maandag 30 mei 2011

Peulvruchten in volle bloei !






















Dit jaar staat er een groot en hoog rek in het midden van de moestuin achter ons kleine huisje. Vorig jaar stond deze nog in het meest linker vak van de moestuin. Na een hoop gezeul en gesjouw begin dit jaar hebben wij dit geval weten te verplaatsen. Want we wilden ook dit seizoen graag een heleboel peulvruchten verbouwen. Uiteraard zijn wij verzot op knapperig frisse peultjes, ronde frisgroene erwtjes en voedzame kapucijners, maar zeg nu zelf… zijn deze prachtige bloempjes ook geen reden om deze schoonheden op te kweken !?


Wat een schattige lieve bloempjes zijn het toch! Niet voor niets hebben veel mensen de suikererwt (Lathyrus, de niet eetbare familie van de variant die wij verbouwen) in hun bloementuin. Ze zijn ook vreselijk leuk om te plukken en vervolgens in kleine vaasjes te zetten her en der in huis. Nu is mij ten strengste verboden om dit te doen anders houden wij er natuurlijk geen maaltijd aan over. Moeilijk hoor… want ze zijn zo aantrekkelijk! Nou vooruit… een takje plukken dan maar…


Aangezien deze prachtige klimmers een berg met stikstof opslaan in de grond mag je dit gewas nooit twee maal achtereen in de moestuin op dezelfde plaats zetten. Er zijn zelfs mensen die beweren dat je het pas na zeven jaar weer op dezelfde plaats mag opkweken. Zou je deze regels niet in acht nemen dan bestaat de kans dat je zwakke en zieke planten krijg met weinig  tot geen vruchtzetting. Vandaar onze sjouw en zeul actie begin dit jaar.





















Wij zien uit naar een rijke oogst, naar heerlijke maaltjes met verse peulvruchten en tussendoor mogen we ook nog genieten van die lieve tere bloempjes. Zo zie je maar, al het werk dat je er vooraf aan hebt maakt dat wat je er voor terug krijgt weer dubbel en dwars goed. Wij wensen iedereen een fijne nieuwe week toe !


Een lieve groet, Suus en Marcel

vrijdag 27 mei 2011

Weer in de watten gelegd met Pioenrozen!



















Echt waar… we hebben weer pioenrozen gekregen van buurman Warrie, zo lief! Dit keer heeft hij zijn crèmekleurige / witte struik kaal geknipt om ons te plezieren. Wij voelen ons dan helemaal schuldig maar hij wuift dit alles snel van de hand. Zijn ze niet prachtig ?

Samen met deze prachtige pioenen hopen wij het weekend in te gaan. Wij wensen jullie allemaal ook een heel fijn, kleurig, geurig en bloemig weekend toe. Er staat namelijk op dit moment zoveel moois in de bloei, ik hoop dat jullie daar net als wij heerlijk van kunnen genieten.

Een hartelijke groet van Suus en Marcel



















(PS. een verdrietige noot aan dit bericht is dat onze lieve pa woensdag enigszins vervroegd naar het Westen (naar huis) terug moest keren aangezien ma haar gezondheid ietwat onzeker is momenteel, na lang nadenken hebben wij besloten dit toch te vermelden op onze weblog) 

woensdag 25 mei 2011

De geur van vers gebakken brood
























De geur van vers gebakken brood, mmm heerlijk… Een paar maal per week wordt er hier in ons kleine huisje vers brood gebakken. We vinden het gewoon lekker, en gezellig. Vooral krentenbrood is beduidend lekkerder dan die van de supermarkt. En de geur van vers gebakken krentenbrood verslaat werkelijk alles. Door de toegevoegde suikers en krentjes krijg je een kostelijke geur in huis. Alleen daarom al…


Ook wagen wij ons nog steeds aan traditioneel zuurdesembrood. Ik kwam tot de ontdekking dat onze Duitse buren het ook wel half om half maken. Dus een deel gist en een deel zuurdesem. Zo krijg je niet zo’n heel intens zuur brood, al hangt het ook wel af van de kwaliteit van je zuurdesem. Maar goed het is wel een manier om iedereen een beetje tevreden te houden. Op deze manier is het toch iets beter voor de gezondheid dan dat je 100 % gist gebruikt en het is tegelijkertijd iets smakelijker. Al valt over smaak natuurlijk niet te twisten, persoonlijk kan ik heel goed leven met 100 % zuurdesembrood. Het is een kwestie van wennen en als je gaat ontdekken hoe licht verteerbaar en super voedzaam het is!

Wij wensen iedereen een fijne verdere week toe, een hartelijke groet vanuit ons kleine huisje dat momenteel gehuld is in die heerlijke zoete geuren. Jammer dat wij jullie daarvan niet mee kunnen laten genieten daarom maar een paar lieve kiekjes!

Liefs, Suus en Marcel



















          

zondag 22 mei 2011

Een gezellig uitje














Omdat onze lieve pa zo hard bij ons heeft geploeterd besloten wij er een heerlijk rustige Zaterdag van te maken. Deze dag hebben wij gevuld met een gezellig uitje en heel veel genieten van het prachtige Groningse plattenland. Dus begon deze zonovergoten dag met een smakelijk ontbijtje, het kakelverse eitje mocht uiteraard niet ontbreken.


Na het ontbijt tuften wij met ons autootje richting Bierum om daar een prachtige wandelroute te starten. Deze tocht leidde ons via een rondje door de meest schattige plaatsjes.
Zo passeerden wij na Bierum het kneuterige Losdorp, eenmaal door Losdorp heen belandden wij in Godlinze. Wat we aan de buitenrand van dit dorp meemaakten is met recht uitzonderlijk te noemen!

Ik maakte een paar grappige foto’s van een stel lollige schaapjes toen er een mevrouw haar kolossaal lange karrenspoorpad af kwam wandelen. Dit pad leidde naar een typisch Gronings huisje midden in een gigantisch tarweveld. Ik voelde mij al ietwat schuldig omdat ik zonder te vragen die schaapjes op de foto had gezet, dus heb ik vriendelijk gevraagd of die leuke schaapjes van haar waren. Van het een kwam het ander en een minuut of wat later zaten we achter het Groningse huisje midden in het tarweveld een kopje thee te drinken bij de mevrouw in kwestie. Haar man kwam er ook nog bij en zo hadden we daar een heel gezellig uurtje.










































Hoe is het mogelijk om zoveel gastvrijheid te mogen ontvangen. Zien jullie het al voor je hoe wij als wildvreemde wandelaars daar voorbij kuierden ? Deze mensen zijn drie jaar geleden vanuit Hengelo op deze idyllische plek neergestreken. Zij vertelden hun verhaal en wij de onze, het was reuze gezellig. Eenmaal verkwikt (door de heerlijke thee) en verdikt (door de koek en chocolade) gingen wij weer in de benen op doortocht naar het dorpje Spijk. We werden uitgebreid uitgezwaaid alsof de beste mensen ons al jaren kenden. Is dat niet wonderlijk ? We lieten het stel achter in hun droomhuisje (wat nog volop in verbouwing was)omgeven door de in de wind wuivende korenaartjes. In gedachten zagen wij het plaatje al voor ons hoe dat er over een paar maanden uit zal zien, dan is hun stulpje gehuld in een gouden gloed. Via het mooie Spijk kwamen we weer in Bierum en onze tocht was ten einde.


Na het nuttigen van een frietje op een kleedje met uitzicht op een akker zijn we nog even uit wezen waaien aan het wad en de dag was om. Heerlijk toch zo’n vrije Zaterdag, dit gezellige uitje zullen we niet snel vergeten!

Wij wensen iedereen verder nog een fijne zondag. Daarna zal het klussen en buiten de deur werken weer van start gaan, dan is het over en uit met de pret!
 
Lieve groeten, Suus, Marcel en onze Pa.

vrijdag 20 mei 2011

Daar eten we een radijsje op !










Ja… want de boel is gesloopt, wat een werk ! Daar eten we dan maar een knapperig fris radijsje op (uiteraard uit eigen moestuin), want het voelt als een soort mijlpaal. Momenteel rest ons nog om de bergen met puin af het afvoeren. Weg met die rommel, en het is maar goed ook dat dit geheel is afgebroken.


Tijdens het slopen kwamen wij erachter dat het rookkanaal /de buis zelf scheef of de haard zat, deze zat overigens ook niet vast. Je kon de hele boel zo heen en weer wiebelen, en een grote open kier maakte dat de rook niet alleen naar boven ging maar ook in de massieve ombouw zou kunnen komen. En dan wil je over de rest nog maar niet nadenken.

Bovenop de haard zat een soort stenen trechter, deze was (door de hitte ?) helemaal in tweeën gescheurd. Ook ietwat vreemd want dit loodzware materiaal zou toch wel het een en ander moeten kunnen hebben. En als BIG SUPRISE zat er onder de inbouwhaard (weliswaar met een betonnen plaatje ertussen maar toch…) een half ingemetselde gasleiding, die nog in werking bleek te zijn. Grrr… wat maakt dit alles ons boos. Dit is eerste klas prutswerk, en levensgevaarlijk. Die gasleiding had onklaar gemaakt moeten worden en vervolgens verwijderd voordat daar een inbouwhaard bovenop kwam.

Maar o wat zijn we vervolgens lief geholpen door een vriend van de buurman. Kennen jullie vriend Kees nog ? Hij bracht ons eens (als pleister op de wonde) van die heerlijke scharreleieren toen onze kippendames met eieren leggen gestopt waren. Nou die Kees dus… hij was vroeger (erkend) monteur in dit soort zaken en heeft de hele boel onklaar gemaakt. Als dat niet lief is, wat zijn we gezegend !

Dus werden er heerlijke radijsjes uit de moestuin geplukt en zijn wij een stel dankbare mensen. We zijn bewaard gebleven voor een hoop onheil, soms kun je dat ineens zo sterk voelen. Wij wensen iedereen een fijn weekend toe !

Een HARTELIJKE groet, Suus, Marcel (en ook van onze pa natuurlijk !)

woensdag 18 mei 2011

Verslag van een bouwput











Dit keer geen romantische kiekjes of gezellige uitjes… Nee de sloophamer hakt hier gestaag voort. De schoorsteen inclusief massieve ombouw (zo’n onooglijk jaren 70 vehikel) gaat op de schop. Uiteraard gaat de inbouwhaard eruit. Deze haard is op zichzelf in prima staat maar bleek niet goed aangesloten op het rookkanaal te zijn. Hier kwamen wij natuurlijk pas achter tijdens het slopen. Dit alles bracht ons afgelopen kerst nog een onaangename verrassing van vonken, zwarte bladders en een enorme rookontwikkeling. De oude schoorsteen binnen in de massieve ombouw was ook niet in al te beste conditie, veiligheid gaat voor alles dus is dit het einde van de inbouwhaard, schoorsteen en ombouw.


Onze lieve pa is speciaal over gekomen uit het drukke westen om ons bij te staan en met zijn kennis en spierkracht is hij de drijvende kracht achter dit project. Ik (Suus) ben een beetje de bouwvrouw, de ondersteuner van pa. Samen klussen wij vrolijk voort. En een dikke rommel dat het inmiddels is ! Ons kleine huisje is momenteel door het slopen gehuld in een grote stofwolk, kritisch kijken doen we op dit moment maar even niet.     

Manlief is buitenshuis hard aan het werk en hoopt komende vrijdag thuis te zijn en mee te helpen met deze verbouwing. Wij staan er alleen wel versteld van hoeveel werk en puin dit alles met zich meebrengt. Maar wij laten ons niet ontmoedigen en houden goed voor ogen waar wij het allemaal voor doen. Onze kamer zal een stuk ruimer worden, en dat biedt ons de gelegenheid om onze droom te verwezenlijken. Er is namelijk een prachtig Italiaans fornuis (kookkachel) besteld. Na het hele sloopgedoe komt er een rij van die oude witjes (tegeltjes) achter het fornuis en een soort ouderwets schouwtje boven langs. Eer dit alles gereed is vrees ik dat de zomer ten einde is, maar dat geeft ons niets. Wij hebben geduld !










































Lieve allemaal, onze excuses voor deze korte berichtgeving, maar dat heb je in tijden van verbouwing. Even doorbijten, want na het zure komt het zoet… zie je ons al romantisch zitten rondom ons houtgestookt fornuisje met een pan huisgemaakte soep pruttelend op de kookplaat, en een heerlijk vers gebakken brood uit het oventje ? Mmm… ik ga maar weer eens terug naar de stofwolken, maar soms moet je de droom even visualiseren, dan word je vanzelf weer blij !


Liefs, Suus en Marcel   
             

zondag 15 mei 2011

Hollands kant






























Ik kon het gewoonweg niet laten om tussen wat heftige stortbuien door op een ouderwetse zaterdagmiddag een gigantische bos met FLUITENKRUID te plukken. En manlief maar geduldig wachten langs de kant van de weg. Is het nog niet genoeg Suus ? Nee lief; “en we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet…” zingt het kinderliedje vrolijk voort.

Ik wilde namelijk geen klein bosje maar echt zo’n hele grote plukken. Hoe meer hoe liever, ik hou gewoon enorm van die oogstrelende, ragfijne, schattige witte bloempjes.

Eenmaal thuis aangekomen zijn ze in een oude wasketel gezet en genieten wij er heerlijk van.
Ja… ook manlief vindt ze prachtig mooi, het is het wachten meer dan waard geweest daar aan de kant van de weg.
En dat helemaal gratis, bedacht en gecreëerd door onze Hemelse Vader. Zoiets moois maakt ons blij en brengt ons weer eens in diepe verwondering, hoe GROOT God is !

Wij wensen iedereen een fijne nieuwe week toe !
Lieve groeten, Suzanne en Marcel
     

vrijdag 13 mei 2011

Een moestuinkijkje achter ons kleine huisje
























Zie hier een klein kijkje in onze moestuin achter het huis. Vol trots laten wij jullie onze bloeiende tuinbonen zien. Wat zijn ze mooi ! En wisten jullie dat bloeiende tuinbonen zo heerlijk ruiken ? Als je deze geur eens in een flesje kon stoppen, deze geur doet denken aan een oosterse markt hier heel ver vandaan. Niets is minder waar, zo overheerlijk ruikt het dus ook in de achtertuin van een klein huisje ergens in Noord–Oost Groningen.

In de avond sluiten de tere witte bloempjes met zwart hartje hun kelkje (zie foto rechts onder), en bij het krieken van de dag als de eerste warme zonnestralen verschijnen gaan ze weer open. Als dit niet wonderlijk is ! Ook is het rondom deze bloeiende bonen een drukte van belang, tal van ijverige bijen zoemen vrolijk in het rond. Zou er ook tuinbonenhoning bestaan ?

Zie hier ook een paar kiekjes van enkele baby-slaplantjes. Wat ze zijn ze toch mooi fris groen, en de smaak is boterzacht. Eigenlijk is zo’n baby-slablaadje vele malen lekkerder dan zo’n taaie oude reuzenkrop. Aangezien wij slazaadjes genoeg hebben kweken we dus bergen op tot kleine plantjes en smullen er dan heerlijk van. Uiteraard komen er ook een aantal ouderwetse kroppen hoor !

Net toen ik (Suus) stond te genieten van dit alles viel mijn oog op een grappige kever die ook zijn thuis in onze tuin gevonden leek te hebben. Met dat ik mij over het beestje heen boog keek hij mij met zijn kopje schuin omhoog aan en liet zich op zijn schildje voor dood neervallen. Was het werkelijk zo schrikken geblazen ? Hi hi… eventjes later zag ik hem weer vrolijk rond wandelen bij de kersenboom. Hij was spontaan weer tot leven gekomen en de grote schrik lag al weer achter hem of was het een "haar" ? Ik heb het kevertje maar als mannelijk bestempeld. Waren wij mensen maar zo moedig en dapper!

Wij wensen iedereen een heerlijk weekend, en geniet van het mooie voorjaar !









































Liefs, Suus en Marcel