maandag 21 februari 2011

Maandagmorgenperikelen en pilletjes slikken !



Zelfs Henkie de haan was vanmorgen op zijn post, hij kraaide luid deze ochtend vanuit de donkere schuur… De nieuwe week is van start gegaan. Al was het afgelopen weekend helaas wel gehuld in een sluier van zieke narigheden. Begin deze week kondigde zich een ellendig griepje aan (Suus), het zette niet helemaal door, maar het bleef wel zo akelig zeurend hangen. Je bent dan niet in staat om er vol tegenaan te gaan. Afgelopen vrijdag kwam daar naast hevige koortsaanvallen nog een forse blaasontsteking overheen en de ellende was compleet. Maar niet getreurd het zal wel weer een keer overgaan. We houden de moed er maar in. Dus wordt het de komende dagen trouw pilletjes slikken en de nodige rust nemen.


Marcel daarentegen bleef gelukkig ongedeerd, hij heeft het heel druk op zijn werk gehad en was echt toe aan een ontspannen weekend. Afgelopen Zaterdag heeft hij hard gewerkt op ons eigen erf wel te verstaan. De buurman had zijn boomgaard gesnoeid en dit leverde ons een grote berg met takken op. Mijn lieve man heeft staan zagen tot de vonken ervan sprongen, de zware lichamelijke inspanning gaf hem juist dat beetje ontspanning waar hij zo aan toe was. Toen de boel in mooie stukjes was gezaagd moesten we even grinniken, die berg met warrige takken leek zo veel. Eenmaal gezaagd was het houthok nog niet voor een kwart gevuld.
Terwijl  grieperige Suus weer met een boekje in een hoekje bij de warme kachel ging zitten, zette Marcel zijn werkzaamheden voort.

De paden tussen onze moestuinvakken waren van die uitgerolde borderrollen, op het oog zag het er mooi uit. Helaas leerde de praktijk ons dat het geen succes is. Ze werden mosgroen, glad, er groeide onkruid tussen en je kon deze paden niet vegen om ze van kleikluiten te ontdoen. Ook kreeg je behoorlijk zere knieën als je daar op neer knielde om in het moestuintje te werken. Dus vond manlief via internet nog een koopje; “een partij rubberen tegels”. Je kent ze wel, ze liggen vaak onder speeltoestellen. Het is werkelijk een genot om hier op te werken, ze zijn onverwoestbaar, ook is het fijn dat er niet of nauwelijks onkruid tussen groeit. En we hebben het hele kringloopsysteem een handje geholpen door ze over te nemen en niet nieuw aan te schaffen via de bouwmarkt. Aan het einde van de dag waren de oude borderrollen verdwenen en liet Marcel mij beretrots de nieuw aangelegde paden zien (ik ben natuurlijk ook heel trots op mijn lieve echtgenoot die dit alles zo mooi heeft gemaakt :-) ! ). 

Gisteren (zondag) heeft ook Marcel de dag in rust door gebracht. Na een mooie kerkdienst heeft hij zich bij de nog steeds zieke vrouw des huizes gevoegd en sudderde we samen verder in de warme zonnige woonkeuken. Deze nacht daalde de temperatuur tot – 7 graden Celsius, het was koud vannacht, heel koud… Je kon het voelen doordat de ijzige wind door de naden en kieren van ons oude huisje waaide. Deze snijdende kou gaf ons wel een overweldigende heldere sterrenhemel, dat wel. Nee… het is nog geen voorjaar !

Hartelijke groeten, Suus en Marcel