dinsdag 29 juni 2010

Het was maar van korte duur

Het is droog. Kurkdroog. Gisteren vielen er een aantal druppels die al direct verdampten, de straat bleef droog, de tuin dor. We moeten dus doorgaan met gieteren.

Even leek er Hotnews te zijn, maar niet dus:
Dinsdagmiddag 29 juni om 16.44uur:


Het regent !

Dat was lang geleden. Hopelijk gaat het even door, anders verdampt alles direct weg. De tuin kan wel wat vocht gebruiken. Onze waterafrekening trouwens ook .

Marcel en Suzanne

zondag 27 juni 2010

Druk, druk, druk !

                                                     Goedemorgen vrienden,

De zomer is begonnen en overdag is er veel zon. Daardoor vergt de tuin enorm veel werk.
Er moet bij sommige planten gewaterd worden. Onkruid moet gewied worden. Er worden nieuwe zaden en stekkies gepoot, er wordt geschoffeld,
gegieterd, geplukt enzovoort.
Zo in onze moestuin bij huis, maar ook op de tuin van de buurman. Deze week staken wij een eerste stam aardappels uit de grond. Verderop is namelijk aardappelziekte. Bij ons niet, de planten zijn mooi en de aardappels zagen er goed uit. Nog wel wat klein, dus we laten ze verder groeien.


Omdat we meer ruimte konden gebruiken, is er op die tuin bij het kerkhof nog een
stuk omgeschoffeld en een zaaibed gemaakt. Er staan nu rijen rode bieten, sla en lente ui bij. Ook nog wat bonen en de boerenkool die dicht bij elkaar gezaaid waren, zijn nu in een veldje uitgezet.


Al met al kost het veel tijd en zijn wij deze week niet veel in huis geweest. Ook 's avonds nadat Marcel uit het werk kwam en wij gegeten hadden, gingen we even aan de slag.


Wie ook veel tijd vergt is kip Anika.
Die broedt op de 7 eieren en komt niet meer van het kistje. Maar dat is nu net het probleem. Ze eet en drinkt niet meer en een kip kan zich letterlijk doodbroeden. Dus
zit Suzanne dagelijks op de knieen de kip te stimuleren wat te eten en te drinken.
Ze doet het verder wel goed. Ze draait de eieren zo nu en dan om en zorgt in elk geval dat ze goed warm blijven.







Na al deze gedane arbeid was er ook tijd om te ontspannen. Na het tuinieren belandden wij gisteren bij vrienden David en Viola. Hun moestuin ziet er ook dit jaar weer schitterend uit.
Een paar oude prei-planten staan te bloeien, op de mesthoop schieten de pompoenen de grond uit, en zelfs de bramen zijn al een heel eind op weg.Over het dak van hun schuur groeit een prachtige witte roos.Ook maakten we een wandeling bij Smeerling (een streek bij Vlagtwedde). Het was er mooi wandelen en ontspannen.
's Avonds barbecueden we en praatten nog na. Maar door de lange dagen vergeet je helaas snel de tijd en eigenlijk gingen we dus te laat naar huis.
Vandaag dus maar lekker rustig aan doen na de kerk om weer bij te tanken voor de nieuwe week.

Een fijne zondag verder,

Marcel en Suzanne



maandag 21 juni 2010

Busy Weekend

Dit weekend was het zover: we gingen voor het eerst na bijna twee jaar terug naar het westen, met de auto. De andere keren gingen wij met de trein, maar omdat de camping waar Marcel zijn ouders verblijven slechter bereikbaar is per trein, en omdat Suzanne haar gezondheid niet goed is, kozen wij voor de auto.
Al om kwart voor 5 werden we wakker, al gingen wij rond 7 uur op weg.
We reden zogezegd eerst naar de camping, in Oostvoorne. De reis verliep
redelijk voorspoedig alleen viel het weer wat tegen. We vierden de verjaardag van Marcel's vader met appelflappen en een broodlunch. In de tuin hangen diverse zaden, waar veel vogels op af komen. Zo zagen we vlaamse gaaien, eksters, spechten, vinken, koolmeesjes, pimpelmeesjes, mussen enzovoort.
Het was een bont gezelschap.

Verderop in de middag vertrokken we weer, op weg naar Rotterdam. We hadden besloten wat winkels te bezoeken die hier niet rond ons huis in Scheemda zijn. Maar het bezoek viel wat tegen; normaal parkeren is niet mogelijk omdat een chipknip verplicht is; die hebben wij niet. Dus later parkeerden wij in een parkeergarage, een dure aangelegenheid. We vonden eigenlijk niet de dingen die wij zochten en het viel ons op dat alles aanmerkelijk duurder was geworden dan twee jaar geleden.
Dus lieten we Rotterdam snel achter ons en reden naar Capelle. Daar bezochten we zus Irene in haar nieuwe flat. We zagen die rond kerst nog kaal, nu was deze ingericht en geverfd enzo. Irene had een bami maaltijd bereid, dat gaat er altijd in !
Na het eten praatten we nog wat na, en toen vertrokken we naar Lekkerkerk, de ouders van Suzanne. Moe van de lange reis stapten we spoedig in bed, op naar de volgende dag.

De volgende dag waren we zoals gewoonlijk, vroeg op. Er was een rommelmarkt in de buurt. We reden naar het dorpje Oud Alblas. Dat was via Krimpen aan de Lek, waar wij 10 jaar gewoond hebben. Wat vooral opviel was de vele nieuwbouw van hoge gebouwen en de drukte van het verkeer. In Oud Alblas hebben we 5 minuten rond gereden eer we parkeerplek hadden. Alles kwam druk op ons over, wij voelen ons hier in Groningen toch echt beter op onze plaats.

Maar het was een leuke rommelmarkt; pa en Marcel schoven nog een hamburger van de plaat naar binnen en kochten nog wat "tuin-tijdschriften."
Via Molenaarsgraaf (waar de voorouders van Suus vandaan
kwamen) reden we naar de pont bij Bergambacht, en zo toerden we naar Lekkerkerk terug.
Ma had een nasi maaltijd en zelfgemaakte soep. Broer Corné was ook gekomenen we praatten bij.
Na het eten was er voetbal waar Corné naar ging kijken. Marcel fietste naar het dorp en kocht bij de natuurwinkel Boekweit honing; dat verzacht bij het vele hoesten van Suzanne.
Suus schoot ondertussen wat foto's van oude spullen die haar moeder kreeg van een kennis die zijn kaashandel eindigde.
(zie hiernaast)

Toen was het rond 3 uur, tijd om de reis aan te vangen naar Groningen. Tot
Utrecht was het rustiger door de voetbalwedstrijd en zo tuften we gauw door. Onderweg wisselden zon en regen elkaar af en hier rond Scheemda bleek het slechts 10 graden te zijn. Na totaal 625 kilometer rijden waren we weer thuis.

Pipi, Witje en Annika waren maar wat blij dat we er eindelijk weer waren. Ze kregen een schoon huisje, zij kregen wat te eten en ook wij aten wat en gingen smoren bij de haard; het wordt dan weliswaar zomer, de temperatuur is er nog niet naar.

Vandaag was Marcel ook nog vrij.
We schreven wat aannemers aan, want de volgende klus op het programma is: de dakgoten vervangen. We hopen reacties te krijgen, zo kunnen we offertes vergelijken.


Opeens kwam een vriend van de buurman, Kees, bij hem op bezoek. Kees is ook gepensioneerd en hij heeft net als wij een moestuin en Wyandotte krielkipjes.
We showden onze tuin en bekeken de kipjes. Annika is na 7 weken nog altijd broeds. Ongelooflijk ! 3 weken is normaal.
En wat doe je er tegen ? Annika zat al eens twee dagen in een zak aan de waslijn; niets helpt. Zo ontstond een andere oplossing om het broedszijn te eindigen: broeden !
Kees heeft een kennis in Winschoten, die fokt Wyandotte raskippen.
Deze man is een serieuze kippenboer; hij won zelfs al prijzen op beurzen en tentoonstellingen. Hij verkocht ons wat bevruchte eieren.
Eerst wilden wij Annika in de nieuwe ren doen, maar daar tegen protesteerde zij. Dus moesten Witje en Pipi het veld ruimen. Zij zitten nu in de nieuwe ren. Die ren willen we op termijn nog verven enzo. Maar voor dit moment kan het er mee door. Marcel verving de sloten, verstevigde het dak en gaf de achterzijde een mooie, stevige sierlat. Zo gaat die ren langer mee. Later verven we het wel, maar nu konden de dames er tenminste in. Annika zit ondertussen gewoon op haar oude, vertrouwde kistje, nu op 7 eieren.

Ook kreeg het rek voor de druiven een uitbouw. We hebben namelijk ook een
kiwiplant. Dat blijkt ook een klimplant. Verleden jaar deed die niets; nu groeit en groeit die almaar door.



Tussen alle klussen door kwamen trouwens ook nog de schoorsteenvegers. Een rooster op onze oude pijp was volledig verkoold. Dus kwam er een nieuwe kap op de schoorsteen en moest er snel nog wat geld bij gepind worden. Maar het resultaat is mooi en schoorsteenvegen moet jaarlijks van de verzekeringsmaatschappij.



Als ontspanning fietsten we vanmiddag nog mooi door de akkers naar Nieuw-Scheemda, om zo via het kanaal terug te fietsen. Onderweg plukten we kamille. Vrolijke bloemen. Maar ook goed om thee van de te maken; werkt weerstand-verhogend en is goed voor de luchtwegen. Dat zal Suus dus goed doen.
Zij maakte tijdens alle bedrijvigheid nog een lekkere bami-maaltijd. We moeten zo langzaam aan wel spleetogen krijgen . Omdat het weer opknapte, konden we het maal lekker buiten opeten.

Nu dan komt dit weekend ten einde. Er is een hoop gebeurd ! We zijn bang dat de komende week niet veel gelegenheid zal geven om effe bij te komen. Dus zien we uit naar het volgende weekend.

Marcel en Suzanne

donderdag 17 juni 2010

Moestuin 2010 deel 3 - Een kijkje in de keuken

Na alle berichten over de moestuin, zonder foto's, is het goed nu eens wat foto's te tonen.

Zo kwam er het afdakje voor de tomaten; de buurman vroeg al of we groente aan de straat gaan verkopen of dat er nu een bushuisje voor ons huis komt. Maar niets is minder waar; dit afdak houdt de top van de tomatenplanten droog, een vereiste voor gezonde planten.

Naast dit losstaande (dus verplaatsbare) afdak staat de waterton met de pomp en de houten kraan.







Ook kwam er een pergola constructie voor de druif. Verleden jaar pootten we een kleine rank, eigenlijk alleen een takje. Nu groeit de druif uit en klimt alle kanten op, tijd voor een klimrek dus.








We kochten in Hoogeveen het insectengaas weet u nog. Die is nu gespannen over pvc-buizen en bewijst zijn eer: geen koolvlieg en geen vogels meer die de plantjes ruineren. Helaas doen de slakkenkorrels
onvoldoende zijn werk, de slakken vreten de koolplantjes op. Het ziet er naar uit dat we dit jaar wederom geen koolplantjes hebben.


Niet te vergeten het houten rek, die mega constructie met palen en gaas, wel
2e halve meter hoog. Nou, inmiddels groeien de capucijners en reuzenerwt, over de top. Het is een ware haag geworden, prachtig nu het zo in bloei staat.
Links staan de peultjes die niet zo hoog groeien, maar wel heel dik en dicht door elkaar groeien.























De rabarber planten groeien behoorlijk groot. Dat was de plek waar tweede
paasdag een spade in Marcel's voet belandde.

Het vlonder voor de blokhut waar je heerlijk kunt zitten.













En de kas en de zinken emmers. De courgettes groeien en kunnen regelmatig geoogst worden. De pepers en paprika planten staan nu in bloei en de
tomatenplanten groeien en bloeien inmiddels ook.














En tot slot de tuin van de buurman. De aardappels staan al behoorlijk hoog en waarschijnlijk is dit een niet-bloeiende soort. Maar er groeit ook volop boerenkool, iets wat hier bij huis niet lukt ! De worteltjes groeien niet. Hier niet en bij huis niet. Bij niemand niet, ook niet op de andere tuintjes en ook niet bij David en Viola. Gewoon te koude nachten en te droge periodes in april en mei. Weinig wortels dus dit jaar.


Wat wel goed groeit is onkruid. Het is een dagtaak alles onkruidvrij te houden.
De tuinen zijn al met al erg bewerkelijk. Maar er gaat toch niets boven eten uit eigen tuin. Veel verser en gezonder. Daar doen we het allemaal voor.















Voor wie niet genoeg kan krijgen van plaatjes, hier een diaserie: KLIK HIER !

Groetjes.

Marcel en Suzanne

dinsdag 15 juni 2010

Jan Huigen in de (regen-)TON

Lieve lezers,

Het blijft wonderlijk weer, nietwaar !?
Vrijdag hadden wij nog last van plens-buien, zaterdag bleef het droog maar was de temperatuur niet echt aangenaam te noemen.
Zo ook vandaag, grote witte wolken waaiden voorbij met een onderbroek-blauwe achtergrond, het was een koude wind die de hele dag om ons huisje suisde.
Ook de moestuin heeft het zwaar te verduren.
Alle prille groene kweekjes blijven maar met moeite staan.

Samen met de buurman kwamen wij tot de conclusie dat de moestuin een maand achterop is.
 
Vandaag willen wij jullie met blijdschap mede delen dat wij sinds zaterdag een prachtig wijnvat annex regenton rijker zijn. Onze oude plastic regenton heeft ons een heel moestuin-seizoen lang zijn goede diensten bewezen en bleef ons sinds begin dit jaar plagen met een lekkende kraan.
Vlak bij ons huis, in Meeden, zit een handelaar in oude wijnvaten uit Frankrijk.
Alleen het bezoek aan deze grote oude boerenschuur is al een uitje op zichzelf.
Aan de voorkant pronkt een grote oude Groningse herenboerderij.
Als je de herdershond hebt overleefd mag je de oude schuur in, over geur hoef ik niets te schrijven.

Het levende bewijs dat ze echt in gebruik zijn geweest ruik je uren later nog diep in je neus. Wij werden netjes geholpen en verlieten enige tijd later het erf met het gigantisch vat.
Ook onze auto  begon aangenaam te ruiken, eenmaal thuis aangekomen begrepen wij ineens waarom het vat wel heel erg rook.
Ze waren de stop vergeten erin te stoppen.
Dus fietste Marcel in een uur heen en weer (dit is echt heeeeel snel, hij heeft gevlogen vermoed ik), en kwam thuis met de zo brood nodige stop.


Na een hoop tillen, rollen, trekken, zuchten, steunen, en knutselen staat hij te pronken op een verhoging van stenen. Bovenop het deksel zit een pomp, dat is lekker makkelijk om het laatste druppeltje water onderin eruit te krijgen, je kan er zo een emmer aan hangen en pompen maar. Onderin zit ook nog een  houten kraantje, als de ton eens leeg moet is dat sneller (of in winter-tijden wanneer het gaat vriezen).
Meer foto's van de ton en de tuin: KLIK HIER !


Zo dat was het dan weer voor vandaag, wij werken de week af en maken ons op voor het weekend. Het weekend zal dit keer niet in het teken staan van wijnvaten en uitjes in het o zo mooie Groningse land, wacht maar af...wij hopen bij leven en welzijn weer veilig thuis te komen en jullie te berichten van ons weekend.

Hartelijke groetjes, wees gezegend,
Suus en Marcel.

vrijdag 11 juni 2010

Aal goud !

Oftewel; alles is goed.

Een week zit er weer op. Maandag was Marcel vrij en werkten we tussen de regen door in de tuin. Er is een afdakje getimmerd voor de tomaten, foto's volgen spoedig.
De rest van de week werkte Marcel op kantoor en Suzanne in huis en tuin.

 

Door de regen en de warmte is het onkruid ondertussen niet weg te krijgen, maar Suus doet er alles aan om het beheersbaar te houden.

Maar qua gezondheid gaat het nog altijd niet zo goed met Suzanne. Benauwd, veel hoesten, slijm op de longen, uitgeputheid, slecht slapen enzovoort.
Kipje "Witje" is wel weer de oude en vergezeld de andere twee Pipi en Annika. Annika is na pakkembeet 5 a 6 weken nog broeds, wanneer houdt dit op ?

Vandaag, vrijdag, kwamen de ouders van Suzanne. Ze zijn eigenlijk heel kort geweest, even een pendel. Zij brachten een aanhanger vol brandhout, dineerden mee en zijn inmiddels weer op de terugreis. Hout komt altijd van pas met een houthaard, dus we zijn er erg blij mee.

Vanavond en van het weekend doen we het verder lekker rustig aan.

Een hartelijke groet en fijn weekend,


Marcel en Suzanne



maandag 7 juni 2010

Even een reünie op afstand



Gisteravond is het gelukt. We hebben onze vrienden in Brazilië weer gezien. Niet persoonlijk, maar via Skype. Pastor Carlos Augusto met zijn vrouw Ruthy hebben ook webcam, microfoon en koptelefoon. Wij kochten laatst een webcam met een microfoon ingebouwd en nu konden wij via Skype contact maken met elkaar.
Man wat hadden wij elkaar veel te vertellen. We hebben elkaar sinds begin maart 2008 niet meer gezien en er is zoveel gebeurd. We hebben zeker een half uur gesproken en dat krijgt zeker een vervolg.
Wij hebben Carlos en Ruthy leren kennen in Brazilie in het plaatsje Tibau do Sul. Wij gingen er heen op vakantie en het is een bijzondere reis geworden. Kort verteld kwamen wij daar in een kerk terecht en zijn daar 's avonds meermalen geweest. We hebben elkaars verjaardag gevierd, bij een doop geweest en zelfs op een braziliaanse bruiloft. Het contact met de familie Augusto was heel goed en we hopen elkaar nog eens te ontmoeten. Zij kunnen eens hier slapen in ons huisje in Scheemda en zij hebben ons toegezegd dat als wij eens een ticket hebben, wij hen daar kunnen bezoeken; het bed staat klaar zegmaar.
Wie weet hoe het zal lopen. De regio waar de familie woont is mooi en kan ook wel wat hulp gebruiken in ontwikkeling.
Wij hebben daar toch erg goede herinneringen aan en het blijkt dat zij ook regelmatig aan ons denken. Hartstikke mooi dat de techniek nu de gelegenheid biedt om contacten te leggen.

Maar er is meer gebeurd. Op zaterdag zijn wij naar het dorpje Ten Boer gereden, naar Willem. Willem heeft met zijn vrouw en kinderen, net als wij Wyandotte kipjes.
Het was een leuk bont gezelschap die kipjes. Zij hebben een eigen weitje en omdat zij er meer wilden, haalde hij een kleine blokhut en verbouwde een deel tot ren. De ren die zij eigenlijk maar 4 weken hadden gebruikt, was nu overbodig geworden en 's avonds brachten zij de ren naar ons huis.
Maar in Ten Boer hadden wij een bijzonder gesprek met Willem die anderhalf jaar geleden een auto ongeluk heeft gehad. Het zette zijn leven op zijn kop. We zijn blij en dankbaar dat we zo'n goed gesprek mochten hebben. Mocht de nieuwe ren niet van pas komen, dan was het in elk geval de moeite om deze man te spreken.

's middags hebben we wat van de zon genoten en 's avonds gaan we bijtijds gaan slapen.
Zondagmorgen besloot Suzanne toch naar de kerk te gaan. Het ging niet denderend, maar ze wilde graag. We hebben daar een goede tijd gehad met mensen die betrokken zijn. We hadden een leerzame preek, hielden avondmaal en na de dienst is er met Suzanne gebeden, dat zij spoedig mag herstellen.

Na de kerkdienst praatten we nog wat na en reden naar huis. Kip Witje zat nog steeds afgezonderd in de garage en dat beviel haar wel. Ze voelde zich al weer wat beter en sprong overal op. Zo zat zij op de kooi van vogel Ko, en daarna op de ladder, dan weer op een stapel hout, een fiets en toen ineens op de tuintafel met stekjes; 2 slaplantjes en 4 koolplantjes kunnen als verloren beschouwd worden en toen was de maat voor ons vol.
De garagedeur ging open en Witje rende naar haar vriendinnen Pipi en Annika.
Nu Witje niet meer overgeeft laten we het maar zoals het is. We houden haar in de gaten, zodat de rest niet ziek wordt en zijn eigenlijk wel gelukkig met het feit dat zij blij waren elkaar weer te zien.
De nieuwe ren zal op termijn een ander kleurtje krijgen en dan zien we wel.

Wij gingen ondertussen barbecueën; hamburgers en kippenpoten (??) enzo.
Het was lekker, maar het werd wel benauwd. De zon was warm en het was circa 28 graden. Rond 9uur viel er een flauwe druppel en toen gingen we maar naar binnen.

Rond 10uur kregen we contact met Brazilië en daarna zijn wij gaan slapen.
Deze nacht heeft het niet geonweerd zoals voorspeld. Wel valt er regen, maar het zijn geen stortbuien. Het zal de moestuin / tuin in ieder geval goed doen.

Vandaag hebben we vrij en doen we lekker rustig aan.

Hartelijke groeten,
Marcel en Suzanne

zaterdag 5 juni 2010

Kippen-perikelen

Beste vrienden,
Helaas, maar er is op gezondheidsgebied geen positief nieuws.
Sinds donderdag is kip Witje ziek. We hebben internet afgespeurd en het zou zoveel verschillends kunnen zijn dat we niet echt kunnen zeggen: "dat is het."

En een dierenarts vinden die erg veel verstand heeft van kippen is niet gemakkelijk, we doen dus zelf wat we kunnen.

Vandaag gaan we er even op uit. Iemand in Ten Boer verkoopt een bijna nieuw kippenhok waarin we interesse hebben. Dat zal dan tijdelijk verblijf Witje worden en als we het later opgeschilderd hebben, kan de rest er ook in. Het is wat groter met een aparte ruimte voor eieren leggen en dat is wel wenselijk. We hebben een fantastisch Villa Kakelbont, maar de ruimte voor legkippen
mist. En nu kip Annika al weken broeds is, is het al weken vechten voor een plekje wanneer de anderen willen leggen. Maar zogezegd, er is er nu 1 minder, Witje zit apart, anders zouden Pipi en Annika ook ziek kunnen worden.

Er is voor vandaag heel mooi weer verwacht, maar eerlijk gezegd ziet het er niet zo uit. Het is best bewolkt ! We zullen zien of het toch nog beter wordt.

Een fijn weekend toegewenst,
Marcel en Suus.

dinsdag 1 juni 2010

Afscheid nemen is soms helemaal niet leuk - Deel 2

Op 1 augustus verleden jaar berichtten we ons afscheid van haan Meneer Nilsson, vandaag moeten we berichten dat vogel Ko er niet meer is.

Vogel Ko is ooit in Krimpen aan de Lek aan komen vliegen. Dat was in juli 2006.
In het begin was hij depressief en zwak. Maar rond kerst 2006 werd hij tam en meer energiek.
Hij kreeg een mooie plaats daar in de woonkamer. Hij was wel blij, maar deed met ons mee als we vermoeid en belast waren van het dagelijkse leven in het westen. In het voorjaar van 2008 werd ons geopenbaard dat we hier naar Groningen zouden verhuizen en toen zei Marcel: "Als Ko mag mee verhuizen, dan is hij ons eeuwig dankbaar."

En zo was het. Hij zat in de kooi voor in de vrachtwagen met de piano, op weg naar Groningen. En ter hoogte van Drenthe werd hij steeds vrolijker.
Hier in Scheemda was hij als herboren, oh zo vrolijk. Een leuk gezelschap voor Suzanne die nu hele dagen aan huis bezig is.

Maar rond Marcel's verjaardag werd de valkparkiet ziek. Hij gaf over en was voor dood verlamd. En herstelde steeds, maar bleef ziek.
Dat acute verlammen was inmiddels over, maar van tijd tot tijd gaf hij wel over. Dat is erg vies, overal zaadjes met slijm; rond de kooi, de vloer, het plafond, noem maar op. En het is bovenal erg zielig.

Zodoende zijn wij in overleg getreden met een dierenarts. Er was geen andere keuze dan Ko in te laten slapen. En natuurlijk was hij naar en bij de dierenarts supervrolijk en energiek. Maar het is beter zo. We zullen ons kameraadje erg missen.
Hij was toch een vast punt van ons gezin dat mee verhuisd is naar het noorden.

Volgende keer hopen we weer leuker nieuws te berichten. Hopelijk is het hoesten van Suzanne dan ook weer geminderd.

Marcel en Suzanne