maandag 22 augustus 2011

Polen: dag 5 en dag 6

Vrijdag: Dit is de dag dat we oorspronkelijk afscheid zouden nemen van Polen, maar zogezegd boekten we een dagje bij.
Na het heerlijke ontbijt reden wij naar het stadje Boleslawiec. Daar was aan de zuidkant van de stad een grote markt en die gingen we bezoeken. We parkeerden de auto en liepen de markt op. Zo kom je echt onder de Polen ! Eerst een soort tweedehandsmarkt bezocht. Het moet gezegd worden dat dit de spullen waren die wij in Nederland doorgaans niet eens naar de kringloop brengen. Maar als je levensstandaard minder hoog is, dan neem je hier genoegen mee. Het was wel confronterend.
Naast deze tweedehandsmarkt was de gewone markt, waar velen hun eigen oogst van de moestuinen en honing verkochten.
Tuinbonen, augurken (zijn ze gek
op in Polen) en allerlei dingen die wij soms niet eens kenden. We kochten wat potten honing en dankbaar, met handgeschud, sloten wij de koop af.
Verderop waren wat vaste stands (in een soort portacabins), waar huishoudelijk spul te koop was. Alles wat hier al 50 jaar niet te koop is, was daar beschikbaar.

Zo kochten we twee rieten manden, een voor Viola en een voor Suzanne. En er waren weckflessen voor fruitsap. Die kochten we ook. En opeens zag Marcel een koolrasp. Had Suzanne zo staan tobben op de witte kolen, hier was een hulpje. En niet duur, dezelfde rasp kost in nederland 45euro!
Bij een bakkerskraampje kochten we nog wat broodjes (met handen en voeten, er werd heel soms gebrekkig duits gesproken op de markt) en bepakt gingen we terug naar de auto.

We reden met binnendoor weggetjes terug, en passeerden graanvelden waar men bezig was te oogsten (zie de foto's). Verder bezochten we het dorp Skala met een oude kasteelruïne / landhuis en daar aten we rustig onze broodjes op met uitzicht op het Reuzengebergte (ruim 50 kilometer verderop !).

We reden terug naar ons hotel en besloten nu een wandeling te maken de andere kant op. Gingen we gisteren oostwaarts, nu westwaarts de berg op.

Ook deze wandeling was de moeite waard vol mooie vergezichten en schitterende natuur. Pensioneigenaar Antoni had ons al gewaarschuwd voor
slechter weer en toen we eenmaal terug in het dal waren, op weg naar onze bestemming, kwamen er grote verfrissende regendruppels.

's Avonds kregen we heerlijke aardappelbolletjes en schnitzels, deze dag was echt de moeite waard geweest voor een verlengde vakantie.


Zaterdag: Ondanks aandringen van Antoni om langer te blijven (het was slecht weer, beter niet autorijden HAHAHAHA), namen we toch afscheid van ons verblijf en gingen we rond half 10 op weg naar huis. Het weer was troosteloos met flinke buien.
We reden een iets andere weg terug, al snel de grens over om dan via de oude oostduitse steden Dresden, Leipzich en Halle richting Hannover te rijden.

Er was welliswaar geen vrachtverkeer op de weg, maar door veel vakantieverkeer en de zeer heuvelachtige weg was het wegbeeld onrustiger dan de heenweg. Ergens bij Bernburg Saale (BS) hielden wij een tussenstop. We aten bij een duitse bakker broodjes (Suus een gebakje) en dronken wat, waarna wij de snelweg weer opreden. Marcel rijdt normaal niet zo hard, maar de duitse wegen bieden de mogelijkheid, dus spoeden wij ons naar huis. Bij Lehrte, niet ver van de toenmalige Oost-West-grens in Duitsland (de grote douanekantoren getuigen daar nog van) strekten we nog even de benen en reden snel verder. Iets over 18uur waren we weer in Wedde bij het huis van David en Viola. Flauw van de rit tufden wij gauw weer door naar ons eigen huis waar we werden opgewacht door de buurman en niet door de kippen.
Onze kipjes waren beledigd door ons langdurige afwezigheid.
Gelukkig kwam dit al snel weer goed. Auto uitgepakt en neergeploft op bed, bijkomen van de lange reis en terugdenkend aan een fantastische vakantie.


Groetjes.

Marcel en Suzanne