woensdag 18 mei 2011

Verslag van een bouwput











Dit keer geen romantische kiekjes of gezellige uitjes… Nee de sloophamer hakt hier gestaag voort. De schoorsteen inclusief massieve ombouw (zo’n onooglijk jaren 70 vehikel) gaat op de schop. Uiteraard gaat de inbouwhaard eruit. Deze haard is op zichzelf in prima staat maar bleek niet goed aangesloten op het rookkanaal te zijn. Hier kwamen wij natuurlijk pas achter tijdens het slopen. Dit alles bracht ons afgelopen kerst nog een onaangename verrassing van vonken, zwarte bladders en een enorme rookontwikkeling. De oude schoorsteen binnen in de massieve ombouw was ook niet in al te beste conditie, veiligheid gaat voor alles dus is dit het einde van de inbouwhaard, schoorsteen en ombouw.


Onze lieve pa is speciaal over gekomen uit het drukke westen om ons bij te staan en met zijn kennis en spierkracht is hij de drijvende kracht achter dit project. Ik (Suus) ben een beetje de bouwvrouw, de ondersteuner van pa. Samen klussen wij vrolijk voort. En een dikke rommel dat het inmiddels is ! Ons kleine huisje is momenteel door het slopen gehuld in een grote stofwolk, kritisch kijken doen we op dit moment maar even niet.     

Manlief is buitenshuis hard aan het werk en hoopt komende vrijdag thuis te zijn en mee te helpen met deze verbouwing. Wij staan er alleen wel versteld van hoeveel werk en puin dit alles met zich meebrengt. Maar wij laten ons niet ontmoedigen en houden goed voor ogen waar wij het allemaal voor doen. Onze kamer zal een stuk ruimer worden, en dat biedt ons de gelegenheid om onze droom te verwezenlijken. Er is namelijk een prachtig Italiaans fornuis (kookkachel) besteld. Na het hele sloopgedoe komt er een rij van die oude witjes (tegeltjes) achter het fornuis en een soort ouderwets schouwtje boven langs. Eer dit alles gereed is vrees ik dat de zomer ten einde is, maar dat geeft ons niets. Wij hebben geduld !










































Lieve allemaal, onze excuses voor deze korte berichtgeving, maar dat heb je in tijden van verbouwing. Even doorbijten, want na het zure komt het zoet… zie je ons al romantisch zitten rondom ons houtgestookt fornuisje met een pan huisgemaakte soep pruttelend op de kookplaat, en een heerlijk vers gebakken brood uit het oventje ? Mmm… ik ga maar weer eens terug naar de stofwolken, maar soms moet je de droom even visualiseren, dan word je vanzelf weer blij !


Liefs, Suus en Marcel