vrijdag 31 december 2010

Tweeduizendtien


Inmiddels loopt het jaar teneinde en klinken rond de huizen de nodige knallen van vuurwerk.
Het is, net als een jaar geleden, wit rondom ons huis. Er is de laatste tijd veel sneeuw gevallen en door de lage temperaturen blijft dat liggen.



De sneeuw lijkt niet weggeweest in 2010. Op 17 maart verdween de laatste sneeuw, op 27 november was het er weer.
Om de kou een beetje uit ons huisje te houden, kwam er een tweede houthaard. Die kwam in de keuken en we hebben er al veel gestookt.
U heeft laatst kunnen lezen dat onze eerste haard, de inbouwhaard in de woonkamer, niet meer gestookt kan worden vanwege schoorsteenproblemen. Dat is pech hebben.
Maar we hebben ook geluk; We wonnen immers twee prijzen in de sneeuw. Een scooter en een televisie. De laatste is zoals bekend weer terug naar de prijsuitreiker, die zegt een nieuwe te regelen. U verneemt wellicht meer hierover in 2011.





















2010 begon koud en toen begonnen ook problemen met Suzanne haar gezondheid. Wij dachten eerst dat dit door de kou kwam, maar al snel werd duidelijk dat er meer aan de hand is. Door voldoende rust te houden, de weerstand op peil proberen te houden, en door in gebed te gaan, kunnen we toch genieten van alles wat Scheemda ons te bieden heeft.

















Dieren; Suzanne vond in onze garage een rat.
En dat is vlakbij de plek waar nu onze kippen staan; 4 meer dan een jaar geleden. Want dit jaar kregen Pipi, Witje en Annika gezelschap.
In juli kwamen Zwartje, Truus, Pluis en haantje Henkie. Nog dagelijks genieten wij van deze nieuwe huisgenoten, het is een stelletje donderjagers. Ze spelen, slopen en darren in het rond, zij doen ons erg veel lachen.
Kortom, echt geen spijt van dat wij deze kipjes “erbij” namen.
Eind september gingen zij zelfs in bad (zie de foto rechts hieronder)Even leek het erop dat we ook een schildpad kregen, maar de overbuurman meldde zich als rechtmatige eigenaar. Dus was de schildpad al snel weer verdwenen.




















We moesten dit jaar helaas ook afscheid nemen van vogel Ko. Die was al langere tijd ziek en daarom moesten wij afstand van hem nemen.
Er was nog meer afscheid;Eind maart is onze 99 jaar oude buurvrouw overleden. Na haar laatste bezoek aan ons, tijdens Marcel’s verjaardag, was haar gezondheid drastisch achteruit gegaan. Op Goede Vrijdag was de begrafenis. Een moment waar onze voorganger sprak en waar Suzanne een lied ten gehore bracht welke was geïnspireerd op Psalm 139. Deze psalm heeft sowieso als leidraad door dit hele jaar gelopen.

Door het overlijden van zijn moeder, en daarmee ook de kokkin van het huis, stapte de buurman over op eten van tafeltje dekje.
Hiermee werden zijn al aangekochte pootaardappels overbodig, dus nodigde ons uit die aardappels te verbouwen. En als we wilden, dan mochten wij dat stukje land ook verder bewerken. Het resultaat weet u wellicht nog wel; een grote moestuin vol bonen, boerenkool en al dat meer, aan het einde versleepten wij een pompoen van ruim 60 kilo !



















Naast een nieuwe moestuin kwam
er ook een nieuwe auto.
Met het afscheid van onze rode vertrouwde autootje werd nog iets afgesloten van wat uit het westen was mee verhuisd.
De rode auto had heel wat files getrotseerd. Deze nieuwe zwarte tuft met zijn lichtere motor lekker door de akkers en komt ook wel eens op een sneeuwduin vast te zitten (lees het bericht van verleden week).



















Voor onze blokhut kwam een vlonder waar je heerlijk kunt zitten als het zonnig is. Suzanne’s vader heeft hier menig ontbijt genuttigd tijdens de weken dat hij hier in Scheemda was. Want hij voorzag ons voorhuisje van een nieuw jasje; het werd door gestucd met een witte laag en wij zullen dat in de toekomst schuren en voorzien van een kleurtje.
Er verschenen onverwachts foto’s van onze verbouwingen op internet; google maps toont Suzanne die de voordeur aan het verven is.

















Er kwamen twee wijnvaten die kunnen fungeren als regenton. De tweede moet nog worden aangesloten op de afvoer van de nieuwe regenpijp; In oktober werden er nieuwe zinken dakgoten aan ons huisje gehangen, nog steeds een grote verbetering op wat wij hadden.

Het weer van 2010 was apart; begon koud met sneeuw, wat bleef was droogte en te koud weer. Wat in juli omsloeg in droogte met bovengemiddeld warm weer, wat in eind juli vervolgens omsloeg in regen en te lage temperaturen. Hoe het afliep staat bovenaan dit bericht.
Ondanks de weerperikelen maakten wij diverse uitstapjes. In onze provincie, naar Friesland, Duitsland en in augustus belandden wij zelfs in Denemarken.

















Maar we waren ook veel in en rond huis te vinden. Suzanne vooral achter snorrende ovens en pruttelende potjes. Weet u de berg bessen nog die wij plukten bij de collega van Marcel ?
Er kwam jam, soep, chutney, siroop, ijs, brood, taart, koek, ovenschotels en van de oogst die wij later deze winter opeten werd veel geblancheerd en ingemaakt in potten.


















Dit was tweeduizendtien in een notendop. We zien uit naar wat 2011 ons te bieden heeft.
Groetjes,

Marcel en Suzanne