dinsdag 1 maart 2011

HieperDEpiep HOERA…!!!

Er WAS er een jarig, hoera, hoera, dat KON je wel zien… Macel heeft er uit genade een nieuw levensjaar bij gekregen, en daar zijn wij samen heel dankbaar voor. Nu is manlief niet zo van het vieren van zijn verjaardag, hij maakt liever een verstilde wandeling in de natuur omringt door duizend fluitende vogeltjes dan dat hij het middelpunt is van zijn eigen feestje. Maar eens in de zoveel jaar vieren wij het dan toch maar iets uitgebreider. Dus kwamen zaterdag Marcel zijn ouders en zus, mijn vader en moeder over vanuit het westen. Ook de buurman was van de partij en vrienden David en Viola waren onze getrouwe helpende handen. Hun dochter Abby en vriend Sander kwamen ook een taartje eten. Heel erg lief allemaal natuurlijk. Zo hadden we toch nog een groot feest in ons pieperDEpiep kleine huisje. Hi hi… we zaten nog net niet bij elkaar op schoot maar het scheelde weinig.

De voorbereidingen waren eerder deze week al in volle gang. Alle klusspullen zijn netjes opgeruimd en de bouwwerkplaats werd weer een echt huisje.
Zo kwam er een aardbeienkwarktaart met (aardbeien-) vlaaivulling erop, en daar weer bovenop zelfgebakken kleine koekjes in de vorm van een hartje. Ook werd er een appel- abrikozen- custardtaart gemaakt en een klein chocoladetaartje met vers geklopte room en een chocolade truffel on the top. Natuurlijk waren er ook huisgemaakte gemberkoekjes, twee Italiaanse broden en een ovenvers bruin boerenbrood, een hele berg lekkere kaasjes en hapjes. De groentesoep was helemaal zelf gemaakt, de bouillon was namelijk getrokken uit twee (runder-) schenkels en soepgroenten.

Wat ook het vermelden waard is, is dat Marcel zo blij verrast is met ontzettend leuke presentjes op zijn werk. De collega’s weten dat Marcel groot fan is van deze prachtige provincie, en dat wij hier saampjes  met zoveel plezier wonen. Grappig genoeg is dit enthousiasme niet te temperen, het wordt eerder groter. Zo willen wij nogal eens verhalen over de natuurschoonheden die Groningen rijk is.
En willen wij nogal eens jubelen over de gezapige levensstijl die hier nog is te vinden. En dat vinden veel geboren Groningers leuk, die zijn namelijk echt trots op hun afkomst. In het westen kenden wij dit gevoel niet, maar inmiddels voelen wij ons ook een beetje van hier. Vandaar dat deze bovenste beste collega’s allemaal grappige cadeautjes hebben weten te verzamelen om dit gevoel te versterken.

Zo zat er een uiterst smakelijk Gronings kookboek bij, met van die typische streekgerechten; “van knipselbonenstampot tot krudoorntjesbrij”. Het water loopt ons al in de mond, dat begrijp je. En dan niet te vergeten een overheerlijk geurend stukje koolzaadzeep. Dit is om het verlangen naar deze wonderschone velden aan te doen wakkeren. Na het opsnuiven van deze kostelijke geur zijn we voor eens en altijd verslaafd. Ook zit er een komische kaars bij, met de tekst; “as dien waig in Grunnen ston din hufst niks te vrezen, as t leven argens aans begon kinst dit schrift nait lezen”. Oftewel; “als je wieg in Groningen stond dan hoef je niets te vrezen, als je leven ergens anders is begonnen dan kan je dit schrift niet lezen”. Hi hi… ons wiegje stond toch echt ergens anders, maar inmiddels wordt zelfs de Groningse taal ons al een beetje eigen. Dan zat er nog een puntzak “Olle Griezen” bij, oftewel dropjes in de vorm van de martinitoren. Een paar warme sokken met als opschrift; “uut Grunnen” mochten niet ontbreken (dit behoeft geen verdere uitleg). En een zakje “swienenkeutels”, oftewel zuurtjes met de tekst; “n lekker zuurtje veur roege swienen, verpakt in n mooi swiene puutje ” (een lekker zuurtje voor ruige zwijnen verpakt in een mooi zwijnenzakje). Dit alles was enig verpakt en verfraaid met diverse (VVV) foldertjes over hoeveel moois Groningen ons allemaal nog meer te bieden heeft.

Zondag was het wederom een vreugdevolle dag, we hadden een uitbundige samenkomst in de morgen en in de avond een feestelijke doopdienst. Mijn ouders (Suus) hebben ons deze hele dag nog vergezeld. Inmiddels is de rust wedergekeerd… de gewone werkweek is alweer in volle gang. Nu gaan we de boel weer opruimen, in alle rust…  en het kleine huisje is weer als vanouds.

Wij wensen iedereen een fijne week toe,
Suus en Marcel