zaterdag 25 september 2010

Goodbye summer


Deze week hebben wij toch echt de zomer achter ons gelaten. Met een klein beetje pijn in ons hart zijn wij de herfst in gestapt.
In de natuur zien wij het al weken, alles ademt de herfst uit. De blaadjes vallen hier en daar van de bomen, paddenstoelen schieten uit de grond. Zelfs de ganzen zijn al aan het wegtrekken naar warmere oorden. Sommige vertrekken van hier, weer andere houden hier een aangename tussenstop. Ze doen zich tegoed aan de kleine groene sprietjes op de akkers van de zojuist ingezaaide en pas ontkiemde wintertarwe. Arme boeren…
  

De moestuin is ook op zijn retour. Alles ligt er snotterig bij. Zo ook bij ons is het een snotterige toestand. De verkoudheid is in alle hevigheid toegeslagen. Helaas zit het  niet alleen in de neus maar ook de keel en luchtwegen doen vrolijk mee. Hum…de herfst is nog geen week oud, maar we zullen het ermee moeten doen.





















De afgelopen twee dagen kregen wij nog een naproefje van de zomer.
Het was hier weliswaar kouder dan in het westen en zuiden, maar het was zeker aangenaam zo na al die ”voorproefjes van de herfst”.
We hebben de mislukte verfpoging van vorige week er maar weer afgeschuurd en we hebben weer een nieuwe poging gedaan om er een verfje op te kwasten. Het is niet bar slecht, maar helemaal perfect krijg je het met dit weer niet meer. Er zit veel vocht in de lucht, ook al regent het niet. Vooral in de vroege morgen kun je dat goed vernemen. En dat zie je direct terug op de verf.
De dauw die op de verse verf komt te liggen laat kleine sporen van schade achter. Het zijraam van ons voorhuisje is ook overnieuw geverfd. Die had zwaar te lijden gehad van het stucen. Dat is heel agressief spul, de verf was in het geheel haar glans verloren. Het zijraam is wonder boven wonder goed gelukt en er zijn geen sporen van dauw waar te nemen. We hebben besloten nu echt te stoppen met het verven van de buitenboel, het is de tijd niet meer om dat te willen.

De buurman bracht ons afgelopen week een laatste bosje heerlijk geurende roze rozen (Queen Elizabeth) uit eigen tuin. Hij keek er wat sip bij en zei; ”het zijn de laatste, de zomer is voorbij.” Hij moet er ook erg aan wennen dat de herfst is ingetreden. Hij houdt enorm van fietsen en is dan ook graag onderweg (vooral 's avonds). Maar het weer gaat achteruit, en leent zich steeds minder voor dit soort tochten in de avond.Voor hem is deze tijd best moeilijk, vorig jaar leefde moeder Lindeman nog.
Samen hadden zij het altijd gezellig, ook tijdens die donkere dagen. Ze genoten samen van de kleine dingen als een lekker kopje koffie of een stevige stampot boerenkool met Groningse metworst. (stampot mous). Maar die tijd is nu voorbij.

Genieten jullie allemaal nog maar even van een paar romantische rozenkiekjes die warme herinneringen oproepen van een zwoele zomerdag. Het zijn de
laatste van dit jaar (niet de romantische kiekjes hoor, maar de zomerse rozen uit de tuin van de buurman)…
 
Wij wensen iedereen een heerlijk herfstweekend toe, vol vreugde en gezondheid.
Veel liefs, Suus en Marcel.