maandag 25 oktober 2010

Dicht bij huis


”Dicht bij huis,” wat klinkt de titel van dit oude schoolleesboek uit de jaren veertig toch veilig en vertrouwd hè.
Dit kinderboekje is uitgegeven door de Groningse uitgever ”Wolters”, het kneuterige prentje aan de voorkant trok onze aandacht.
Het is een plaatje waar je zo in zou willen stappen; een nostalgische Groningse boerderij met spelende kinderen op het erf, een bezorgde moeder die uit de deur stapt om te zien of het goed gaat met de kleintjes. Kakelende kipjes die alle kanten op stuiven en een grappig boertje die met de schop op zijn schouders de kost aan het verdienen is. Het is een aandoenlijk geheel, en het deed ons beseffen, dat het zelfs hier in Groningen niet meer zo is… Toch kijken wij graag naar deze plaatjes en proberen ook wij zo eenvoudig mogelijk en dicht bij de natuur te leven.

Ons leven was de afgelopen week ook grotendeels gericht op ”dicht bij huis”. Al moest manlief er natuurlijk wel op uit om buitenshuis de kost te verdienen op kantoor in Appingedam. Rondom ons Groningse huisje was het drie dagen lang één en al bedrijvigheid.
Inmiddels zijn wij de trotse eigenaars van een stel klassieke zinken dakgoten.

Het was een grote klus maar het resultaat mag er dan ook zijn.

Na afloop was er voor ons ook nog een hoop werk te doen.
De ramen zaten onder de zwarte drap uit de oude plastic dakgoten, en de pas gestucte muren waren ook besmeurd met die vieze rommel. Alles is weer netjes schoongeborsteld en gepoetst, ons plaatsje werd opgeruimd en geveegd, de oude goten zijn in stukjes gezaagd en liggen klaar om afgevoerd te worden.



















De beste man werkte bijzonder toegewijd aan deze niet al te eenvoudige klus, hij ploeterde onversaagd voort ondanks dat er hevige herfststormen om hem heen gierden. Onze lieve kipjes waren echter helemaal uit hun kleine doenetje. Alles was ook zo anders tijdens deze dagen. Henkie de haan kraaide de hele dag boven de radio uit als teken van zijn protest. Soms werd het hem te gortig en kroop hij bang onder de
vleugels van de dames. Truus daarentegen was in het geheel niet benauwd, zij stond als dappere heldin op de wacht en hield alles nauwlettend in de gaten.
Inmiddels scharrelt het hele spul weer ontspannen rond als vanouds alsof er nooit iets is gebeurd.



















De nieuwe week is alweer van start gegaan, wij wensen iedereen een fijne plezierige week toe.
Hartelijke groeten van Suus en Marcel