vrijdag 9 september 2011

STROOP koken...

























Wie had dat toch eens kunnen denken, dat ik mijn dagen nog eens zou vullen met STROOP koken. Ach... buiten is het herfst geworden en dan is het eigenlijk best wel gezellig om binnen achter de dampende potten en pannen bezig te zijn. Het moest ook wel, aangezien een aantal lieve mensen ons enorm hebben verwent met een grote hoeveelheid appels en peren.

Zo was daar collega Lotte bij Marcel op het werk die ons een emmer vol heerlijke appels schonk. Onze GROTE dank, echt heel lief !

En... was daar wederom buurman Warrie die ons een berg met, naar zijn eigen zeggen, "aangestoken fruit" leverde. Deze appels en peren moesten zo snel mogelijk verwerkt worden, hij zag er geen heil meer in en wilde ze al weg gooien. Nu zijn wij er altijd erg op tegen om eten weg te gooien dus hebben wij zitten peinzen wat we nu toch moesten doen met deze overdaad. Plots rees daar het gezellige plan om er appel- / perenSTROOP van te koken, Marcel was razend enthousiast want die is daar namelijk dol op. Zo gezegd zo gedaan... uhhh... niet zo gedaan dus, het is namelijk een behoorlijke klus om tot een lekkere STROOP te komen.

Gelukkig had ik mij nog niet zo zeer verdiept in de reacties vermeld onder de diverse recepten op internet waarin beginnende STROOPkokkies elkaar proberen te bemoedigen. Ik zou eigenlijk moeten schrijven "elkaar ontmoedigen". Het ene geval was nog treuriger dan de andere, de een had zwarte rookwolken in de keuken en hield slechts een pan met een aangekoekte zwarte bodem over.  En bij een ander bleef het zo dun als water en smaakte het nergens naar, maar dit alles las ik gelukkig pas naderhand.

Dus begon het kokkie van dit huis vol met goede moed aan deze STROPERIJ. En zowaar... het lukte ! Tien kilo fruit verdween als sneeuw voor de zon, al bleef er slechts 2 liter ambachtelijke huisgemaakte zoete zwart / bruine appel- / perenSTROOP over. Maar dit schijnt volstrekt normaal te zijn, men beweert zelfs dat dit nog een grote opbrengst is. Ik zal jullie maar niet teveel vertellen over hoe de keuken er naderhand uit zag. Anders word ik net zo'n zwartkijker als al die ongelukkige STROOPkokkies op het internet. De keuken oogde alsof er een bom was ontploft. Hi hi... een plakkerige zwarte bom wel te verstaan. Afijn... als laatste wil ik wil jullie graag het voorschrift nog meegeven, en wat kleine ervaringen van mijn zijde.

Om een redelijke pot STROOP te verkrijgen moet je toch echt wel meer dan een paar kilo aan overrijp fruit hebben. Met een kilo maak je slechts de hoeveelheid voor op een karig belegde boterham. Wat je eigenlijk doet is fruitsap inkoken totdat het suikergehalte voldoende hoog is geworden om het product te conserveren. Ik heb echter toch besloten om 10% aan bruine basterdsuiker toe te voegen, dit om eventueel te laag behaalde suikerwaarden in de ingekookte sap op te heffen en bederf te voorkomen. Ook krijgt de STROOP hierdoor die mooie bruine kleur zoals STROOP behoord te zijn. Hoe meer peren je in de kookpot stopt des te zoeter wordt de STROOP. Appels geven de STROOP een zuurder karakter, de meeste mensen beweren dat je niet meer dan 50 % aan peren moet toevoegen. Uit ervaring heb ik ontdekt dat hoe meer peer je toevoegt des te zoeter maar ook des te meliger de STROOP wordt. Je wordt dat gewaar als je de STROOP even op je tong laat liggen, die typische peerstructuur vindt je dan weer terug. De kwaliteit hangt ook af van het soort fruit (ras) dat je erin hebt verwerkt. En iedere handgemaakte stroop is anders van smaak, het smaakresultaat hangt namelijk ook af van de inkooktijd en het materiaal dat je gebruikt. Het beste resultaat schijn je te verkrijgen met een koperen ketel. Let op, gebruik nooit roestvrij stalen pannen en pollepels want dan kan de STROOP bitter worden.

*****************************************************

Ik heb onze appel- / perenSTROOP als volgt gemaakt:

*****************************************************

Ik heb 10 kilo aan rijp fruit gewassen en in grove stukken gesneden. De verhouding was bij ons ongeveer 35 % peer en 65 % appel. De 10 kilo aan grove stukken heb ik in een gigantische pan (een grote ouderwetse weck-pan) gestopt. Op 10 kilo fruit moest er 1 liter water aan toegevoegd worden (dus 100 milliliter op 1 kg). Na het toevoegen van het water is de reuzenpan met inhoud aan de kook gebracht en onder af en toe roeren heeft de pan meer dan een uur staan sudderen. Na het sudderen heb ik de hele boel door de sapmachine gedaan (of je moet het zeven met een passeerzeef). Je krijgt dan een soort appelmoes. Vervolgens is de moes door een doek gezeefd en was de overgebleven (dikke) sap klaar om ingekookt te worden. Ik heb een schone pan genomen en heb de sap onder voortdurend roeren ingekookt tot een redelijke dikte en heb vervolgens 10 % aan bruine suiker toegevoegd, in mijn geval was dit 1 kilogram. Toen is de inhoud van de pan weer aan de kook gebracht en is de suiker al roerend opgelost en kon het verdere indikken beginnen. Ik ben net zolang blijven roeren totdat ik de dikte van (dun vloeibare) fabriekshoning had en heb toen de pan van het vuur gehaald. De kersverse STROOP is in schone potjes gegoten en na het afkoelen in de koelkast gezet. Toen de stroop helemaal koud was geworden is hij nog wat ingedikt.

*****************************************************

De smaak van onze STROOP is appetijtelijk zoet en fruitig geworden, kort samengevat was het een bijzondere ervaring om op deze manier zo'n ambachtelijk product te maken ! Hi hi... nee ik ga er geen hobby van maken... die plakkerige keuken staat mij nog wel goed in het geheugen gegrift.

Wij wensen jullie allemaal een heel fijn weekend !

Liefs Suzanne en Marcel