maandag 15 november 2010

Eieren van vriend Kees


Het weekend is voorbij en onze lieve kipjes hebben er schoon genoeg van, al dat stormachtige weer !
Dan is het de ijskoude wind die langs hun pluimenpakje suist,dan is het weer de regen die zijwaarts inwaait en de
dikke laag stro maakt tot een natte en kleffe boel. De dames zijn er gewoon niet blij mee.
Ook Henkie de haan heeft het moeilijk, hij kraait niet alleen in de vroege morgen om ons wekken, maar nu ook op de dag. Hij moet zijn ongenoegen toch ook kwijt !
Annika, Pipi en Wittje zijn de gelukkige eigenaressen van een stel zitstokken in de buitenren. Daar maken ze dan ook gretig gebruik van tijdens dit
herfstseizoen. Zo kunnen ze lekker hoog en droog, dicht tegen elkaar aan, toch buiten zitten.Om nu de hele dag in het donkere nachthok op stok te gaan, dat is ook geen pretje.

Zin in scharrelen hebben de dames niet meer. Veel te koud en veel te nat.
Alleen als ze hun dagelijkse buiten-speeluurtje krijgen fladderen ze even wild in het rond om vervolgens weer snel in hun vertrouwde ren te stappen.
En eieren leggen ? Geen denken aan, je kan je energie
wel beter gebruiken. De enige getrouwe in deze eierentoestand is tot nu toe onze Witje. Die legt zo’n 2 a 3 x per week nog een klein eitje. Daar zijn wij natuurlijk heel content mee, maar het is toch wat weinig.


Hun buurvrouwen wagen zich er al helemaal niet aan. Veel lastig, soms kijkt Truus ons met van die pittige oogjes aan;“Een ei leggen ? Waarom ? Daar ben ik veel te mooi voor ! ”. De enige van dit stelletje die ons ooit van mini eitjes heeft voorzien is kleine Zwartje.
Maar na 15 eitjes ging het mis met de hormonen en werd ze weken lang broeds, ook zij heeft daarna het bijltje er bij neer gegooid.
Hoe moet dat nu met die arme baasjes ?
Onze gevederde vrienden liggen er niet wakker van.De winter is aantocht, de dames bewaren hun energie om straks te kunnen overwinteren.
Lekker veel slapen, heerlijk verse graantjes pikken en verder ? Nou niets natuurlijk…helemaal niets…

Onze buurman heeft een visvriend; Kees genaamd, van het vroege voorjaar tot aan het late najaar vissen zij gemiddeld eens per week.





Gewoon voor de gezelligheid, de hoeveelheid vis die
gevangen word is maar bijzaak. Vriend Kees is altijd heel vriendelijk en vrolijk, en is ook groot kippen-
fan. Laatst vroeg hij of wij nog eieren hadden, nou niet dus. Zijn kippendames zitten inmiddels in hun verwarmde en verlichte wintervilla (schuur) te wachten op de winter of is het nu eigenlijk nog zomer ?
Ze worden zegmaar gefopt, en leggen gewoon door. Kees
vond het zo zielig voor ons, dat hij ons een doosje bronskleurige eieren bezorgde, lief hè !
Want eerlijk is eerlijk een kakelvers ei van biologische scharrelkippen is echt lekkerder dan die uit de winkel. Wij wisten natuurlijk ook niet beter, maar sinds wij deze ervaring rijker zijn ga je het vanzelf vernemen.
Een ei uit de winkel is vaak al wat ouder, ruikt ietwat muffig en er zit een smaakje aan.Wat zijn we
toch verwend hè !

De eieren van vriend Kees zijn prachtig om te zien, ze zijn breed, brons / bruin van kleur, dik, glad en groot ! En eh…heerlijk van smaak.





Oordeel zelf maar, zie de plaatjes, het zijn gewoon kunstwerkjes ! Nogmaals dank Kees. Wie zegt dat Groningers stug zijn ?
Wij hebben het maar getroffen en zijn nog dagelijks dankbaar dat wij hier mogen wonen, en kakelverse eitjes op mogen peuzelen.

Een hartelijke Groningse groet en een plezierige nieuwe week toegewenst.

Suzanne en Marcel