zondag 5 juni 2011

Aan de rand van die GROTE akkers…















Aan de rand van die grote akkers is het toch zo heerlijk vertoeven. Wij kunnen er maar geen genoeg van krijgen. Als het even kan pakken wij een vrij moment en grijpen die aan om even heerlijk bij te komen van alle gedane arbeid. Ver op vakantie hoeven wij bijna niet meer. De stilte begint hier aan het einde van de straat al. Daar waar de grote stille akkers hun verhaal fluisteren bij het spel van wind en wolkenluchten.


Wat ons uitstapje dit keer extra leuk maakte was dat een grote rand voor de immense akker was ingezaaid met GROTE margrieten. Je kent ze vast wel, het zijn die vrolijke bloemen met  gele hartjes en een krans van kleine witte blaadjes rondom. Geen idee waarom dit op deze manier is ingezaaid, als groenbemesting misschien? Ook de bermen in het verlengde van dit geheel hadden door het spel van de natuur een prachtig kleedje van deze schattige bloemen gekregen. Dus kon ik (Suus) het weer niet laten om daar een leuk bosje van te plukken. Dat is immers zo leuk voor thuis.

Is me dat even genieten, een frietje eten aan de rand van de akker met een oogstrelend margrietenveldje vlak voor je neus. Maar helaas komt aan alles een eind. Zo bedacht Marcel plots dat onze Henkie de haan met zijn kippendames nog vrij rond liep te scharrelen. Als wij er normaal gesproken even op uit gaan stoppen wij het hele spul veilig in het kippenhok. Marcel kreeg het ineens te kwaad, want stel nu dat er een grote dikke poes over hek zou klauteren en onze kipjes de stuipen op het lijf zou jagen. In gedachten zagen wij onze dappere haan al vechten met de poes om zijn lieftallige kipjes te beschermen. Eenmaal thuis aangekomen was er natuurlijk NIETS aan de hand…

Zo gaat dat in het leven, onbezorgd genieten is vaak
maar heel even !































Veel lieve groeten, Suus en Marcel