vrijdag 11 maart 2011

Drukte alom…

Ja… hier wordt hard gewerkt, zoals jullie kunnen zien als het moet met GROOT geschut. Gelukkig laat de buurman ons niet alleen ploeteren, hij komt ons graag tegemoet. Daar waar vorig jaar de moestuin herrees, was nu een oogstrelend mosgroen veld ontstaan. Klaar om je picknick-kleedje uit te slaan en er eens lekker voor te gaan zitten. Als wij er dat met de hand uit hadden moeten steken waren wij er aan het einde van dit seizoen nog mee bezig geweest. Eventjes had ik zo’n naïeve bui en dacht op mijn knieën deze monsterklus aan te gaan, totdat manlief zei: “Suus… hoelang denk jij hier over te gaan doen ?”. Ehhh… tja toen viel bij mij het kwartje pas echt en zonder het aan te kaarten heeft de buurman hetzelfde gedacht. Zodoende verscheen hij met zijn trekker en cultivator om dit groene veld weer tot moestuin om te toveren. Zeer binnenkort wordt er ook nog geploegd,  en zijn wij diep gelukkig.

Eerlijk is eerlijk, dit oppervlak is te groot om met de hand te doen. Straks mogen wij het wel weer met de hand bij- houden. En dat is al een levenswerk. Inmiddels snappen wij iets meer van het echte schoffelwerk want ieder rugje er met de hand uit trekken is ook hier zinloos. Achter ons huis word er wel op deze manier getuind. Maar dit stukje moestuin willen wij naast praktisch ook tot een lust voor het oog maken. Heel veel groentesoorten zijn tenslotte schitterend om te zien. Het enige nadeel is dat je constante aanvoer van stekjes moet hebben want anders krijg je gaten in je tuin. De groenten die je hebt opgepeuzeld laten namelijk een lege plaats achter. Het uitkienen en plannen van het hebben van een gepaste hoeveelheid stekjes op het juiste moment is ook een verhaal apart. Het vergt een hoop tijd, maar is geweldig leuk om te doen. En het levert ook nog iets (eetbaars) op.

Een leven zonder moestuin is voor ons niet meer in te denken. Juist dat stukje inspanning geeft ons veel ontspanning. Zowel lichamelijk als geestelijk is het een gezonde bezigheid.
Tijdens het woelen in de grond wordt je hoofd heerlijk leeg en het is lichamelijk gezien een prima bewegingstherapie. Het kan zelfs de sportschool vervangen, na 20 kruiwagens mest rijden heb je geen toestellen meer nodig hoor. Nu zijn wij heel eerlijk gezegd ook niet zo dol op het sportschool-leven. Wij zoeken deze beweging wel elders. Alleen al de wandeling van ons huisje naar de tuin van de buurman met het nodige gereedschap is al een prima lichamelijke oefening. Ook de frisse buitenlucht is een verademing, na een avondje tuinen slaap je als een roos.

In de avond is het sowieso bijzonder om op de tuin te zijn, de gehele natuur zie je in de kalmte komen. De zon gaat onder, daar hebben wij op de tuin van de buurman zo’n geweldig zicht op. Omdat je daar uit kan zien over de akkers, daar zijn geen door mensenhanden gecreëerde obstakels. Dat is nu juist de schoonheid van Noord- / Oost- Groningen.
Een paar vogeltjes zingen hun slaapliedje, alles ruikt zo anders dan overdag, en voor je het weet is de gehele schepping in diepe rust. De drukte van de dag maakt plaats voor een serene stilte. Wij vinden het een genot om daarvan getuige te zijn.

Inmiddels eindigt de werkweek buitenshuis en mogen wij ons verheugen op het weekend.
Wij wensen iedereen een rustgevend en mooi weekend toe, hopelijk mogen ook jullie de tijd vinden voor het maken van een avondwandeling of voor het aanschouwen van een overweldigende zonsondergang. En dan niet te druk babbelen hoor ! Hi hi... anders mis je de serene stilte...

Liefs Suus en Marcel