dinsdag 9 november 2010

Keukengeheimen


Onze woonkeuken is nog niet klaar, de helft WAS af, de andere helft is nog in miserabele toestand. De ene helft WAS opgeleverd, ja ja… je leest het goed… maar bij nader inzien hebben wij geen vrede met het wandje tussen de gang en de keuken. Die zou net als de rest geschilderd worden met zwarte muurverf aan de bovenzijde en crèmekleurige verf aan de onderzijde. Al ware het niet dat dit wandje een heel dun plaatje multiplex is (een zogenaamde nepmuur), die door de
vorige bewoners al was toegetakeld en beschadigd.
Wij dachten slim te zijn en er fleecebehang op te
plakken en dat dan maar te verven.
Maar aan de onderzijde schenen de krassen en veuren door de lichte crèmekleurige verf heen.
De noodoplossing was toen om de hele wand zwart te
schilderen.
Na een zomer er tegenaan gekeken te hebben zijn wij er nog steeds niet tevreden mee, het is gewoon TE zwart.
Dus gaan wij er een nieuw wandje overheen plaatsen en dat word dan net als de rest donker van boven en licht van onderen geschilderd. Het wachten is nu op hulp
van (schoon)pa, en ondertussen gaat het klussen vrolijk voort aan de andere kant van onze reusachtige woonkeuken (hi hi…)

De plaats waar onze keuken zich nu bevindt was ooit een schuurtje, boven het schuurtje waren de oude balken zichtbaar, deze waren niet afgetimmerd tot een dichte zolder.
Je keek van beneden dus zo door de balken heen tegen het dak aan. Het dak was toentertijd een wolfskap, met twee van die typische Groningse (kleine) raampjes.
Daar waar nu onze servieskast staat was ooit de
poepdoos.
Wij zijn heel wat wijzer geworden sinds de oude
bewoonster met haar kinderen (zij woonde er met haar ouders in de periode van 1937-1977) ons eens geheel onverwachts op een rustige zondagmiddag verrasten met een bezoek.
 
Enfin terug naar het heden… ons huidige keukenblok is in twee kleurstellingen namelijk hout- en crèmekleur en geplaatst door de vorige bewoners.
Wij vinden het erg jammer dat zij gekozen hebben voor twee kleuren. De zogenaamde houtkleur komt nogal onecht over en lijkt in de verste verte niet op hout. Omdat de keuken verder in prima staat is en er een prachtig zwart granieten blad op ligt gaan de keukenkastjes dus een metamorfose krijgen. Als de gezondheid het toelaat hopen wij deze klus na de winter klaar te hebben. Wij verheugen ons nu al op het eindresultaat.

Dus wordt de keuken gedeeltelijk leeg gehaald om het klussen zo aangenaam mogelijk te maken. De voormalig opgeleverde zijde blijft gewoon gezellig met
prullaria in haar oude staat totdat wij weer bezoek krijgen van Suus haar pa en ma (dan gaat deze gedeeltelijk ook weer op de schop).
Ook ben ik weer eens op het
zoldertje in de schuur gekropen en heb ik daar wat dozen afgehaald.
De in de loop der jaren verzamelde nostalgische keukenspullen worden uitgezocht en schoongemaakt.
Zo hopen wij straks het geheel gezellig aan te kunnen
kleden en uiteindelijk helemaal op kunnen leveren. Jullie zullen het zien, het is bij deze beloofd.

Tijdens het uitzoeken van deze oude keukenspulletjes kwam ik ook nog een doos tegen met een prachtig gehaakt sprei van onze vorige buren uit het Westen. De buurvrouw heeft daar heel wat uurtjes op zitten ploeteren.Dus buurvrouw,schrikt u niet, uw prachtige sprei heeft weer een nieuwe bestemming gekregen, niet op bed, maar op de grote eettafel. Het staat fantastisch, het lijkt alsof het er altijd al heeft gelegen. Deze sprei geeft ons een fijne herinnering aan Krimpen aan de lek.
Wij hebben daar toch bijna tien jaar mogen wonen, ja ja… en dus acht jaar naast de buurvrouw die dit prachtige kunstwerk heeft gemaakt. Hartelijk dank buurvrouw de Bode, wij zijn er u nog steeds erg
dankbaar voor en zijn u niet vergeten hoor !

Zo er is dus weer genoeg werk aan de winkel eh…keuken,
Wij wensen iedereen een fijne verdere week toe,
Suzanne en Marcel