maandag 27 december 2010

Winterperikelen

Het weekend is voorbij en daarmee ook kerst 2010.
Wat overigens nog niet voorbij is, is het winterweer.
Donderdagnacht is hier veel sneeuw gevallen, maar Marcel zag die morgen wel kans veilig op het werk aan te komen.
Die middag trok de wind aan en ontstonden er zogenaamde sneeuwduinen.
Over de wegen was sneeuwjacht; het is alsof er water over de weg stroomt, maar dan is het stuifig sneeuw. En als dat ophoopt, dan ontstaat er een duin.
Marcel reed terug van zijn werk, toen her en der op de provinciale weg ophopingen van sneeuw waren. De weg van Noordbroek naar Scheemda, was totaal wit. En tegen Scheemda, waar die weg de snelweg over een viaduct kruist, waren echt grote sneeuwduinen.Er stond een auto, die was terug gegleden tijdens het rijden. De sneeuwduin was circa anderhalve meter hoog, ik kon enkel het dak zien van die auto, niet de achterkant.

Weer daar achter stond een transportbusje die met de bodem op de berg sneeuw vast stond en met de wielen alle kanten opgleed, maar niet voor of achteruit. Hij blokkeerde de weg, dus restte er mij weinig anders dan te wachten. Ik ging stil staan en toen werd ik ingesneeuwd. Toen ik ietsje verder wilde rijden, zat ik ook op de bult sneeuw. Dan probeert de onderkant van je auto een berg sneeuw vooruit te duwen en dat gaat niet.
Aan de andere kant van het viaduct is een transportbedrijf gevestigd. Die stuurden een gelukkig trekker met schuiver en een shovel/bulldozer.
Die schepten de weg vrij. Bergen sneeuw werden opzij geschept. De auto kwam vrij. Daarna richtten we ons op de bus. We duwden en duwden, maar het ding vloog met de achterkant meters naar links en rechts uit, de voorkant bleef stil staan.Na meer graafwerk en 3 man duwen schoot hij los en kon hij verder.
Toen werd daarachter weer geschept en duwden 3 man mij terug de sneeuwduin over naar een beter stuk weg. Vervolgens kwam de shovel en ruimde ook die sneeuwduin en toen kon ik er ook weer over. Maar inmiddels was er wel een kwartier na het eerste scheppen verstreken en ontstonden er al weer nieuwe sneeuwduinen. Ik kwam gelukkig veilig thuis.
Vrienden David en Viola hadden minder geluk; zij kwamen vlak bij huis op een recht stukje weg ook in een sneeuwduin. Zij reden slechts 20 kilometer per uur, maar zijn door de sneeuwduin met de neus rechtop in een diepe sloot beland.
Gelukkig waren zij ongedeerd en is er een verzekering. Maar het is erg schrikken en toch wel erg zonde wanneer je mooie auto zo toegetakeld wordt.
Het mocht onze kerstpret echter niet drukken !

Vrijdagavond hadden wij kerstnachtdienst. De aula van de school waar wij kerk houden was mooi versierd, en er waren ondanks het weer toch erg veel mensen. We zongen, luisterden naar de kerstboodschap en zijn vervolgens met al die mensen (zeker 250man) op het schoolplein het lied "ere zij God" gaan zingen.

Zaterdag, eerste kerstdag, zijn wij aan het begin van de middag naar David en Viola gereden/gegleden. We gingen wandelen; Na een poosje gingen Viola en Suzanne terug naar hun huis, want David, Marcel en dochters Rosa en Abby (en vriend Sander) besloten een grotere tocht te maken.
De honden gingen mee en renden in de sneeuw hun pootjes uit hun lijf. Marcel liep op kaplaarzen, maar omdat de sokken steeds afgleden, ging hij op blote voeten in die dingen verder. We liepen dwars over akkers en passeerden slootjes. Naast het feit dat die bevroren zijn, zijn ze ook gevuld in sneeuw. Soms zijn de sloten geen eens te zien. Dan zak je bijna anderhalve meter in de sneeuw weg. Dat maakte ons melig, dus sprongen we, maar duwden we de ander ook graag in die bergen sneeuw. Moe maar voldaan, kwamen we doorweekt van de sneeuw en Marcel met open hielen van de laarzen, terug bij het huisje van David. We gingen ontdooien bij de houthaard en toen we weer kamertemperatuur waren, gingen wij gourmetten. Het was gezellig, lekker eten en goede gesprekken.
Na het maal zijn wij een film gaan kijken die David onlangs besteld had. De film heet "Faith like potatoes" en speelt zich af in een boerengezin in Zuid Afrika. Een erg mooie film, een aanrader !

Na de film reden we naar huis en begon het te sneeuwen.
Zondagmorgen, tweede kerstdag, bleek er veel sneeuw te zijn gevallen. We twijfelden of we wel naar de kerk konden, maar het bleek stevige paksneeuw te zijn die goed was weg te vegen. Het was niet glad. Dus na een half uurtje   vegen was de auto uitgegraven en konden we op weg.
Het was een familiekerstdienst waarin de kinderen ook mochten zingen en stukjes uit mochten beelden. Na de dienst gingen wij naar huis om lekker in de woonkamer bij de haard te zitten.

Toen wij een uur of wat zaten dwarrelden er naast witte, ook zwarte vlokken. We spoeden ons naar de zolder, maar daar was weinig bijzonders te zien aan de schoorsteen.
Buiten echter sneeuwde het zwarte vlokjes en uit de voegen van de schoorsteen kwam rook en stoom.
Vermoedelijk is de inwandige pijp, die door de oude schoorsteen op de haard is gemonteerd, lek ! Sowiezo moet de pijp geveegd worden, maar een nieuwe pijp erin zetten is een heel werk en geeft nogal wat verbouwingen mee.
We zijn nu aan het dubben wat we zullen doen, de haard in de woonkamer zal voorlopig niet meer branden.
Dan gaan we gewoon lekker in onze woonkeuken zitten. Daar is ook een mooie haard, veel mooier eigenlijk .

Dit waren zo'n beetje onze kerst- en winterse avonturen.
We hopen dat u ook een fijne kerst had en dan zonder lastige sneeuwduinen en zwarte vlokjes.

Marcel en Suus