zondag 17 oktober 2010

Bemoediging uit onverwachte hoek

Beste vrienden.

Hier een berichtje van Marcel. Het gaat inmiddels weer beter met me. De kuur en rust deden hun werk, de druk in en op mijn hoofd is een stuk minder.
Ik heb rustig aan gedaan, maar Suzanne geenszins.

Zij verzorgde mij en de kipjes, kookte lekkere potjes en ga zo maar door.
Het is nu op twee weken na, twee jaar geleden dat zij afscheid nam van haar werk als apothekersassistente bij de apotheekhoudende huisarts in Krimpen aan de Lek.
Bereidde zij destijds medicijnen, de laatste tijd bereid zij allerlei gerechten. En zij bereidde ook allerlei aparte dingen als rozenbotteljam, pompoensoep, stoofperentaart en ga zo maar door. U heeft het allemaal kunnen lezen op de weblog.

En soms zet het haar wel aan het denken. Het is een grote overstap. Het is niet dat wij ons er niet goed bij voelen, maar het is anders. Wanneer anderen vragen aan Suzanne: Wat doe jij ? Dan doelen zij vaak op welke baan voer jij op dit moment uit. Tja, en dan is huisvrouw, huisschilder, boerin, kippenverzorgster, tuinman(vrouw), gastvrouw, kokkin enzovoort, niet direct wat men als antwoord verwacht. Dat zet Suzanne wel eens aan het denken. Wat ben ik ? Mensen kunnen beter vragen: Wie ben ik.

Vandaag is het zondag en gingen wij naar de kerkdienst. Voor en na de dienst is vaak gelegenheid om met verschillende mensen te praten en dan komen er wel eens van die goedbedoelde, geïnteresseerde vragen op je af.
Vandaag was het echter heel anders.
Opeens kwam Tony op ons af. Hij is koster en begroette ons met een hand. Hij wendde zich tot Suzanne en zei haar: "Ik heb een tekst voor jou. Het is Spreuken 31 vers 10."

Pas na zijn vertrek lazen we het. De tekst luidt:

Een degelijke huisvrouw, wie zal haar vinden?
Haar waarde gaat koralen ver te boven.


Groeten,

Marcel en Suzanne