vrijdag 30 september 2011

Pompoenen van het landje van de buurman...

























******************************************************

Deze pompoenen zijn enkele dagen geleden geoogst van het landje van de buurman. Het zijn er niet veel dit seizoen en ze zijn lang niet zo groot als vorig jaar. Maar toch maken ze ons vrolijk en blij. Het werd de hoogste tijd om ze daar weg te halen, aangezien er hier en daar al een hapje werd genomen uit onze pompoenvrienden. Het is daar op het landje van de buurman ook zo rustig, geen dier die zich daar NIET welkom voelt. En geef ze eens ongelijk, zo'n gratis supermarkt is voor die beestjes geen reden om er met een grote boog omheen te wandelen.

******************************************************

Wat daar allemaal aan dieren rondscharrelt, wij weten het niet precies. Er lopen in ieder geval wel eens hertjes. Wat ook overduidelijk is waar te nemen zijn de woelratten. Je kunt deze beestjes goed herkennen doordat zij hun gangenstelsels half boven de grond laten lopen. Op deze manier verraden zij hun identiteit.

******************************************************

Helaas loopt het tuinseizoen ten einde, en heeft de natuur de tuin zo goed als overgenomen. De groentebedden zijn bijna leeg en het onkruid rukt hoe langer hoe meer op. Sowieso was het door die regenachtige zomer bijna niet mogelijk om deze grote lap met grond onkruid vrij te houden. Veelal zakte je tot ver over je enkels in de modder, zo drassig werd het door al die stortbuien. En doordat er daar behoorlijk wat klei in de grond zit kon je jezelf soms haast niet bevrijden. Je werd compleet vastgezogen in de zompige massa.

******************************************************

En nu... nu is de herfst aangebroken, een overheerlijke ZOMERSE herfst wel te verstaan. Het is dat de pompoenen je vertellen dat het herfst is want anders... Geniet allemaal maar heerlijk van het komend weekend, dat zullen wij ook zeker doen. En uhhh... haal je parasol maar weer tevoorschijn, want het schijnt genoeglijk warm en zonnig te worden !

******************************************************

Veel hartelijke groeten, Suus en Marcel  

woensdag 28 september 2011

NIEUWSGIERIGE Pluis...















Ons kipje Pluis is toch zo NIEUWSGIERIG ! Zo sprong Pluis gisteren in een ZWARTE EMMER om deze vanbinnen eens goed te bekijken. De rest van de kipjes stond eerst op een veilige afstand dit tafereel gade te slaan. Brrr eng hoor... zo'n zwart geval. Eenmaal van de grootste schrik bekomen kwamen zij de ZWARTE EMMER ook maar eens aandachtig  bestuderen, aan de buitenkant wel te verstaan. Ook werd er over het randje in de ZWARTE EMMER gegluurd waar onze Pluis de zojuist geveegde inhoud van de straat is lekker omwoelde.

Nee... Pluisje is niet bang voor nieuwe of vreemde objecten, dat is juist een uitdaging ! En daar geniet ze dan ook hevig van, je ziet haar kleine kraaloogjes glimmen. Onze Truus is ook niet echt bang te noemen, maar zij is weer meer heldhaftig op een ander gebied. Zoals jullie wel weten houdt zij er meer van om haar grenzen te verleggen. Zij gaat dan ook nog altijd wekelijks met veel plezier op stap. Soms komen wij Truus (tot onze grote schrik) op de meest vreemde plaatsen tegen. Afijn, maar een ZWARTE EMMER... dat is toch best wel eng hoor...

Dagelijks genieten wij nog altijd volop van onze gevederde vrienden, ze weten iedere dag weer een glimlach op ons gezicht te toveren.

Lieve groeten, Suus en Marcel



dinsdag 27 september 2011

Weer thuis...

Wij zijn er weer hoor, en wat zijn we rijk gezegend met heel veel mooi nazomerweer ! Dat was een waar cadeautje, zo ook voor mijn (schoon)ouders die hun 40-jarig huwelijksfeest mochten vieren. Zoals het vorige bericht al onthulde hebben wij dit feest in het Drentse dorp "Echten" gevierd. Mijn (schoon)ouders en (schoon)zus hopen nog de gehele week te verblijven in vakantiepark "de Westerbergen." Wij hopen dat zij daar nog een fijne tijd zullen beleven met elkaar. 

Het dorp "Echten" is een lieflijk plaatsje, vol met oude boerderijtjes en mosgroene velden die omzoomd worden door bosranden. En de Drentse boeren... die hadden het zo druk de afgelopen dagen ! Zij werken zich met dit soort weer echt drie slagen in de rondte om de laatste oogst van het land te krijgen.








Zo ook hier rondom ons kleine huisje... Kijk maar eens naar de foto's en zie daar een Groningse boer die zijn land al weer druk aan het bewerken is voor het komend seizoen. Achter de trekker zie je een zwerm met vogels die hopen op een lekker hapje. Wat een komisch gezicht, van dit soort taferelen kunnen wij altijd enorm genieten. Daar kan wat ons betreft geen theatervoorstelling tegenop. Het maakt je blij en dankbaar tegelijk. Dankbaar dat wij in zo'n mooie omgeving mogen wonen. Maar ook dankbaar om in de gelegenheid te zijn om dit soort mooie dingen te aanschouwen.

En zien jullie die schattige hertjes ? Het betreft een bokje met een prachtig bruinzwart reeënvrouwtje die vol verbazing onze auto bestuderen. Ja... dat krijg je momenteel weer allemaal te zien nu de oogst grotendeels van het land is. Konden onze "Bambi-vrienden" zich eerst nog goed verstoppen tussen de hoge gewassen, zijn ze nu al op kilometers afstand goed te zien.

Wij wensen jullie allemaal een fijne week toe,  en probeer tussen alle drukte van het dagelijks leven door te genieten van de laatste zomerse herfstdagen. Wat is dit een geweldig mooi cadeautje  dat ons zo geheel onverwachts nog even in de schoot geworpen wordt...

Lieve groeten, Suus en Marcel              

vrijdag 23 september 2011

Nog steeds een overvloed aan appeltjes...























Zoals jullie wel zien zijn wij nog niet door de appeltjes heen, we hebben nog steeds appeltjes in overvloed. Het lijkt wel alsof de boomgaard van de buurman niet leeg wil worden. De kronen van de bomen zijn top zwaar en zwiepen gevaarlijk heen en weer door het herfstachtige windje dat ons al dagen om de oren giert.


En wisten jullie al dat deze appeltjes de naam : "Zoete Kroon" dragen ?. Rond 1870 is dit appeltje voor het eerst op de kaart gezet door een man uit Noordbroek (een snoezig dorpje hier vlakbij). Hij duikelde dit vrolijke appeltje op in de tuin van een kennis die destijds ook woonachtig was in Noordbroek. Toch leuk zo'n stukje historie, en wij vinden het zo grappig dat zo'n eenvoudig rood appeltje gewoon hier in de Groningse klei is geboren.


Als manlief straks thuis komt hopen wij af te (hi hi... waaien) reizen naar het Drentse dorp "Echten". Daar gaan wij het 40 jarig huwelijksfeest van schoonpapa en schoonmama vieren. Wat jammer is te vermelden dat de griep ons huisje niet heeft overgeslagen. Met man en macht hoop ik dat we dit weekend toch met een blij gemoed kunnen vieren. Vervelend toch... de herfst is nog geen 2 dagen oud en nu begint die ellende al.


Maar goed...  als het dus even stil is... zijn wij NIET in de boomgaard van de buurman om appeltjes te plukken, maar zitten wij in het beeldschone "Drenthe". Ja... Drenthe is ook best mooi te noemen, al gaat er natuurlijk niets boven Groningen. Als echte ingeburgerde Groningers zijn wij natuurlijk zo trots als een pauw op het Groningse land. Hi hi... daar kan natuurlijk geen andere provincie aan tippen...


Wij wensen iedereen een genoeglijk weekend ZONDER ellendige grieptoestanden toe. Want helaas waait dat windje momenteel echt door de lucht...
















Veel liefs, Suus en Marcel              

woensdag 21 september 2011

HOERA, echte originele en traditioneel bereide ZUURKOOL uit eigen vat...










Het is feest want het is ons gelukt hoor !. De laatste witte kool is deze week uit het vat gehaald en werd zuur genoeg bevonden om ingevroren en geweckt te worden. Weten jullie nog dat wij dit experiment weken geleden zijn aangegaan?. Daar plukken wij op dit moment rijkelijk de vruchten van. Bij deze kunnen wij jullie blij meedelen dat zuurkool maken op traditionele wijze in een oude hevig schoon geboende plastic mayonaise-emmer met deksel PRIMA gaat. En het is zo gezond !. Zonder veel poespas genieten wij bijzonder van deze ouderwets bereide overheerlijke zuurkool. Eerlijk waar, deze zuurkool  heeft zo'n ongeknutselde originele smaak, en daar doe je het voor nietwaar ?.
Het zou natuurlijk best kunnen dat de smaak van zuurkool uit zo'n duur geglazuurde pot van keramiek nog smakelijker en verfijnder is. Maar wij vinden dat onze reeds gefermenteerde kool uit de plastic emmer al vele male beter smaakt dan de pakjes zuurkool die je in de supermarkt vindt. De smaak van dit huisgemaakte product is minder wrang en zuur, en de geur is heerlijk aromatisch. En dat terwijl er geen kruiden aan zijn toegevoegd. We wilden eerst zeker weten of wij de basis onder de knie zouden krijgen, alvorens te gaan experimenteren met kruiden.
Als je het leuk vindt, volgt hier het recept en wat aanvullingen hoe wij onze zuurkool hebben gemaakt...
***************************************************************************
Een oud-Hollandse methode schrijft voor:
***************************************************************************
-Neem op 1000 gram (1 kg) witte kool in fijne reepjes geraspt 10 gram zeezout (ZONDER jodium).
-Neem op 1000 gram (1 kg) witte kool 300 milliliter inmaakazijn (of wijnazijn, je kan ook werken met karnemelk, hier hebben wij persoonlijk geen ervaring mee).
-Neem een vat dat goed afsluitbaar is en leg een dun laagje witte kool op de bodem.
-Druk de kool goed aan met een stamper, of neem een bord als stamper in een schone theedoek gewikkeld.
-Druk de kool zo stevig totdat er sap vrijkomt en strooi er dan een beetje zeezout overheen.
-Bouw het vat zo laagje voor laagje op.
-Giet als laatste de reeds opgewarmde azijn over de aangestampte kool heen.
-Leg het bord met daaromheen een schone theedoek gewikkeld op de kool.
-Druk de kool nogmaals goed aan, en plaats een gewicht op het bord. (de aangestampte kool moet onder het vocht komen te staan)
-Sluit het vat af en zet het op een koele plaats in huis.(dus NIET voor de verwarming !).
-Als je een afsluitbare plastic emmer gebruikt moet je deze wekelijks even openen om eventuele gassen te laten ontsnappen en met een schone vork de boel even om gooien.
-Druk hierna de kool weer stevig aan en plaats het gewicht er weer op.
-Wacht 4 tot 6 weken en controleer of de kool de juiste zuurgraad heeft bereikt.
***************************************************************************
Als je een speciaal zuurkoolvat hebt gaat het iets anders, dat is mij niet geheel bekend.Tijdens het wekelijks openen van het vat kan het zijn dat je een schimmellaag ziet bovenop het vocht. Deze eventuele schimmel (wij hebben er niet mee te maken gehad) kun je er in zo'n geval gewoon afscheppen. Wees niet bang dat het product is mislukt. Wees echter wel alert op de geur, als deze aangenaam licht gezuurd is, is het goed. Ontwikkel je een stinkende massa dan heeft er zich een ander proces voortgezet in het vat met kool. Gooi het product dan direct weg.
Bij het gebruik van een plastic emmer moet je dus wekelijks ontluchten en even doorprikken, spoel dan ook de theedoek even uit met koud water. Let op dat je de kool ten alle tijde onder het vocht heb staan. Na 4 weken moet je even proeven of je de kool zuur genoeg vind, verleng eventueel de tijd van verzuring met enkele dagen of weken. Hoe langer de kool in het vat zit hoe ZUURDER ze wordt.  Hi hi... wie heeft toch ooit de uitdrukking "wat in het vat zit verzuurt niet" bedacht ? Haal de zuurkool er na 6 weken echt uit en vries het in of weck de zuurkool volgens de daarbij geldende regels. Doe je dit niet dan wordt het product al maar zuurder en zuurder, en kun je het uiteindelijk weg gooien.
***************************************************************************
De Russische methode die wij ook hebben gebruikt komt van een moestuinforum op het internet van de Nederlandse Jos en zijn Russische vrouw Elena (http://moestuin.actieforum.com/t34-zuurkool-maken). Deze methode is iets simpeler en vooral sneller. Even kort samengevat plus onze eigen ervaringen daaraan toegevoegd:
***************************************************************************
-Schaaf de witte kool zo fijn mogelijk, voeg eventueel andere groenten toe zoals bijvoorbeeld winterwortel.
-Neem op 1 kilo kool 10 gram grof zeezout (ZONDER jodium).
-Volg dezelfde stappen als hierboven beschreven op, maar voeg GEEN azijn of karnemelk toe.
-Sluit de pan (let op: geen ALUMINIUM pan!) of het vat na het aandrukken van de kool met het bord in de theedoek en het plaatsen van het gewicht NIET af.
-Zet de pan / het vat 2 tot 4 dagen op kamertemperatuur, niet warmer dan 22 graden Celsius. (ik heb met oog op de hygiëne er wel een schone theedoek overheen gedaan)
-Verwijder dagelijks het bord met gewicht en prik het geheel even door.
-Stel na 2 dagen de zuurgraad van de kool vast, en verleng eventueel de tijd met 2 tot 3 dagen.
-Haal de gezuurde kool indien deze op de juiste zuurgraad is gekomen uit de pan / het vat.
-Laat de zuurkool op een schone ondergrond enkele uren rusten.
-Verpak de zuurkool in porties en plaats deze in de koelkast.
***************************************************************************
Deze gezuurde kool rijpt in de koelkast nog iets na, je kunt deze zuurkool zo enkele weken gekoeld bewaren. Wil je gaan voor langere conservering en dat de verzuring in zijn geheel stopt op de gewenste zuurgraad, weck de zuurkool dan in of stop deze in de vriezer. Gek gezegd was de smaak bij ons uiteindelijk hetzelfde, zowel van de oud-Hollandse methode als van die van de Russische ervaringsdeskundigen. Uit eigen ervaring vinden wij geweckte zuurkool lekkerder dan die uit de vriezer. In de vriezer heb je helaas wat verlies van zuurgraad.
O ja... als je trouwens volgens de Russische "NIET afgesloten methode" werkt moet je na 2 tot 4 dagen kamertemperatuur de open pan / emmer of  het vat NIET in een klamme vochtige kelder (ter vervanging van de koelkast) plaatsen. In dergelijke ruimtes ontwikkel je vaak verkeerde beestjes. Dan kun je beter de Hollandse manier handhaven en de emmer / het vat afsluiten.
Op het internet staan vele methoden beschreven, maar na rondvragen in de buurt en diverse methoden te hebben bestudeerd hebben wij het geheel samengevat en durven wij deze twee met een gerust hart te vermelden op onze website. Zie hier nog een kleine humoristische bronvermelding van Jos en Elena over de Russische methode: KLIK DEZE LINK
Een fijne week allemaal ! Liefs, Suus en Marcel