maandag 30 augustus 2010

Nog voor de kippen van stok !

Vandaag is het maandag en het is "helaas" zo ver: de vakantie is over.
Iets voor 6uur ging de wekker en het blijkt zo vroeg nog best donker. Sterker nog, de kippen sliepen nog. Inmiddels kraait Henkie de haan uit volle borst en nu gaat alles weer starten.

Vooral de laatste week vakantie is snel gegaan. Van het weekend zijn we eigenlijk veel in huis geweest. Gisteren, zondag, was het in de ochtend zonnig en de voorspellingen zagen er goed uit. Dus gingen wij op de fiets naar de kerk. Maar terug zijn we tot op het bot nat geregend van de plensbuien. Suzanne wordt daardoor helemaal stijf. Gelukkig deden een warme douche en een warm haardvuur haar weer goed.

Nu begint alles weer. Het werk op kantoor en het werk in en om huis. Er moet geschilderd worden. Op de plaats waar de nieuwe koelkast moet komen in de keuken, als het weer het toelaat graag nog wat kozijnen (buiten) en als het kan (een deel) van de gestucte (buiten-) muur. Die moet eerst opgeschuurd worden voordat deze in roomwit kan worden gesausd.

Wat gisteren ook begon, is het nieuwe kerkseizoen. Onze kerk sluit voor de zomervakantie een deel van de activiteiten af en start die na de zomer weer. Gisteren was de openingsdienst en vandaag begint een gebedsweek.
Tijdens deze week richt de gemeente zich op het nieuwe seizoen met vasten en gebed.
"Vasten" christenen dan ook, dat doen toch alleen moslims ?
Nee hoor, christenen vasten soms ook, dat is heel Bijbels. En het hoeft dan niet zo zeer om eten te gaan. Je kunt (een deel) eten laten staan, maar ook andere zaken tijdelijk stoppen. Als het maar een sortiment van opoffering voor je is.
(tijdelijk geen Tv kijken, geen computerspelletjes doen, niet snoepen, geen alcohol drinken, niet in de kantine van de sportschool blijven hangen en noem zo maar wat voorbeelden op).
Een moment van toewijding aan God. Niet om dingen af te dwingen, maar gewoon een stukje dankbaarheid tonen en focussen op God. Het is overigens niet verplicht om daar aan deel te nemen, je kan/mag het vrijwillig doen als je dat op je hart hebt. En wat je keuze ook is, dit is iets tussen God en jou, niet iets wat je met de mensen van de kerk gaat bespreken.

We zullen zien wat het nieuwe werkjaar en het nieuwe kerkjaar brengen zullen .
Een goede week gewenst.

Marcel en Suzanne

zaterdag 28 augustus 2010

Tussen de buien door...


Ja Ja…zo tussen de buien door genieten wij nog van de spaarzame vrije tijd die rest.

Wat is onze vakantie hard gegaan! En ook in die vakantie hebben wij best hard moeten werken, het is immers oogsttijd. Zoals ons vorige bericht al verhaalde willen de tomaten niet zo goed op kleur komen, het gaat net als bij de bramen, een voor een. Maar met veel geduld en moestuinliefde hebben we inmiddels aardig wat verzameld. Ook de roemeense punt-paprika’s zijn ineens helder rood geworden. En dat maakt ons dan zo tussen de buien door toch heel blij en dankbaar. Het is en blijft een wonder als er uit zo’n piep klein zaadje een stekje opwast tot een sterke plant vol met grote vruchten.
Zo werden er deze week veel paprika’s
geoogst, gewassen, fijn gesneden, in porties verdeeld en in de vriezer gestopt. De kleine gele mini tomaatjes eten wij de hele dag door als snack.Ze zijn heerlijk zacht en zelfs romig van smaak, en het gele jasje eromheen verneem je niet. Onze rode kerstomaatjes hebben helaas wel zo’n stevige schil. Maar die kunnen dan samen met de vleestomaten in de soep worden gestopt; ook verse macaroni of spaghettisaus is natuurlijk niet te versmaden.
Weet u nog, die augurkenplantjes van Marcel's vader…die hebben het wel heel erg naar hun zin op het land van de buurman. Ze woekeren net als de pompoenen maar door en door. Kilo’s halen wij eraf, de laatste berg heeft
Suus nog ingemaakt, maar nu stoppen wij ermee.
Anders wordt het iedere dag verplicht augurken eten tot volgend jaar zomer. De laatste zijn ingemaakt in echte ouderwetse weckpotten. Wij hebben laatst een doos weckpotten van de buurman (nog van moeder Lindeman) gekregen, alleen ontbraken de rubberen ringen en klemmen. Die zijn in de loop der jaren vergaan.
Nu kwamen wij deze week bij de “Welkoop” (een winkel in land-, dier- en
tuinbouwprodukten) en ja hoor…daar zijn ze weer!
Grootmoeders weckpotten inclusief ringen en klemmen hagelnieuw te koop.

Dus konden wij weer wat setjes kompleet maken.
Inmiddels zijn deze potten rijkelijk gevuld met zure bommen. Het was wel een gezellig klusje zo tijdens die stortbuien, gezellig rommelen in de keuken. De grote soeppan stond op het vuur om de weckpotten van hun laatste zuurstof te ontdoen. De ramen waren aangeslagen, van al dat kokkerellen.

Deze week is ook nog vers bereid: bramensorbetijs!
Het sorbetijs is met onze nieuwe aanwinst vervaardigd; ”een heuse Philips
ijsmachine.”
Het was maar een tweedehandsje van Marktplaats, iemand uit Scheemda deed
hem voor een prikkie weg, slechts € 7,50. Het apparaat was nagenoeg nieuw, in de originele verpakking. En eerlijk is eerlijk, zo lekker maak je het met de hand niet hoor !

Naast sorbetijs kwam er bramensap en bramensiroop.
Je kan bramensap natuurlijk heel puur en snel maken, de bramen koken met water en wat suiker, even door een fijnmazige zeef doen en klaar.
Jammer is dan wel, dat je de velletjes er ook uitzeeft. Beter is om het prutje te pureren met een staafmixer en dan pas de pitjes eruit te zeven (dit is weer iets meer werk maar wel gezonder).

Maar wat nog lekkerder is, als je eerst een echte suikersiroop inkookt (200 gram witte basterdsuiker met 200ml water, maakt 300ml siroop; dit alles 5 minuten inkoken en blijven roeren tot het dik en geleiachtig is geworden, even laten staan).
Vervolgens stoom je 500 gram bramen in een pan met twee eetlepels water, pureer deze met de staafmixer, zeef de pitjes eruit en tot slot, meng dit prutje met de siroop, voeg nog wat citroensap toe. (twee eetlepels citroensap op 500 gram bramen en 300 ml suikersiroop).
Je krijgt dan echte ouderwetse limonadesiroop, die je langer kan bewaren dan zo’n gewoon sapje, je moet het voor gebruik uiteraard aanlengen met water.

En wist je al hoe heerlijk het in je keuken gaat ruiken? Echt een klusje voor zulke regenachtige zomerdagen…
Meer foto's van dit kokkerellen zijn te vinden: KLIK HIER

Een fijn weekend !

Suus en Marcel

dinsdag 24 augustus 2010

UPDATE: de tomaten worden maar lastig rood

Beste vrienden.
Omdat er sinds half juli weinig hoge temperaturen zijn en ook niet al te veel zon,
dreigen de tomaten niet rood, geel of zwart te kleuren. Op dit moment zijn ze veelal groen.

Bramen gaan stuk voor stuk; iedere dag een beetje plukken. Suzanne spaart ze op (in de vriezer) om en ijs en sap van te maken.

We hopen maar dat het nu wat langer zonnig zal zijn en dus niet dagelijks regen en bewolking. Want door dat weer heeft Suzanne ook meer gezondheidsklachten (reumatisch enzo)

Maar we maken er uiteraard het beste van deze vakantie.

Vrijdag heeft Marcel op de tuin van de buurman gewerkt en onderweg erheen zag hij iets langs de weg. Het bleek een bijna 25cm grote geelbuikschildpad te zijn.
Hij nam het beest snel van de weg, vlak erna reed er een auto en dan had hij
dood geweest.
De schildpad was, ondanks het vermoeden, tamelijk snel, dus vluchtte zo weer de bosjes in.
Wanneer ik hem pakte, beet hij niet, maar die vier pootjes met nagels peddelden wel langs mijn hand.
Met oogst en een schildpad kwam ik thuis.
De buurman was nogal verbaasd, maar wist wel dat een overbuurman zo'n schildpad in de vijver had of heeft; Wij deden navraag en inderdaad, de schildpad mistte, was op vakantie dachten ze, nu is hij weer veilig in zijn vijver.
Suzanne stortte zich ondertussen op de was van de afgelopen vakantie en de tuin achter huis. En na thuiskomst van Marcel was er dus oogst te verwerken; bonen en boerenkool.

Zaterdag ging deze klus verder en zondag konden we gelukkig even relaxen.
Maandag is besteed voor het regelen van wat praktische zaken en vandaag, dinsdag, zijn wij erop uit gegaan met de bus. De provincies Groningen/Drenthe boden namelijk een dag gratis met de bus rondreizen aan.
Dus maakten we van de gelegenheid gebruik en reden naar de stad
Groningen.
Maar echt "thuis" voelden wij ons er niet. Zo druk, en beetje vies op straat. Maar soms moet je wel eens naar de stad, dus bezochtten we het broodnodige en stapten snel weer in een bus de wijde wereld in.
We reden van Groningen naar Assen, en van Assen via Veendam door prachtige verstilde plaatsjes naar Winschoten, en van Winschoten terug naar Scheemda.
We genoten van de zon van vandaag en zagen mooie drenthse en groningse landschappen.

Wat jammer was, is dat er een omleiding van de bus is. Die stoptte nu niet dichtbij huis en het begon te onweren en zo te stortregenen, dat we heel langzaam moesten rijden. De chauffeur stelde voor ons voor huis af te zetten, maar toen er een andere passagier instapte die naar het station en de trein moest, zat er niets anders op naar huis te wandelen, zodat die andere man zijn trein kon halen.

Nadat we ons natte kloffie uit hebben gedaan, was er weer stralendblauwe lucht en zijn we de kas gaan snoeien en bewateren. Gelukkig doen de gele cherry tomaatjes het wel goed. Dat is dus een goede koop geweest. We hadden een hele emmer.
Nu maar hopen dat de andere soorten zogezegd nog wat zon zullen krijgen, zodat ook die afrijpen.

Groetjes,

Marcel en Suzanne

zaterdag 21 augustus 2010

Nu naar het èchte Noorden

Zoals jullie in ons vorige bericht konden lezen zijn wij met vakantie geweest naar Denemarken.
Het was voor ons de eerste keer om in Scandinavië te zijn. Met Denemarken kunnen we dus weer een "land" aan ons lijstje met "bezochte landen" toevoegen.

Waarom Denemarken ? U volgt deze weblog en Suzanne keek verder via multiply naar andere weblogs. Zo ontdekte zij dat er meer mensen een weblog bijhouden met "countrylife" en "Home & Garden."
Wat daarbij opviel was het aantal Scandinavische weblogs.
De plaatjes deden vermoeden dat het daar toch, ondanks de kou, wel gezellig knus moest zijn. Dus stelde Suus voor om eens naar het noorden af te reizen. Nu wonen wij wel in het noorden van Nederland, maar de grens van Denemarken is toch al een goede 500 kilometer hier vandaan. Marcel zag het daarom niet zo zitten. Maar na wat uitzoeken bleek er een kortere route te zijn via de noord- en westkust van Duitsland; geen gejakker over snelwegen, maar over provinciale wegen. En nog 80 kilometer korter. Wel 2 uur langere reistijd, maar dat namen we voor lief.

We reden via Bremerhaven en via bruggen en tunnels, totdat we bij Glückstad een veerpont moesten hebben. Die voer de rivier de Elbe over. Via steeds rustiger wordende wegen kwamen we aan de grens, bij de stad Tønder.
Dat was echt heel anders dan 10kilometer ervoor in Duitsland. Duitsland wil nog wel eens smaakloze huizen met rolluiken en kunststoffen kozijnen enzo hebben. Maar hier in Tønder waren de huizen leuk opgeverfd en stonden er theepotjes in de ramen enzo.
We bezochten de stad en aten iets typisch Deens: snackbar kennen ze niet, zij eten daar worstjes op brood. U kent ze misschien van de Ikea, hier was een ruime keuze
uit verschillende worstjes, belegd met saus, gedroogde uitjes en augurken. Het smaakte ons wel na die lange reis. De winkels waren ècht anders dan hier.
In Duitsland en Belgie zie je veel van wat er ook in Nederland is, maar Denemarken had echt heel andere winkeltjes. Veel gericht op huisinrichting en dan ook smaakvol.


Na het bezoek aan de stad gingen we de binnenwegen op, op weg naar ons slaapadres. Suzanne wist nog niet wat haar te wachten stond. We reden door akkers met graan, mais. Net Groningen, maar dan meer heuvelachtig; de akkers zijn dan net lappendekentjes.

Uiteindelijk kwamen we in Ballum en daar was Klaegager. Een gerenoveerde boerderij op een boerenbedrijf. De boerenfamilie had opa naast zich wonen; die is 7 jaar geleden gestorven, en toen zijn ze alles in oude staat gaan renoveren. Ze maakten er een Bed en Breakfast. Opa's spullen waren er nog; boeken, schriften, zijn pet aan de kapstok, wandelstok naast de deur. Heel bijzonder. Verschillende kamers met ieder een eigen identiteit. Maar bovenal smaakvol. Suus was blij verrast. En Marcel ook wel, want het overtrof iedere verwachting. Omdat de familie er zelf niet woont, mochten we in alle vertrekken komen; elke kast mocht open getrokken worden. De keuken mocht gebruikt worden enzovoort.
Wij kregen de witte kamer midden boven. Daarbij was een privébadkamer en soort woonkamer. Voor ons tweetjes! Vanuit de slaapkamer, maar ook andere kamers, was in de verte de zee te zien.
Het was al leuk om uren door dit huis te struinen !


Die avond wandelden we naar het dorp zelf, Ballum. Dat ligt aan zee. Het dorp is klein en er is niets te beleven. De akkers lopen tot aan de zee en er staan kleine boerderijtjes op de zeedijk. Dit is in Nederland ondenkbaar. We waaiden nog even uit op de zeedijk, de waddenzee / de noordzee met aan de overkant het Deense waddeneiland Rømø.

Op dinsdag was het bewolkt, maar droog. We reden naar Rømø. Rond de jaren 40 is een dam gemaakt naar het eiland, zodat deze per auto bereikbaar is. De dam was lang en mooi langs allerlei natuurreservaten.
Rømø zelf was echter minder aantrekkelijk. Overspoeld door duitsers en op diverse plaatsen bebouwd met van die trosteloze toeristen-orden. We hadden gelezen met de auto het strand op te mogen rijden, maar met ons deden nog 1000 anderen dat, dus keerden we al snel om.
Inmiddels was het tijd om te lunchen, maar tussen die akkers
waren geen gelegenheden om te eten. We wandelden bij een moeras (marsk in deens) en bij dat moeras was een klein museumpje en twee windmolens.
Na dit bezocht te hebben en flauw te zijn van de honger, besloten we te rijden
naar Skærbæk, een stadje ten noorden van het hotel. Bij een plaatselijke super kochten we eten voor de magnetron, die konden we dan in ons verblijf wel opwarmen.
En het smaakte ons goed na deze landelijke dag vol frisse lucht en zeewind.


's avonds hebben we lekker in de boederij gerelaxed. We zouden twee nachten blijven, maar de vriendelijke eigenaar en eigenaresse stonden ons toe nog een nacht te blijven. Zo hoefden we niet de volgende dag al weg. We
belden buurman Warrie, die was wel bereid de kipjes nog een dag van voer te voorzien.

Woensdag regende het helaas. Daar heeft Suzanne dan al snel last van. Na een heerlijk uitgebreid ontbijt reden we naar Ribe, het oudste stadje van Scandinavië. Heel eerlijk gezegd vonden we het niet zo bijzonder. Het kan door het weer gekomen zijn, maar we vonden Tønder gewoon leuker.
Dus gingen we na een kort bezoek weer weg. We reden via diverse binnenwegen (waar je geen mens tegenkomt) terug naar de boederij.
Voor een overzicht van de foto's van de omgeving / Denemarken: KLIK HIER
















We kwamen op het slaapadres aan en gingen die middag lekker relaxen in het
huis.
Wij waren nu nog de enige gasten, dus alle gelegenheid veel foto's te maken. Suzanne speelde piano en eigenaar Christiaan kon het waarderen; hij was namelijk nogal treurig. De helft van de oogst was binnen, maar dat zijn enkel de kosten. De werkelijke opbrengst van het graan, stond nog op het land en met al die regen kon er niet gemaaid worden. Ook begint het graan dan door te schieten. We waren blij hem toch wat op te kunnen vrolijken door ons enthousiasme en het pianospel.



Suzanne schoot deze vakantie in totaal 462 foto's. Wij zullen u deze besparen, maar een aantal mooie foto's van binnen dit huis zijn hier te vinden:

KLIK HIER












Die avond werden gebeden verhoord en werd het droog.
We aten wat en trokken de wandelschoenen aan. We wandelden over heuvels en akkers naar een dorp verderop. Tijdens de tocht vloog er heel de tijd een zwaluw mee, steeds een stukje voor ons uit en dan weer roetste hij langs ons heen.
Door dat andere dorpje liepen we naar de kust. Onderweg kwamen we nog diverse andere wandelaars; Denen houden dus net als wij van wandelen.
Over de zeedijk (die slechts een meter hoog was, het achterland lag namelijk hoger), liepen we terug naar Ballum.
Daar wandelden we door het dorp, zo terug naar het slaapadres.

Meer foto's van de wandelingen: KLIK HIER

Omdat wij de enige slaapgasten nog waren, was er de gelegenheid de eigenaresse uitgebreid te spreken. Zij gaf ons traditionele servelaatworst van hert, geserveerd op zelfgebakken roggebrood. (Denen eten tussen de middag doorgaans roggebrood). Verder kregen we ieder een wafel die ze even ervoor gebakken had voor gasten van een vergadering/receptie. Hierbij kregen wij een glas Deense bessensap, traditioneel gemaakt.
Ze vertelde over de verbouwingen die zij nog uitvoeren aan de boerderij; ze hopen de oude varkensstal om te bouwen tot een ruimte voor recepties enzo.
Er was een maquette en veel foto's. Maar zij zag wel dat wij ook mooie foto's maken, die zullen we dus nog via internet nasturen.
Alles was ook zo leuk om te zien; oude kopjes, borden, houtkachels, een houtgestookte oven/stoof, granieten vloer, oude lampen, boekjes, keukengerei,
 linnengoed en ga zo maar door.

Toen wij donderdag opstonden was het zonnig en dat gaf nog mooiere foto's. We namen afscheid van de eigenaars en dochter en beloofden hun adres hier te vermelden. Want u zult in Denemarken echt niet gauw een Bed en Breakfast vinden via internet, en zeker niet eentje als deze. En misschien wilt u eens iets anders, of houdt u ook van de landelijke stijl waar wij zo van houden, of zoekt u een adres om heerlijk tot rust te komen. Ze zullen jullie van harte welkom heten! Hun website is te vinden op:
http://www.klaegager.dk/inventar-eng.asp

(U kunt hier trouwens ook met euro's betalen)

Omdat het weer nu zo goed schoot Suzanne nog gauw wat plaatjes rondom huis.
















Voor meer foto's van buiten de boerderij, KLIK HIER.


We stapten in de auto voor de terugreis. Die verliep anders dan gehoopt. We besloten nu namelijk de langere weg te nemen, die sneller moest zijn. We reden van west naar oost Denemarken, waar we een tussenstop maakten aan een Fjord. Nu hebben wij die ook voor het eerst van ons leven gezien.
We wandelden een flinke heuvel op en hadden mooi uitzicht.
Na deze tussenstop reden we de grens over op weg naar Hamburg. Bij die stad was het druk. Ondanks het tijdstip, 2 uur 's middags was het erg druk met files.
En de snelweg van Hamburg naar Bremen was een crime. Want ze verbreden die weg en de komende jaren zijn er versmallingen en snelheidsbeperkingen.
Per saldo deden we er net zolang over op de heenweg, al maakten we veel meer kilometers en hadden we enkel op zo'n stomme snelweg gezeten.
Het loont dus binnendoor te rijden en naar die rit zien we met plezier terug.

Thuisgekomen waren de kippen door het dolle heen. De buurman was ook blij ons weer te zien. Voor zijn goede zorgen voor de gevederde huisgenootjes, hadden we echt deens bier voor de buurman meegebracht. We waren 4 dagen weggeweest, maar het voelde alsof we langer weg waren, dus dat was het een succes.

Nu dan zijn er bergen was en hopen werk te doen in de tuin achter huis en van de buurman. Suus is al hard bezig boerenkool en sperziebonen in te maken. Ook waren er weer augurken; Marcel's vader dacht dat het niet veel zou worden; bij ons groeien de planten alle kanten uit en produceren joekels van die gurken.

We hopen dat u het leuk vond ons verslag over ons bezoek aan Denemarken te lezen.

Marcel en Suzanne





donderdag 19 augustus 2010

We zijn er weer !

Waren we weg dan ?
Ja, vanaf maandagmorgen vroeg waren Suus en Marcel met vakantie. En zojuist zijn we teruggekomen.

We zijn geweest in: Denemarken.

Op dit moment zijn we te moe om hier uitvoerig verslag te doen en foto's enzo neer te zetten, die houdt u tegoed.

Maar we hebben een paar fijne dagen vakantie gehad. Echt er even uit geweest !
Helaas was het weer niet heel goed, sterker nog, er was veel regen.
Maar desondanks hebben wij aan Zuid Jutland wel een beetje ons hart verloren.

Waar wij heen gingen, was voor Suzanne nog volstrekt een verrassing.
Toen wij eenmaal ter plaatse waren, toen was zij blij verrast.

Wat er dan zo bijzonder was ziet u spoedig.... .

We zijn ook blij nu weer thuis te zijn. De buurman was bereid de kipjes te eten te geven. Maar het was nu hard nodig dat we weer thuis kwamen. Suzanne verschoont de twee rennen namelijk bijna iedere dag, dus na 4 dagen was het hard nodig dat we terug kwamen.
(Kippen maken namelijk een flinke bende van hun ren)
Maar verder knuffelt en kroelt Suzanne de kipjes dagelijks, die waren dus wel weer toe aan een knuffel (en Suus trouwens ook)

Het was fijn weg te zijn, en fijn terug te komen in ons Groningse land.

Marcel en Suzanne

zondag 15 augustus 2010

Claas heeft het er maar druk mee

Zoals wij in ons vorige bericht schreven, is het hier rond Scheemda een activiteit van jewelste. Boeren rijden af en aan met trekkers met grote karren vol graan erin.




















De combines draaien overuren, je hoort ze dag en nacht. En er rijden ook tal van opleggers vol strobalen. De combine scheidt immers het kaf van het koren en de machine erna maakt weer pakketjes van die stro. Gisteren is er helaas eentje in brand gevlogen.
Dat zagen we in de verte toen wij van Scheemda naar Veendam fietsten. Een aardig eind fietsen, maar wel een erg mooie route.













Geniet van meer landfoto's hieronder in de diaserie.
Groetjes, Marcel en Suzanne





vrijdag 13 augustus 2010

Suus jarig en tuinieren

Beste vrienden,

De eerste week vakantie zit erop, al voelt dat nog niet helemaal zo.
Met twee van die tuinen is er zo veel te doen.
En Suzanne was jarig. Om dat te vieren wilden meerdere mensen langs komen, dus besloten we er maar een feestje van te maken.
Zaterdag kwamen Marcel's ouders en dinsdagmiddag kwamen Suzanne haar ouders.
Haar vader had nog dinerbonnen en zij besloten die met ons te delen, dat scheelde weer een kookbeurt voor Suzanne. We reden richting Beerta naar "In den
Stallen." Daar aten we in een oude boerenschuur.
Er was soep vooraf (boerengroentesoep of
Groninger Mosterdsoep) en Suzanne had een kaasschotel. Hierna aten wij een hoofdgerecht; tournedos door de mannen en een moot zalm door de dames). Als dessert namen we bavarois en sorbets. Het was allemaal erg lekker.

Na dit maal reden we weer terug naar huis. Daar wachtte een verrassing. De buurvrouwen hadden namelijk cadeaus aan de schutting gehangen. (foto links hier boven)

Na dit uitgepakt te hebben, pakte Suzanne de nieuwe kippen om aan haar moeder te laten zien. Haantje Henk kreeg een knuffel en werd ook op de foto gezet.

Hierna wandelden we naar de tuin van de buurman. (Schoon)pa Nijs kende het inmiddels al, die versleet er al wat uren met ons. Maar (schoon)mama Kuina wist niet wat haar te wachten stond. Zij vond het al met al wel een erg groot land en dus erg veel werk. Dat is het ook, maar wij genieten er wel van. Hieronder zit Suzanne naast onze reuzenpompoen (die inmiddels al weer groter gegroeid is )




















We wandelden naar huis en wachtten op andere gasten. Buurman Warrie kwam en ook vrienden David en Viola met dochter Rosa.

Het ging, zoals meestal hier, veel over tuinieren, de land- en tuinbouw, de mooie omgeving en oude stories over Groningen (die buurman Warrie zo mooi kan vertellen).
Al snel werd het tijd om afscheid te nemen en na de afwas doken we ons bed in. Meer foto's van de verjaardag: KLIK HIER

Woensdag na het ontbijt vertrokken Suzanne haar ouders en stortten wij
ons op de tuin van de buurman. Er was namelijk weer veel onkruid, maar ook de eerste boerenkool kon geoogst worden. En de laatste aardappels zijn dan ook direct maar gerooid. Er werden bonen geplukt en voor we het door hadden was het 6uur 's avonds.

Donderdag was het wat kouder dan de dagen ervoor. We ontbeten lekker voor de blokhut, en gingen daarna aan de slag. Suzanne met de strijk en Marcel in de tuin.
Aan het einde van de middag reden we naar Bunde, net over de grens om lege flessen in te leveren en inkopen te doen
. Bij een luxe supermarkt kochten we kruidenazijn voor augurken.
Marcel's vader had immers tijdens ons bezoek op 19 juni augurken plantjes meegegeven en die dragen nu vrucht. Maar de klus op zich bleek een crime. Want, hadden we gelukkig kant en klare gurken-azijn, er moest nog zoveel bij, ook moesten de potten worden uitgekookt, met en zonder inhoud, het is allemaal erg bewerkelijk. En dat terwijl je in de winkel voor 69 cent een pot groene zure jongens koopt !
Hoe dan ook, er kwamen ingemaakte augurken en Suzanne zette ze op de foto.

Voor meer sfeervolle plaatjes kunt u hier naar een album en daar desgewenst wat foto's aanklikken. KLIK HIER

Vandaag, vrijdag was het weer iets beter. We sliepen uit, ontbeten en verzorgden de kippen.
Daarna ging Suzanne in de zon aan de strijk en ging Marcel boerenkool oogsten.


Heel veel boerenkool ! Bergen boerenkool.
(hiernaast een foto tijdens Suus haar verjaardag)


Suzanne ziet inmiddels groen van ontstemdheid (de klus: groen van de stengels rijgen, dat verknippen, wassen, in porties wegen, koken, invriezen en dit nog een keer of 8).
Marcel werkte de kas bij en verwerkte de foto's.

We aten tussendoor nog een lekkere spaghetti schotel. De laatste boerenkool staat nu op het vuur.

Wij zijn trouwens niet de enigen die druk met de oogst zijn. Trekkers en combines rijden hier af en aan. Het graan wordt nu geoogst en dan is het een drukte van jewelste op de akkers. Gisteravond rond zonsondergang zijn we nog gaan kijken langs de akker. Daar rijdt de combine dan met grote bouwlampen (zie de foto's van een jaar geleden op deze blog).

Wij gaan nog even door met koken. Voor zodadelijk: Welterusten !

Marcel en Suzanne