woensdag 1 juni 2011

Keukengeheimen (deel drie)










































Helemaal vergeten... om jullie het eindresultaat van onze woonkeuken te laten zien.
Al sinds Februari is ons keukentje helemaal in de verf, is er een nieuwe kraan gekomen, zijn er andere greepjes op de kastjes geplaatst, is de kapotte inbouwkoelkast vervangen voor een leuke crèmekleurige ietwat bol ogende koelkast. Deze is nieuw geproduceerd naar het  voorbeeld van een oud type koelkast. De sfeer is een beetje van grootmoeder, een vleugje Engelse romantiek en een tikkeltje Franse brocante-stijl. Is het niet gezellig geworden!?
(een heleboel berichten geleden hebben we jullie de andere zijde van de woonkeuken laten zien, met het rek met potten en pannen en andere oude rommeltjes)
We zijn er echt zo blij mee, menig mens van deze tijd zou een keuken die niet naar wens is er direct uit gooien, maar wij zijn dik tevreden met een opgeknapte (compleet geverfde) keuken. Het geeft ook veel voldoening om van iets minder moois iets uiterst aardigs te maken. Voor het milieu is het ook iets veel beter, er word al zoveel weggegooid. Eigenlijk zitten we sinds de keuken af is hier haast altijd. Nu de dagen warmer worden en de keukendeur open kan staan is het hier helemaal genieten geblazen. De keuken is op het zuiden gelegen dus we hebben bijna de gehele dag volop zon. Zo af en toe wandelt er een brutaal kipje naar binnen, Truus bijvoorbeeld. Of gaat Witje op de deurmat liggen zonnen, helemaal languit met gestrekte pootjes. Als je dat eens kon zien, dat zijn van die eenvoudige geluksmomenten.






















Zo nu hebben jullie een beeld van het winter-projectje dat toch echt is afgekomen. Als de volgende winter zich aankondigt ga ik nog wel iets doen met de binnenkant van de keukenkastjes, nog een randje verven enzo. Maar daar willen we nu nog niet aan denken hoor, laat eerst die zalige lente maar overgaan in een zonovergoten warme zomer ! Nu werken we heerlijk buiten in en om ons cottage-huisje en de moestuin(en) niet te vergeten. Werk genoeg…























Lieve groeten, Suzanne en Marcel