vrijdag 17 september 2010

Een appeltje voor de dorst

Ook hier in Scheemda hebben wij wel eens last van kleine pechjes. Ik denk dat dit voor iedereen heel herkenbaar is, want zo is het leven.
Wat van groot belang is: ”hoe ga je er mee om?!!”
Laat je de moed direct zakken, is de fles altijd half vol of half leeg?

Op dit moment hebben wij te maken met veel stormachtig weer. Het regent niet gewoon, nee… het stort echt met bakken uit de hemel. En wat heeft die wind een kracht!
De herfst is duidelijk in aantocht.
Wat verdrietig is aan dit weer; het geeft heel veel reumatische klachten.
Maar wij gaan niet klagen hoor, er is genoeg afleiding.




Maandag stond er op de planning dat de ”dakgotenboer” langs zou komen. Zo’n professioneel bedrijf, die werkt met authentieke materialen. Het sprak ons allemaal erg aan. Wat zou ons Groningse huisje ervan opfleuren !
Wij hadden prachtige mastgoten van zink in gedachten, en maandag zou deze driedaagse klus van start gaan.
Vol verwachting klopte ons hart.

En ja… het bedrijf kwam wel, maar binnen een half uur was deze ook weer verdwenen.
De klus was te ingewikkeld om op dat moment uit te voeren, dit alles zou meerwerk opleveren. Het type (mast)goot wat wij zo graag wensten, kan helaas NIET bevestigd worden. Er moet een nieuwe
offerte gemaakt worden (het gaat ons meer centjes kosten zegmaar) en dat gaan wij in de loop van de week horen. Met de herfst en winter in aantocht kan het nog wel eens lang gaan duren voordat de klus ook daadwerkelijk geklaard wordt.


Een beetje beteuterd bleef ik (Suus) achter. Zelfs de koffie stond al klaar voor die hardwerkende mannen.
Hum… Ik probeerde de dag nog zo productief mogelijk te maken door buiten te gaan schilderen aan de nieuwe kozijnen van de garage. Het weer leek zo mee te vallen. In die nacht barstte de storm in alle hevigheid los.
Helaas was de schade enorm, op de verse verf zitten allemaal kringen van regendruppels.
Na een dagje drogen, besloot ik het op woensdag licht glad te schuren en nog maar eens te proberen. De verf zat er nog maar net op, of we kregen een soort windhoos.

Bergen met zand, blaadjes, takjes enzovoort; het vloog allemaal tegen de plakkerige verf aan.
Een uur later ging het weer regenen. Het ziet er nu dus nog beroerder uit.
Straks als het voorjaar met veel warme zonnige dagen weer aanbreekt , dan schuren wij de hele boel er weer af en gaan we gewoon vrolijk overnieuw beginnen.


Maar… :”Tel je zegeningen!” Want wie kwam daar tussen al die kleine pechjes door met een mandje prachtige appeltjes ? Juist onze lieve buurman die ”appeltjes voor de dorst” bracht. Die kwamen precies op tijd !






















Alvast een heel fijn weekend toegewenst.
Mocht je ook in de ”pechjes” belanden, houd moed !
Want na regen komt zonneschijn, tel je zegeningen door
”de appeltjes voor de dorst” te zien die een ander je soms zomaar aanreikt !

Liefs Suus en Marcel