donderdag 31 maart 2011

Creatief bezig zijn en hergebruik













Lieve allemaal, wij houden van de natuur, wij zijn dol op Zijn
wonderbaarlijke schepping. En wij houden ook van het hergebruiken van dingen. Hergebruik maakt je creatief, en geeft je het gevoel dat je een steentje bijdraagt aan het behoud van de natuur. Eerlijk is eerlijk, hergebruik is nu eenmaal beter voor het milieu, en dus beter voor Zijn wonderbaarlijke schepping. Het is grappig om te ontdekken dat hergebruik je zelfs een bepaald gevoel van voldoening geeft, dit gevoel ervaar ik persoonlijk vaak niet als ik een heleboel geld uit geef aan iets nieuws.











Iets zelf maken uit iets dat eigenlijk al was afgeschreven, brengt je soms tot een creatie die verrassend leuk is en vaak uniek in zijn soort blijkt te zijn. Nu is het zo jammer dat ik (Suus) nog niet zo heel handig ben op naaigebied. Afgelopen week waren pa en ma hier een weekje op visite. Mijn moeder kan uitstekend goed naaien. Dus heb ik wat restjes stof opgezocht en hebben we daar toch een leuke dingen van gemaakt. Uiteraard komt ma alle eer toe wat de techniek betreft, ik moet de kunst gewoon nog eens af gaan kijken. Maar die tijd zal komen, momenteel kom ik nog niet veel verder dan wat eenvoudige steken.













We hebben een schattig knapzakje / tasje gemaakt van een overgebleven stukje ruitstof. Deze stof hebben we ooit eens aangeschaft bij het u welbekende Zweedse warenhuis, daar is toen een leuk tafelkleed van gemaakt. Ze hebben daar trouwens prachtige stoffen voor weinig geld, en de kwaliteit is ook echt goed te noemen. Na het in elkaar fröbelen van het tasje is er een lief wit hartje op genaaid. De witte stof waar het hartje van is gemaakt is weer afkomstig van een oude afgedankte bloes. De kussenhoes is gemaakt met een laatste restje ruitstof en is opgevuld met een afgeleefd foeilelijk kussentje. Dit oude geval was al bijna drie keer weggebracht naar de kringloop. Maar in een nieuw jasje gehuld, is het weer helemaal fris en opgeknapt. Rondom de hoes is een vrolijk randje met witte balletjes gezet, dat is  weer afkomstig van elders. Ma had het nog in haar naaidoos zitten. Leuk toch dat geknutsel, en het heeft geen cent gekost ! Alleen wat tijd…    










Hartelijke groeten, Suus en Marcel  

 

dinsdag 29 maart 2011

Kiekeboe… de RABARBER laat zich zien…






























Ineens kwam onze rabarber weer te voorschijn ... kleine rode cadeautjes vouwden zich
voorzichtig open tot groene kreukelige bladeren. Een paar weken geleden leek het alsof iedere vorm van leven was uitgestorven onder de grond. Na periodes van strenge vorst en bittere kou blijft het een wonder dat daar ineens toch nog nieuw leven uit ontspruit.

De afgelopen dagen hebben we overdag flink wat zonneschijn gehad, daardoor zijn een heleboel plantjes weer uit hun winterslaap  ontwaakt. De nachten zijn hier in het Groningse land nog wel ijzig koud. Gisteren vertelde de weerman ons nog dat hier de laagste nachttemperaturen gemeten worden van heel Nederland. Onze tuin bestaat voor het grootste gedeelte uit kleigrond en dat blijft helemaal lang koud. Daar tegenover staat wel dat het enorm vruchtbaar is, ons hoor je niet klagen hoor ! Wij zijn blij met de Groningse klei !

Ons weekend is als een zucht voorbij gevlogen, we hadden natuurlijk nog logees over de vloer, en vriend David was jarig. Ondanks de moeilijke periode waar hij met zijn gezin doorheen gaat hebben wij afgelopen Zondag zijn verjaardag met veel blijdschap mogen vieren. Het was een rijk gezegende gezellige dag met veel zonneschijn, allereerst zijn we de dag samen met zijn familie (uit Zuid-Holland en Friesland overgekomen) begonnen in de kerk. Wij mochten genieten van een diepgaande preek en vrolijk gezang. We zijn blij en dankbaar dat David een nieuw levensjaar mocht ontvangen. Samen met hem en zijn lieve vrouw zien wij uit naar een doorbraak in deze zorgelijke situatie waar wij jullie eerder van vertelden. Wij vertrouwen op God, Hij is onze helper in nood, onze vertrooster en voorziener.

Tussen logees en verjaardag door hebben we ook nog hard gewerkt in de tuin achter ons kleine huisje. We hebben het terras naast de kas vergroot. Dit is toch zo’n heerlijk zonnig plekje met veel privacy, en wij hadden de behoefte om dat ietwat uit te breiden. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.
Het hele kader van tuinhout werd gesloopt, het grint werd naar het midden geharkt, het grondzeil werd her en der los gemaakt. Het gedeelte dat wij erbij wilden betrekken was een onmogelijk stukje tuin. Het betrof een aangestampte berg met klei en heel veel puin door de vorige bewoners vriendelijk achter gelaten. Wij hadden daar wat stenen overheen gelegd maar de boel bleef hobbelig en verzakte alsmaar. Deze berg werd afgegraven en ontgonnen. Emmers maar dan ook emmers met bakstenen, dakpannen, glasplaten en overjarig keukenarsenaal hebben wij verwijderd. Inmiddels is het geheel geëgaliseerd en is daar nieuw grondzeil overheen gelegd. Nu rest ons nog om daar een lading met geel grint op te kruien. Maar dit alles is het ploeteren meer dan waard geweest, wat is het allemaal opgeknapt !

Wij zien vol verlangen uit naar het eerste ontbijtje dat daar in alle vroegte, met een lieflijk ochtendzonnetje, naast de oude perenboom van de buurman, genuttigd kan worden. Heerlijk… als dat zover is doen wij jullie uiteraard verslag. We moeten eerst nog even door die koude nachten heen… Gelukkig was daar ineens die vrolijke rabarber, die ons wil doen geloven dat die tijd echt gaat komen ! Ook verheugen wij ons natuurlijk op heerlijke rabarbercustard-taart, mmm…   

Lieve groeten, Suus en Marcel   

donderdag 24 maart 2011

Kokosgebakjes

Lieve allemaal, momenteel zijn de ouders van Suzanne bij ons over de vloer en is ons kleine huisje weer gezellig vol. Om hun komst te vieren is er natuurlijk iets lekkers gebakken zie hier de mini- kokosgebakjes. Het is een  mierzoet kleverig cakeje, en lekker ! Het is een echte aanrader voor de zoetekauwen onder ons.

Naast het eten van zoete gebakjes en cakejes is er genoeg werk te verzetten, er worden namelijk twee nieuwe slaapkamerkozijnen geplaatst. Pa heeft de twee nieuwe kozijnen helemaal met de hand gemaakt, knap hè ! Eerst is de oude rommel eruit gesloopt. Dat moest ook met beleid gebeuren, anders zou de binnenmuur van de slaapkamer beschadigd raken. Maar vakkundig dat pa is, heeft hij het geheel keurig verwijderd. En het weer is werkelijk fantastisch, het lijkt wel zomer ! De strak blauwe lucht en stralende zonneschijn maakt ons blij, het is uitstekend weer om een dergelijke klus te klaren. Wie had dat kunnen denken in de maand Maart.

Bij deze het recept voor de heerlijke kokosgebakjes. Wij zijn erg verzot op kokos en alles wat daaraan verwant is. Begin deze week hebben we nog heerlijk draadjesvlees gegeten dat is gesudderd in boter en kokosmelk.


125 gram geraspte kokos (geen gedroogde kokos, deze  ruikt en smaakt minder zoet)

  50 gram tarwebloem

200 gram witte basterdsuiker

    3 eieren / eiwitten (wij hebben kleine eitjes en nemen er dus 4)


  Heteluchtoven voorverwarmen op 165 graden Celsius.

(houdt voor een elektrische oven 180 graden Celsius aan)

Breek de eieren kapot en scheidt het eiwit van het eigeel.

Roer deze eiwitten los in een beslagkom.

Meng de witte basterdsuiker door de losgeslagen eiwitten heen.

Hang de beslagkom met dit mengsel in een pan met heet water, zodat de suiker op kan lossen.

Weeg ondertussen de tarwebloem en kokos af en meng deze in een andere kom.

Spatel het eiwit- / suikermengsel door het bloem- / kokosmengsel.

Neem papieren cakevormpjes en schep in ieder vormpje ongeveer 20 gram deeg.

Zet de gevulde cakevormpjes in de voorverwarmde oven en bak het geheel af in 20 minuten.

De bovenkant van deze heerlijkheden moet lichtbruin gekleurd zijn.


Laat ze even goed afkoelen op een taartrooster.


Voordat je de gebakjes opeet, moet je eerst even snuffelen. Anders mis de kostelijke geur !

Lieve groeten, Suus en Marcel

L

maandag 21 maart 2011

Koninklijk bezoek !

Wie had dat toch ooit kunnen denken, krijg je hare majesteit op bezoek in Noord- / Oost-Groningen. Ze kwam zomaar, geheel onverwachts noch aangekondigd. Ietwat onwennig inspecteerde de koningin onze tuin die toch enigszins anders zal aandoen dan de koninklijke paleistuinen.

Toch was ze onder de indruk en streek zelfs eventjes neer op ons terras. Zeer vereerd hebben wij haar welkom geheten, doch vriendelijk verzocht of de dame in kwestie misschien toch beter  haar heil elders kon gaan zoeken. Onbeleefd ? Welnee… daar moet je als koningin der Nederlanden maar tegen kunnen hoor. Hoe langer ze blijft der te meer werkers, lakeien en ander personeel ze aantrekt, het zou hier nog druk worden. En dan nog maar niet te zwijgen over de publiciteit, wij zijn ook gesteld op onze privacy !

Hi hi… de koningin der honingbijen zoemde afgelopen weekend lieflijk in onze zonovergoten tuin rond, maar dat was jullie al duidelijk geworden. Het is een prachtig diertje gehuld in een zijdezacht tweekleurig mantelpakje. Precies gekleed zoals het een ware koningin betaamd.
Ze was ietwat onrustig, en zocht duidelijk een nieuw onderko-
men.
Diep in ons hart vinden wij bijen geweldig interessant. Maar om deze diertjes te houden vinden wij dat je echt helemaal in the middle of  nowhere moet wonen. Stiekem proeven wij de geurige roomwitte koolzaadhoning al… Want die is echt overheerlijk. In de zomer gaan wij altijd driftig op zoek naar deze honing, en slaan dan een voorraadje in om de winter mee door te komen. Koolzaadhoning is niet te koop in de gewone supermarkt, wij kopen het doorgaans gewoon langs de kant van de weg. In deze provincie zijn gelukkig nog veel imkers te vinden. Veelal plaatsen zij hun kasten aan de rand van de (koolzaad-) velden. Maak alleen nooit de fout om vlakbij die bijenkasten heel romantisch te gaan picknicken… Het lachen is je dan snel vergaan hoor ! Het is wel goed mogelijk om er op gepaste afstand langs te wandelen. Het is namelijk een pracht ervaring om het gezoem van deze ijverige diertjes eens te beluisteren.   

Genoeg over ons koninklijk bezoek… Het weekend bestond verder uit een hoop gezeul en het doen van nieuwe aankopen.









De nieuwe aanwinsten van deze week zijn diverse (poot)aardappelsoorten, een klein kersenboompje, een tot de verbeelding sprekend pruimenboompje (als je de plaatjes ziet op het kaartje dat er aan hing, mmm... ), potgrond, zand voor in de kippenrennen, graan voor onze kipjes en nog wat zaden. Het autootje draaide overuren, en was afgeladen. We hebben er gelijk maar een mooie toeristische route van gemaakt. Onderweg hebben wij mogen genieten van de zon, de rust, en de ruimte. Het in- en uitladen van de auto was wel een zware klus. Gelukkig zijn de fruitboompjes goed overgekomen ze hebben inmiddels een mooie plaats gekregen. Het zal nog wel heel wat tijd en geduld vergen willen wij kunnen genieten van een overdadige oogst !

Zondag was het feest ! Onze is kerk is verhuist zoals jullie weten. Afgelopen zondag was daar de officiële feestelijke openingsdienst waar zelfs onze burgemeester bij aanwezig was. Het was een prachtige dienst met veel blijdschap en vreugde. Wij hebben genoten, inmiddels zijn we alweer opgestart en ligt er een grote berg met werk te wachten. Wij wensen iedereen een goede en vreugdevolle nieuwe week toe !

Hartelijke groeten, Suus en Marcel

vrijdag 18 maart 2011

Weekendbode…

Hoera ! Eindelijk is het zover… het weekend komt in zicht. Wij gaan genieten van het landleven in en rondom ons kleine huisje en van alles wat deze prachtige omgeving nog meer te bieden heeft. Wat een rijke zegen dat wij hier mogen wonen. Hebben jullie dat nu ook wel eens, dat je ineens zo dankbaar bent voor wat je hebt, voor dat wat je is toevertrouwd ?

De laatste dagen zeggen wij het steeds tegen elkaar: “wat is het een rijkdom om hier in deze omgeving te mogen leven”. Nee… natuurlijk is het ook hier niet volmaakt, ook hier zijn omstandigheden waar je soms doorheen moet gaan.

En als je het wereldwijde nieuws tot je door laat dringen zou je soms de moed verliezen… Juist dan is het belangrijk om te beseffen wat je op dit moment hebt, dat je dankbaar leert te zijn. Juist voor de dingen die vanzelfsprekend lijken, voor de dingen die zo gewoon zijn geworden. In werkelijkheid is het hele leven uiterst kwetsbaar en fragiel. Proef en geniet daarom van al het goede dat je uit genade mag ontvangen.

Vandaag de dag hoor je vele stemmen roepen; “waarom zoveel verdriet ?”, “waarom zoveel ellende ?”. Een ding mag je met een gerust hart aannemen, onze Hemelse Vader heeft ten allen tijde het beste met ons voor. Wees daar maar van overtuigd. Hij is het die ons uit liefde geschapen heeft naar zijn evenbeeld. Hij heeft ons zo bijzonder gemaakt dat wij zelfs de beschikking hebben over een eigen wil en verstand. Ook dit is een uiting van Zijn oneindige liefde, anders waren wij wel als een robot geschapen. Maar nee… gelukkig niet ! Op deze manier kunnen en mogen wij in alle vrijheid zelf keuzes maken in het leven.

Veel verdriet en ellende komt echter wel voort uit het maken van de verkeerde keuzes. Wij mensen kiezen veelal voor onszelf (egoïsme) ten koste van de ander. Je ziet het om je heen gebeuren, gezinnen vallen uiteen, buren maken ruzie met elkaar, oorlogen ontstaan en de vrede lijkt zo ver weg. Als je kijkt naar Gods hart, dan zie je een hart vol liefde. Het is Zijn hartsverlangen dat wij goed voor elkaar zorgen, elkaar liefhebben zoals wij onszelf liefhebben.

Ook de natuur was eens volmaakt, doordat wij mensen verkeerde keuzes maakten is ook de schepping zoals deze ooit was “gevallen”. Gevallen in een wereld die “zonde” heet.
Maar omdat God zoveel van ons
mensen houdt, wilde Hij niets liever dan de relatie met ons herstellen. Daarom gaf Hij ons Zijn eigen zoon. Doordat JEZUS naar de aarde kwam kunnen wij vandaag de dag weer dicht bij God de Vader komen, en kunnen wij weer proeven van Zijn liefdevolle Vaderhart. Maar die keuze is VRIJ. Als je kiest voor Hem zal je leven werkelijk veranderen, dan begrijp je meer van het “waarom”. En mag je er naar uitzien dat ooit alles weer volmaakt zal zijn. Zo groot is God, dat Hij voor degene die Hem liefhebben een nieuwe hemel en nieuwe aarde toebereid. Daar zullen geen tranen of ziekte meer zijn, ook de gehele natuur zal in haar orde worden hersteld. Alle zichtbare en voor ons onzichtbare dingen zullen een vernieuwing ondergaan. Wat zal dat geweldig mooi zijn.

Alle mooie dingen die je nu al mag aanschouwen zijn slechts een voorproefje. Want dat wat zal komen zal weer volmaakt zijn, en kent geen einde. Dit alles gaat ons verstand te boven.
Wij kunnen slechts dankbaar zijn voor de dingen die ons op dit moment zijn toevertrouwd. Wij hopen dat ook jij deze dingen op waarde kan schatten, het zal je leven namelijk enorm verrijken. In welk vaarwater je leven ook terecht zal komen, deze belofte van hoop staat vast !
 
Wij wensen een ieder een bemoedigd weekend toe, en wees niet bang voor morgen…
Maar vertrouw op HEM vandaag !

Een liefdevolle groet, Suzanne en Marcel

woensdag 16 maart 2011

Wonderlijke natuur

Allereerst een heugelijke mededeling ; "het longkruid is in bloei gekomen !" Dit is een van de eerste kruiden die bloeit, zij trotseert de koude nachten zonder probleem. Zie de kiekjes van deze schattige bloempjes. Hoe wonderlijk dat zo’n teer plantje al zo vroeg in het seizoen haar schoonheid laat zien.

De natuur is sowieso wonderlijk, maar ook vindingrijk ! Voor ons is het soms niet te bevatten, het is er allemaal zo mooi in geschapen. Het is een rijkdom als je er oog voor hebt, want dan kan je er namelijk ook heerlijk van genieten. Zo kwamen wij afgelopen week nog in de blijde verwondering. Toen Henkie de haan met zijn hennetjes buiten aan het dartelen was vlogen er wat witte pluizige veren in de rondte. Direct fladderden er twee musjes (een gezellig stelletje) om hen heen om deze behendig in te pikken. Vervolgens vlogen ze naar een van de vogelhuisjes aan onze schuur en daar verdwenen de donsveren in. Zo bouwen zij hun liefdesnestje met uiterste precisie, schattig hè ! Dan zitten die kleine babymusjes er straks lekker warm en zacht bij.

Wat ook opvallend is, dat onze kipjes niets liever rond- scharrelen bij het vogel-voeder-huisje. Daarin ligt wat vogelvoer en een verloren broodkorstje. Alsof het hele spul thuis niets te eten krijgt proberen ze dit op alle manieren uit dit huisje te stelen. Vervolgens vliegen de musjes het kippenhok in en verdonkeremanen zij de legkorrel (biks) uit hun voederbakjes. Dieren zijn toch niet te volgen ! Maar wel uiterst komisch om te aanschouwen.

En een gigantische mussen-familie dat we hebben ! Het zijn er echt ontelbare geworden, wat wil je ook met die legkorrel in de buurt. De musjes varen er wel bij. Zijn onze kipjes nog wat kieskeurig aangaande deze saai ogende korrel, de musjes doen er niet moeilijk over.
Zo houden ze met z’n allen het hele kringloopje in stand, en profiteren ze allemaal van elkaar.

Zowel de mussen als de kippen zijn niet bang voor ons. Als wij buiten rond wandelen fladdert er allicht iets om je heen. Bij Truus en Pluis is nu echt het hek van de dam, die zijn er als de kippen bij als je eventjes in een zonnestraal op het plaatsje gaat zitten. Het eerste wat ze doen is op schoot springen om te kijken of daar iets lekkers te halen is. En als je in de keuken bezig bent springen ze op en neer voor het keukenraam om te aanschouwen of daar misschien nog lekkere hapjes zijn. Als je niet oplet, en de keukendeur opent wandelen ze zo naar binnen, want dat is toch wel heel erg interessant !
 
Het wachten is nu op de spreeuwen, zij moeten nog terug keren vanuit het warme zuiden. Dat vinden wij ook zo bijzonder, die kleine spreeuwtjes hebben me daar een uitgebreid navigatiesysteem. Ieder jaar strijken ze weer neer op ons oude schuurdak en bouwen daar hun nestjes onder de dakpannen. Generatie op generatie komt hier terug voor gezinsuitbreiding. En dat zijn me toch een leuke vogeltjes ! Ze fluiten echt fantastisch, en kunnen uren kwetteren. Ze zijn echter ook heel intelligent en imiteren alle geluiden die ze om zich heen vernemen. Als zij hun voorjaarsconcert gaan geven weten wij genoeg… dan gaat de Japanse kersenboom spoedig bloeien, krijgt de boomgaard van de buurman een bruidssluier en is het eindelijk zo ver ! Het GROTE genieten kan beginnen, laat die olijke spreeuwtjes maar komen. Wij zijn er klaar voor…

Lieve groeten, Suus en Marcel