtjes, zodat we overpad verleend krijgen voor ons zwaartransport !

Nu zijn jullie weer even op de hoogte.Een fijne week verder,

Suzanne en Marcel