maandag 3 januari 2011

Een fris, nieuw en schoon begin


Uren, dagen, maanden, jaren,
vliegen als een schaduw heen.
Ach, wij vinden waar wij staren,
Niets bestendigs hier beneen

( nieuwjaarslied / gedicht van Rhijnvis Feith 1830)

Het nieuwe jaar is begonnen en het oude jaar is in z’n geheel afgesloten.
Dat wat was komt NOOIT meer terug. Maar vreemd genoeg geeft het een fijn gevoel om weer eens helemaal overnieuw te beginnen. Het is niet in woorden uit te drukken, maar wij associëren dit nieuwe begin met een schone lei, nieuwe dromen, nieuwe kansen, en nieuwe verlangens naar een hoopvolle en zinvolle toekomst.

Als wij dit gevoel en deze verwachting in plaatjes uit zouden mogen drukken dan worden dat heldere plaatjes van fris en schoon gewassen linnengoed. Heerlijk geurend en knisperend wit, wapperend in een hemels blauwe lucht. Zo helder en rein, dat wil je het liefst zo houden voor altijd.
Het is zo fragiel en kwetsbaar want er zit immers zo een beschadiging aan of een vlekje op.

Zo is het ook in ons leven, het begint vaak zo mooi, zo heler en rein. Dat wil je het liefst stevig vast houden, zodat het niet kan beschadigen of bevuild kan worden. Maar als de tijd er overheen gaat moeten wij vaak constateren dat de goede voornemens er zeker waren. Het is echter de kracht om er in te staan, die zomaar ineens is vervlogen bij het wapperen in de wind. De hemels blauwe lucht lijkt ineens niet meer zo blauw.
Er doemen wolken op aan de heldere hemel en stormen trekken over.
 
Om een ieder te bemoedigen hebben wij een prachtige bijbeltekst om dit nieuwe jaar te beginnen. Dat het je houvast mag bieden en steun en troost voor de tijden dat als de hoop lijkt weg te waaien. Maar ook in tijden van stralende zonneschijn kunnen deze woorden je extra blij maken.



Ik immers, Ik ken de gedachten die Ik over u koester, spreekt de Heere. Het zijn gedachten van vrede en niet van kwaad, namelijk om u toekomst en hoop te geven. (Jeremia 29:11)

Wat zien wij uit naar het prachtige voorjaar,
het seizoen dat de gehele natuur zal ontwaken ! Kleine bloesemknopjes die hun verborgen schoonheden gaan tonen, frisse groene sprietjes die duiden op hoop en nieuw leven. En dan niet te vergeten het verlangen naar de prachtige gele koolzaadvelden die de nu nog kale akkers zullen doen schitteren. De vogelpaartjes die weer intrek zullen nemen in onze vogelhuisjes.En de kleine babymusjes die hun eerste vliegles krijgen vanaf ons schuurdak.
Dartelende lammetjes op de zeedijk aan het overweldigende wad.

Onze lieve kipjes die weer naar buiten mogen en dagen lang hun leventje vullen met heerlijke scharreluurtjes en dikke smakelijke regenwormen
(geloof ons, ze eten niets liever dan dat).
Het kasje dat weer gevuld zal zijn met stekjes en nieuwe gewassen wachtend op het nieuwe moestuinseizoen, om vervolgens uitgeplant te worden achter ons huis en op het grote landgoed van onze buurman. Zonovergoten fietstochten maken langs mooie Groningse huisjes en bossen met onkruidbloemen plukken, om deze vervolgens in zinken emmers op het erf te laten pronken (onze buurman heeft al menigmaal het hoofd geschud, voor hem is dat onbegrijpelijk !) En wat dacht u van heerlijk picknicken aan de rand van een immense boerenakker ?
 

Kunnen we eigenlijk nog wel zo lang wachten ? Misschien is het daarom
allemaal wel zo prachtig mooi. Juist omdat het er maar heel even is, niets is bestendig zegt het oude nieuwjaarslied uit 1830. Je kan het nu eenmaal niet vasthouden en zo koesteren dat het niet zal beschadigen of vergaan.

Het afgelopen weekend hebben wij dit jaar opgestart met een bezoek aan Marcel zijn ouders. Het was leuk om het jaar zo te beginnen en fijn om daar ook nog andere familie te ontmoeten. We zijn weer helemaal bij gepraat en dit keer was de trein ons ook goed gezind.

Toen we weer in Scheemda aan kwamen was het alleen spiegelglad.
We moesten lopend naast ons fietsje van het station naar huis glibberen en glijden. Stel dat we met de auto waren gegaan…
Naast ons gleden de auto’s tegen de stoepranden aan en spinden sommigen in het rond. Maar wij kwamen veilig aan bij ons kleine huisje, daar waar wij ons THUIS voelen en met veel verlangen uitzien naar dat wat nieuw is en nog komen gaat.

Veel lieve groeten van Suus en Marcel