donderdag 2 december 2010

Help een (vleer-)muis op wintervisite !



Terwijl de bittere kou en de winterse omstandigheden ons bezig houden was daar ineens een hele leuke en hartverwarmende afleiding !



Wij kregen een
ouderwets gezellige wintervisite.
Het waren Chieljan en Geertrude (oud collega van Suus met haar man) uit het Westen van ons land die ons kwamen bezoeken.
Chieljan was speciaal naar het hoge noorden afgereisd om een bijzondere reden, hij mocht een aantal uren onderdeel uitmaken van een wetenschappelijk onderzoek aan de universiteit te Groningen. Hij is een befaamd musicus die vele studies aan het conservatorium heeft behaald, en mocht op deze manier meewerken aan dit bijzondere onderzoek. Hierbij werden hersenactiviteiten in combinatie met het luisteren en spelen van muziek via een scan vastgelegd. Al met al was het een wonderlijke indrukwekkende ervaring.

En dat trof, nu kon Geertrude mooi een dagje op visite komen. Dat vinden wij allebei heel leuk. Geertrude werd al vroeg voor de deur afgezet .
Na een bakje warme koffie en thee met een gezellig roze kwarktaartje met aalbessenjam en hartjeskoekjes erop moest Chieljan ons verlaten.
Uiteraard hadden wij genoeg bij te praten, omgeven door warme houtkachels en brandende kaarsjes was het binnen genoeglijk vertoeven. De zon begon zelfs overdadig te schijnen en lokte ons naar buiten.
Nou…dat hebben wij geweten, het waren Siberische toestanden. Het lachen en kletsen was ons bijna vergaan. Aangezien de gevoelstemperatuur aan de rand van de akkers, daar waar wij zo idyllisch dachten te wandelen was gedaald tot –20 gaden Celcius (aldus Piet Paulusma).
Ons Truitje (Geertrude) was bijna een levende ijspegel geworden, en Chieljan maar denken dat hij zijn vrouw veilig voor de deur had afgezet. Hum…deze dames wandelden dus op de koude prairies van de diepe binnenlanden van noordoost Groningen.
Eenmaal thuis hebben wij er alles aan gedaan om weer te ontdooien en rookten de schoorsteentjes als nooit tevoren.

Chieljan verscheen alweer snel en hebben wij met zijn drieën onze ervaringen onder het genot van warme chocolademelk met slagroom kunnen delen. Chieljan had heel wat meegemaakt en wij natuurlijk ook. Ook Marcel kwam gelukkig weer veilig thuis en voegde zich bij ons rondom de warme kachel. Langzaam aan moesten wij maar eens aan het eten gaan beginnen. Het menu bestond uit typische winterkost met als thema “pompoen”.


















Zo kwam er een romig pompoensoepje (met pompoen als basis, daarbij een paar wortels, een aardappel, uien, een pepertje en enkele knoflooktenen fijn gepureerd in kruidenbouillon en een scheutje sojaroom) met stukjes zalm,
fijngesneden courgette, bieslook en gebakken uitjes. Daarna volde een boerenkoolstamppot van het land met pompoenchutney (pompoen gesudderd in witte wijnazijn, appel, ui, rode peper, zwarte peperkorrels en gember), uitgebakken ontbijtspek, rookworst en grootmoeders gestoofde peertjes.
Als laatste mochten wij de gaatjes vullen met een toetje dat bestond uit een plakje vers gebakken kaneel/appelcake met pompoen/appelmarmelade en huisgemaakt kaneelijs.
Het was heel gezellig om zo met elkaar om de tafel te zitten, goede gesprekken te hebben en lekker te smikkelen. Waar is die tijd toch eigenlijk gebleven ?


Voordat wij aan het toetje toe waren moest er nog heel even iets uit de schuur gehaald worden. Met dat Suus de ijskoude schuur in dook kwam zij er haast gillend weer uit rennen.
Plots was daar een geluid als dat van een krijsende vleermuis of was het nu gillend speenvarken ? Hoe dan ook het diertje maakte duidelijk dat hij niet zat te wachten op onverwachts bezoek. Nadat Marcel als dappere heer des huizes het licht had ontstoken bleek het een kleine piepmuis te zijn die zich voordeed als een groot dik monster. Wij hebben er hartelijk om kunnen lachen. Temeer omdat Chieljan zijn lieftallige vrouw altijd “muis” noemt, en hij altijd al zo graag een echte muis had willen hebben. Helaas hebben wij dit kleine dappere schatje niet kunnen vangen.
Het beestje is nu een winter lang verzekerd van kost en inwoning, en hoopt natuurlijk een graantje mee te pikken van onze kipjes.

Na het maal hebben wij nog heerlijk gezongen rondom de piano en kwam daar veel te snel een einde aan deze o zo leuke dag. De muis is gebleven maar Chieljan en Truitje moesten weer op huis aan. Inmiddels zijn ze weer veilig thuis aangekomen in het drukke westen en gaat het gewone leven gewoon weer door. Toch leuk zo’n wintervisite!

Veel warme groeten uit Siberisch Groningen van Suus en Marcel.