vrijdag 11 februari 2011

Zuurdesem-bakkerijtje nog in volle gang !

Het lijkt natuurlijk of ons experimentele zuurdesem-bakkerijtje volledig tot stilstand is gekomen. Niets is minder waar, het is hier op dat gebied een drukte van belang. Er is inmiddels een grote voorraad meel aangeschaft. Deels is deze afkomstig uit Duitsland, en deels van echte molenaar. Deze molenaar heeft een prachtige molen in Kropswolde en naast deze molen is een schattig winkeltje te vinden. Ook zijn we met ons kleine autootje de grens over getuft en hebben bij onze Duitse buren nog wat meel gekocht.

Ze hebben daar heel veel variëteiten aan meel. En dit alles is gewoon te koop in de Duitse supermarkt. De prijzen zijn in vergelijking met het aanbod in ons land een stuk lager. Eenmaal in zo’n grote winkel aangekomen kon ik (Suus) haast niet meer weg komen. Ik ben lekker gaan zitten en heb ieder pak in mijn handen genomen. Hi hi… manlief was al ietwat eerder uitgekeken en vroeg of ik er wilde blijven wonen.
Maar welk meel moet je nu toch kiezen als je een heel winkelpad vol hebt aan soorten ? Dus hebben we gewoon een hele berg gekocht, van alles wat zegmaar. En dan niet van die kant en klare bakmixen, nee… die zonder toevoegingen. Zo hebben we nu ; boekweitmeel, roggemeel, volkoren- tarwemeel, dinkelmeel en tarwebloem. En dan ook nog van verschillende merken en kwaliteiten.

Het zuurdesem is zelfgemaakt met uiterste precisie natuurlijk. Het is eigenlijk niet meer dan een  mengsel van volkoren- / tarwemeel en water waarin zich gistbacteriën ontwikkelen .
Er zijn diverse methoden om een goed zuurdesem te verkrijgen (ook door o.a. yoghurt toe te voegen). De eerste keer ging het goed mis, ik had namelijk GEEN gist-bacteriën ontwikkeld maar wel een of andere schimmel. Dus is dit papje vol met verkeerde beestjes snel de vuilnisbak in verdwenen. De tweede keer had ik tarwebloem gebruikt, dit bleek een te lichte meelsoort te zijn. Het had wel enige gist-werking maar was niet zo krachtig. De derde keer had ik met het juiste meel een heus potje met bubbelend zuurdesem weten te creëren. Hier is brood mee gebakken en ja hoor... het is gelukt. Zuurdesembrood is het zure brood zoals wij die wel kennen van onze Duitse buren. En het is zo gezond !

Mijn lieve echtgenoot moest bekennen dat het heel voedzaam is, maar zo lekker om zijn vingers er bij af te likken vindt hij het niet. Ik heb moeten beloven dat we het niet iedere dag gaan eten. Dus wisselen wij het af. Voor de geïnteresseerden onder ons  hieronder het door mij gebruikte recept ;

-    Steriliseer een glazen (weck-) pot in  kokend water met een snufje soda.
-    Meng 8 eetlepels volkoren- / tarwemeel met lauw water tot het een dik-vloeibaar papje is.
-    Dek de pot af met een vochtige schone theedoek en zet 24 uur weg (kamertemperatuur)
-  
  Op de tweede dag roer je het papje om de 8 uur / = 3 x daags.
-  
Op de derde dag roer je het papje 3 x daags en voeg bij de laatste keer 3 eetlepels meel en 3 lepels water toe.
-   
Op de vierde en vijfde dag herhalen zoals hierboven beschreven.
-    Controleer of het zuurdesem lichtzuur ruikt en luchtbelletjes vertoont, is dit niet het geval geef het zuurdesem dan nog wat langer de tijd om zo te worden.
Nu is je desem klaar voor gebruik, zuurdesem noem je ook wel “een starter”.

Neem hier volgens recept de juiste hoeveelheid vanaf en houdt de rest van het desem goed door het regelmatig te roeren en te voeden. Zet het zuurdesem tijdelijk in de koelkast als je hem niet gebruikt.
Laat hem 24 uur op temperatuur komen voordat je hem weer gaat gebruiken.

Voor het bakken van een eenvoudig zuurdesembrood neem je ; 500 gram volkoren- / tarwemeel , 125 gram zuurdesem, 250 tot 300 ml koud water en een snufje zout. Meng als eerste het zuurdesem met een deel van het water in een mengkom. Voeg een snufje zout toe. Roer geleidelijk het meel en de rest van het water door elkaar heen. Kneed tenminste 10 minuten tot er een elastisch deeg ontstaat. Doe dit deeg in een schone kom met een vochtige schone theedoek erover, laat dit anderhalf tot twee uur rijzen bij kamertemperatuur.

Kneed het deeg vervolgens door en vorm een bol of leg een rol in een ingevette bakvorm. Laat dit wederom 5 tot 24 uur rijzen, dit hangt af van de kracht van je zuurdesem. Het deeg moet zichtbaar gerezen zijn. Hoe langer je het laat rijzen hoe beter de smaak zal worden. Smeer vlak voor het afbakken nog een beetje zonnebloemolie op de bovenkant van het deeg. Bak het deeg af tot een brood in het midden van een voorverwarmde oven op 200 graden Celsius in ongeveer 35 minuten.
Het brood moet NIET hol klinken, verleng (als dit wel het geval is) de baktijd met 5 tot 10 minuten.
Haal het brood uit de vorm en laat het brood afkoelen op een taartrooster. Het is overheerlijk om zo’n plakje vers gebakken brood te besmeren met een laagje jonge roomkaas met kruiden (Aldi, Val Blanc), een blaadje verse rucola erop (uit de moestuin) en een in plakjes gesneden tomaatje.

Pas op, als je NIET van zure (Duitse) broden houdt, moet je dit recept direct vergeten. Anderzijds is het vele malen gezonder en voordeliger. Het is maar voor de liefhebbers…
Verder wordt er hier in huis ook nog wel met gist gebakken, zoals heerlijke zoete broodjes, ronde Turkse broden (met komijn) enzovoort.
Hi hi… anders wordt manlief zo zuur…

Wij wensen iedereen een overheerlijk weekend, wellicht ook met vers gebakken broodjes ?
 
Veel liefs, Suus en Marcel