maandag 10 januari 2011

Winterkost

Menig mens draait met dit winterse weer maar al te graag een blikje erwtensoep open, en heeft duidelijk behoefte aan een stevig maal en een warme soepkom om de koude handen omheen te vouwen. Dikke plakken rookworst en een heleboel groene fijngestampte erwten gaan erin als koek. Onze buurman is echter gewend (zijn hele leven al) om wekelijks (ook in de warme zomermaanden) deze dikke brei te eten. Het oude buurvrouwtje kookte het maar wat graag, zelfs al was het 30 graden Celsius. De heerlijke geur hing dan altijd in ons gezamenlijk pad / steegje.Toen de buurvrouw er niet meer was maakte het ons best droevig dat deze heerlijke geur was verdwenen, en ook dit tijdperk was afgesloten.

Totdat de buurman op een dag al zijn kennis bij elkaar raapte en het gewoon ging proberen. Schattig hè…dus ondanks dat de kok van de maaltijdservice zijn dagelijkse potje kookt maakt de buurman voor in het weekend gewoon soep. De eerste pannetjes waren wat waterig en ietwat flauw van smaak maar inmiddels is hij gepromoveerd tot chef-kok in de erwtensoep. In het kader van deze koude winterse dagen raapte ook de kokkin van dit huis al haar kennis bij elkaar en maakte geen erwtensoep maar zijn broertje: “KAPUCIJNERSOEP”

Kapucijners behoren net als doperwten tot de peulvruchten. Onze vriezer zat nog vol met deze groene vrienden, we wilden eens iets anders proberen dan het geijkte. Het resultaat mag er zijn, en wat is het toch leuk als je midden in de winter nog steeds van eigen oogst kan eten. De soep is vergelijkbaar met erwtensoep maar smaakt iets zuurder. Wat een leuke wetenswaardigheid is, hier in de provincie Groningen noemen ze een soeplepel een “SLAIF”. Wij hebben hier in ons kleine huisje ook nog een ouderwetse witte emaillen slaif, die is nog van Suzanne haar oma geweest. Zou Suus haar oma hier ook bordjes kapucijnersoep mee gevuld hebben ?

De kapucijners zijn in runderbouillon gekookt en ik heb er natuurlijk flink wat knoflookteentjes doorheen gehakt. Ook onze eigen rode uien waren weer van de partij, en natuurlijk een paar aardappels van eigen bodem. Om het wat frisser te maken is er een bakje reeds ontdooide diepvriestomatenpuree (fijngestampte tomaten uit onze eigen kas) doorheen gespateld. Er zijn ook nog wat gedroogde tomaatjes toegevoegd. Die moeten eerst een kwartier weken in lauw water en zijn vervolgens gebruiksklaar. Dit geheel is na het koken met de staafmixer gepureerd tot een romige zachte soep. Een preitje en een courgette zijn na even kort in de wok gebakken te zijn ook nog toegevoegd en geven het geheel een wat groener uiterlijk. Uiteindelijk is het soepje op smaak gebracht met een snufje peper.Voor de liefhebbers van vlees; er zit een klein stukje zuurkoolspek in en een magere rookworst. Na een hele poos sudderen was de soep dan ook om de vingers bij op te eten. Wij hebben alleen geconcludeerd dat we de volgende keer geen tomatenpuree meer toevoegen.
Uiteraard was deze toevoeging volgens recept voorgeschreven. Maar over smaak valt niet te twisten.


Deze soep is niet geschikt om even snel te maken, je moet er de tijd voor nemen. Dus voor de snelle koks onder ons, heb je geen tijd, draai dan maar zo’n blikje open. In dat geval zit de boel natuurlijk vol met conserveermiddelen, kleur- en geurstoffen.Wij vinden het altijd een uitdaging om zo puur mogelijk iets lekkers te bereiden. Helaas zit de magere rookworst wel vol met dit soort toevoegingen. Hier in de buurt zitten een paar biologische boeren die biologisch vlees verkopen, dat zou eigenlijk beter zijn. Helaas is deze laatste optie wat aan de dure kant, maar dat kan ook niet anders. Het kost de boer nu eenmaal meer om deze dieren verantwoord groot te brengen. Ook qua regelgeving schijnt het haast niet te doen te zijn om hiervan te leven. Wij zijn trouwens ook niet de mensen om zelf zo’n beestje vet te mesten en te laten slachten, bbbrrr…dat zou ons dierenhart niet verdragen. We eten dan toch nog liever een knorretje die we nooit gekend hebben.

En wat is het toch gezellig om in zo’n ietwat kale januarimaand een grote pan soep te koken. Om deze vervolgens lekker op de smikkelen bij de brandende houtkachel. Het is echt stevige kost om de winter mee door te komen. Ook onze buurman heeft zijn buikje rond gegeten aan deze voor hem vreemde soep. Ook al was het anders dan anders hij vond het heerlijk.

Wij hopen dat jullie allemaal ook nog kunnen genieten van de winter, we zullen het er tenslotte nog vele weken mee moeten doen.

Veel winterse groeten vanuit Scheemda,

Suus en Marcel