maandag 7 maart 2011

ZWAAR weekend

Lieve allemaal, het weekend heeft ons de rug toegekeerd en wij hebben onze rug versleten ! Hi hi… dat heb je ervan als je na een hele winter sudderen ineens denkt mest te gaan kruien van het weiland van de overburen naar de tuin van de buurman. Er zijn dit weekend ruim 20 kruiwagens beland op de buurman zijn land en 4 stuks achter ons eigen huis. Daarna moest de hele boel nog worden verdeeld en netjes worden uitgeharkt. Tot onze verbijstering vallen twintig kruiwagens in het niet op de grote lap met grond van de buurman. Het kleine bergje mest lag er wat lachwekkend bij, eenmaal verdeeld waren we nog niet eens op de helft.
Maar meer zeulen en ploeteren zat er voor deze zaterdag echt niet meer in hoor !

Onze overburen hebben twee paarden en een schattige kleine pony. Dit beestje was over enthousiast en rende vanuit haar afgebakende weitje constant met ons mee wanneer wij met kruiwagens vol mest haar terrein af reden.
Met kleine hinnikjes liet ze weten dat ze het maar wat gezellig vond. Haar baasje vertelde ons dat ze haar hebben gered vanuit het slachthuis, moet je eens kijken wat een dapper guitig beestje het is. Kerngezond, misschien een beetje grijs van ouderdom maar dat is toch geen reden om het beestje zijn leven te ontnemen ? Ze mag daar een fijne oude dag beleven, en heeft energie voor tien.         

We mochten van buurman Warrie ook een deel van zijn mini-bos kappen, dat leverde ons meer ruimte en zonlicht op (en hout natuurlijk voor onze kachel). Maar ook dat vergde een enorme berg energie en een grote bundel spierkracht.
Wij hebben namelijk niet van machientjes met een benzinemotor en klaren dit klusje met de hand. Met grote telescoop-knipscharen, kleine snoei-schaartjes en takken-zagen wel te verstaan. Het resultaat mag er zijn, en de berg met snoeiafval spreekt boekdelen.Van het snoeiafval hebben we een soort houtwal gemaakt. Op die manier heb je een mooie afscheiding met de tuin van de buren en het is een paradijs voor vogeltjes. Er zitten daar echt honderden vogeltjes, van meesjes en vinkjes tot grote roofvogels aan toe.

Het weer zat ons gelukkig mee, zaterdagmorgen was er eventjes sprake van een lichte miezerbui. Deze verdween snel en een heldere onderbroekblauwe hemel kwam ons vergezellen. Wat was het genieten, daar kwam eindelijk die lang verwachte zonneschijn. Na deze zware arbeid waren we tot niets meer in staat. Onze dag eindigde doordat wij de zon als een grote oranje bal achter op de akker in het niets zagen verdwijnen. Onze zaterdagavond eindigde hier zo’n beetje ook mee. Eenmaal thuis aangekomen aten we een kom stevige tomatensoep (die had de vrouw des huizes vrijdag al met een vooruitziende blik gekookt), namen we een warme douche en was het gedaan met ons. Vanmorgen vroeg moest Marcel bekennen dat hij zo stijf als een plank was, op zondag had hij daar nog niet zoveel van gemerkt. Zodoende is de nieuwe werkweek alweer (stijfjes) opgestart. Wij mogen terug zien op een mooi en arbeidzaam weekend, waarin we lekker buiten bezig konden zijn in de wonderschone natuur. Wat heeft God dit alles toch mooi geschapen, als je eenmaal in deze verwondering mag komen raak je niet snel meer uitgekeken hoor ! Dan ga je alles met andere ogen bekijken…  

Lieve groeten, Suus en Marcel