maandag 24 januari 2011

Nieuw KNOFLOOK-leven

Lieve lezers, het is toch wel wat ongewoon om de maandag-morgen met ”knoflook” te beginnen. Terwijl Marcel het spits afbijt op kantoor begint mijn maandagmorgen in de verwondering. Werkelijk waar…valt mijn oog ineens op onze pot met knoflook-bollen en zie daar… Het nieuwe leven kondigde zich zomaar plotseling aan, heel bijzonder want deze stoutmoedige bollen stonden eigenlijk te wachten om lekker opgepeuzeld te worden. Diverse lichtgroene sprieten en jonge spruiten van nieuw leven komen voorzichtig te voorschijn.
En dan te bedenken dat er op de originele verpakking stond gedrukt dat ze helemaal uit China komen ! Zouden knoflooktenen uit China het ook goed doen op de Groningse klei ?
Mijn handen jeuken, ik ga ze lekker poten, eens zien of het wat oplevert.

Het is ons nog niet eerder gelukt om knoflook te telen,  tot onze grote spijt zijn diverse overmoedige pogingen tot op heden mislukt. Het is wel een droom hoor, knoflook eten van eigen bodem. Het zijn trouwens ook de meest prachtige planten om te zien, en dan nog maar niet te spreken van de bloeiwijze. We hebben ze eens staan bewonderen in een ommuurde tuin van een oude borg hier in de buurt.
Het leek zo eenvoudig, maar niets is minder waar.

Ons weekend zat trouwens vol met bijzonderheden. Zo nam de buurman die jarig was, ons mee uit eten. Dat had uiteraard niet gehoeven, maar wij vonden het natuurlijk wel heel erg lief van hem.
De buurman is inmiddels zo vertrouwd geworden, hij hoort gewoon een beetje bij ons. En wij horen een beetje bij hem zegmaar. Het is een rijke zegen dat we het zo goed met elkaar hebben.

Wat ook bijzonder was is dat wij zaterdagmiddag hard in de tuin hebben gewerkt.
Wij kunnen ons niet heugen dat het ooit is voorgekomen in de maand Januari.
Het grote rek wat een jaar geleden is gebouwd voor de kapucijners, peultjes en reuzendoperwten, is verplaatst. Dit was enorm zwaar, maar na een hoop puffen en zeulen staat hij weer paraat om ons deze zomer weer dienstbaar te zijn. Het was helaas noodzakelijk om dit gewichtige gedrocht te verhuizen, je mag dit soort gewassen namelijk niet ieder jaar op dezelfde plaats verbouwen.
Een deel van de tuin is zaterdag trouwens nog omgespit. Stiekem dromen wij alweer van een nieuw moestuinseizoen. En wat is het heerlijk om weer met je handen in de zwarte aarde te woelen.Ook de kipjes hebben ons gezelschap gehouden, zij hebben ons enorm geholpen door hun graaf-werkzaamheden en door hier en daar een beetje mest te laten vallen. Je zag hun kleine kraaloogjes glimmen van plezier.

Na deze zware arbeid was het tijd om bij de warme houtkachel weer op kracht te komen.
Met vuurrode wangen genoten wij van een heerlijk maal en sliepen wij deze avond als rozen.
Voor je het weet is de maandagmorgen alweer aangebroken, ook hier in huis ligt een hoop werk te wachten. We krijgen namelijk een hele week logees over de vloer. Dus wordt het kleine huisje ingericht als logement. De bedden worden opgemaakt met fris gewassen linnengoed, er worden overheerlijke taartjes gebakken, lekkere potjes gekookt en zo worden onze ouders / schoonouders warm welkom geheten. Ze moeten er ook heel wat voor over hebben, het is tenslotte bijna 300 kilometer rijden. Dus is er hier in huis nog genoeg werk te verzetten ! Voor een ieder die er ook hard tegenaan moet, veel arbeidsvreugde toegewenst !

Veel lieve groeten,
Suus en Marcel