zondag 30 oktober 2011

Herinneringen aan reizen uit het verleden

Lieve vrienden.

Eindelijk gaat het iets beter met ons. Suzanne hoest nog veel, maar de koorts enzo is inmiddels aan het verdwijnen en stukje bij beetje pakken wij de draad weer op.

Wat u misschien niet weet is dat wij, Marcel en Suzanne, in het verleden best veel reizen hebben gemaakt. Dit weekend werden wij weer even bepaald bij die tijd.

Deze morgen hadden wij in onze kerk een gastspreker, namelijk Chip Kawalsingh. Deze man is voorganger in "the harvest city church" in Leicester. Hij bracht een krachtige boodschap, wij zijn zeer bemoedigd tijdens deze dienst.

Nadien spraken wij Chip. Hij vertelde van oorsprong uit de Cariben te komen, en wel uit Trinidad en Tobago. Verheugd vertelden wij daar in 2006 te zijn geweest. Hij kende de plaats, het hotel en de kerk die wij destijds hebben bezocht. Het was leuk herinneringen ophalen. Uit zijn telefoon toverde hij allemaal tropische plaatjes van plaatsen die wij herkenden.
Het was een leuke en bijzondere ontmoeting.

Gisteravond kregen wij nog zo'n terugblik moment. In het programma "Door de  Wereld" was een fragment uit een Braziliaans Tv programma. Het lijkt een beetje op "The voice of Holland" zei men, maar dat programma kennen wij verder eigenlijk niet.
Maar dat filmpje deed ons wel denken aan onze reis naar Brazilie in 2008. In de kerk die wij daar bezochten werd net zo passioneel gezongen.

Kijk, geniet en krijg kippenvel bij het zien van de volgende clip:



Een goede week toegewenst, Marcel en Suus

Jotta A.- Agnus Dei




In de Voice of Holland voor kinderen in Brazilië zingt deze jongen het mooie lied Agnus Dei.

donderdag 27 oktober 2011

Onze Zwartje OOK al in de lappenmand...








































Ach... je zou toch een klein zwart kipje zijn en volop in de rui verkeren aan het einde van de maand Oktober. Dat betekent dat onze Zwartje pas een nieuw jasje heeft als de winter haar intrede heeft gedaan. Echt waar... dat duurt weken voordat zoiets weer helemaal mooi is aangegroeid. Brrr... koud hoor ! En dat nu de nachten al maar kouder en kouder worden. Ze moet als ze s avonds op stok gaat maar fijn dicht tegen onze Henkie de haan aankruipen, die heeft spekvet en veren te over.


Het lijkt op de plaatjes nog heel wat maar in werkelijkheid zijn het alleen maar donsjes. Als je haar optilt voel door het dunne donspakje heen slechts een levend kippenboutje vol met stekelige nieuwe verenpennen. Haar vleugeltjes hebben nog maar een paar echte penveren en haar staartje is inmiddels niet meer dan een lorretje met losse flodders.

Je kan ook duidelijk merken dat ze niet helemaal in goede doen is, zielig hé !
Nu is onze Zwartje OOK al in de lappenmand... Gelukkig maakt het Henkie de haan allemaal niets uit, ook al ziet Zwartje eruit als een klein warrig monstertje, hij vindt haar gewoon lief. Hij kan echt zo helemaal "IN LOVE" naar haar zitten staren, schattig toch !

Samen met kleine Zwartje hopen wij dat we nu allemaal toch echt eens snel uit die lappenmand zullen komen. Je raakt het op den duur echt wel zat hoor...























Ook namens Zwartje, veel lieve groetjes uit de lappenmand, Suus en Marcel

dinsdag 25 oktober 2011

Nog niet beter...
























Helaas zijn wij nog steeds in de lappenmand. Het is een pittig griepje die ons met venijnige klauwtjes vast probeert te houden. Ach... en dan is daar die lieve buurman die ons op wil vrolijken met stoofpeertjes, de schat. Sorry lieve lezers, wij hopen jullie binnenkort leukere berichten te kunnen brengen.



Een lieve groet vanuit een grieperig huisgezin, Suus en Marcel

vrijdag 21 oktober 2011

Ziekenboeg...

Lieve allemaal, helaas zijn wij beiden met flinke griep uitgevallen. Dus dit maal een korter berichtje van ons dan dat jullie gewend zijn. Saampjes hoesten en proesten wij wat af, en snotteren de ene zakdoek na de andere vol. Er zit niets anders op dan rustig aan te doen en bij het warme haardje te kruipen en heel veel bakjes thee met honing te drinken. Wij wensen jullie allemaal een heel fijn en gezegend weekend, en hopen dat deze griepgolf aan jullie voorbij zal gaan.
Liefs Suus en Marcel
  

woensdag 19 oktober 2011

PREI ontleden...























De PREI is van het land, ze ziet er best aardig uit dit jaar. Al verbaas ik mij er altijd weer over dat de ene PREI dikker en vele malen groter is dan de andere. Ach... sommige dingen moet je niet met je verstand willen beredeneren, de natuur gaat haar gang en is altijd weer even verrassend. Hier en daar is er ook een kaper op de kust geweest die wat sporen van schade heeft achtergelaten, maar dat is toegestaan bij BIO-PREI. Het schoon maken van deze PREI-vrienden is een verhaal apart, ze zijn door het stormachtige natte herfstweer helemaal besmeurd met vette klei. Dus moet er eerst flink geboend worden. Daarna gaat het mes erin, en worden ze in kleine dunnen ringetjes gesneden. Hi hi... en geur van PREI... het is wat mij betreft een beetje een haat / liefde-verhouding. Maar de smaak maakt gelukkig alles weer goed.

En wat we gaan doen met al die PREI ? Eventjes kort (1 minuut) balanceren en daarna invriezen, wij vinden dat PREI op deze manier het beste zijn smaak behoud. Zo hebben wij ingevroren kant en klare porties gemakkelijk voor het grijpen. BIO-PREI is buitengewoon lekker voor in de soep of voor door de pasta, en wat dacht je van een overheerlijke "kerrie-PREI-schotel" ? Wees maar niet bang... die PREI komt wel op...

Liefs Suus en Marcel    

dinsdag 18 oktober 2011

Bijna WINTER-KLAAR...

 

*******************************************
V
roeger waren wij niet zo zeer bezig met het WINTER-KLAAR maken van ons kleine bestaantje... Maar vandaag de dag zijn wij daar behoorlijk druk mee. Het geeft ons een prettig gevoel al die voorbereidingen te ondernemen op dat wat komen gaat. Gek gezegd zijn de winters van de afgelopen jaren ook wel wat veranderd, en mede door onze verhuizing zijn wij ons meer bewust geworden van de seizoenen. Je beleeft de intense kou en stormwinden nu eenmaal meer op het kale ruimtelijke Groningse land dan te midden van bebouwing en drukte die daarmee gepaard gaat.

*******************************************





















*******************************************

Toen wij nog in het westen woonden leek alles altijd maar door te gaan, in zijn gewone gangetje. Of het nu zomer of winter was, het voelde hetzelfde aan. Ons huurhuis werd onderhouden door de woningbouwvereniging, de tuin was klein, boodschappen kon je ten alle tijde doen, en het werken buiten de deur was ook niet onderhevig aan weersomstandigheden. Maar hier is het anders, mede doordat wij meer verantwoordelijkheden hebben gekregen over het bezitten van een eigen huisje, het onderhouden van een grote tuin, het verzorgen van een flinke lap met grond van de buurman, maar ook doordat er hier meer natuur en ruimte om ons heen is. Zo kwam Marcel begin dit jaar aan de rand van een grote akker nog vast te zitten in een gigantische sneeuwduin. Maar het is ook allemaal veranderd doordat wij ons leven hebben aangepast. Wij richten ons nu meer op een ZELFVOORZIENEND BESTAAN dan vroeger.

*******************************************

De meeste groenten zijn inmiddels van het land, zo hebben wij gisteren de laatste berg met prei van de tuin gehaald. Er staat nu nog wat boerenkool in alle eenzaamheid te wachten op zijn naderend einde. De rest van de oogst is inmiddels grotendeels geweckt en ingevroren. Ook zijn we druk met het sprokkelen van hout, zo heeft ONZE LIEVE (SCHOON-)PA een PRACHTIG HOUTHOK in de schuur voor ons gemaakt. Dit hok is bedoeld voor reeds gedroogd en in het juiste formaat gehakt en gezaagd hout. Het hok is heel ingenieus ontworpen door (schoon-)pa doordat je een aantal gemakkelijk te verwijderen planken weg kunt halen als de berg met hout steeds kleiner en kleiner wordt. Zo kun ten alle tijde bij de voorraad met hout komen. Momenteel is het hok van voren in zijn geheel afgesloten doordat het hok nogal vol zit, maar aan het einde van de winter... dan zal het behoorlijk leeg geworden zijn. Knap hè dat onze (schoon-)pa zoiets kan bedenken en maken !

*******************************************

Gisteren hebben wij een tochtje naar Duitsland gemaakt om daar wat inkopen te doen. Zo hebben wij daar een partij met SLOFFEN gekocht die ons fornuis in de koude winternachten zachtjes door kan laten branden / gloeien. Ook is dit bijzonder handig als wij een brood willen bakken in de HOUTGESTOOKTE OVEN. Dan ben je namelijk verzekerd van een constante temperatuur. Natuurlijk is het de kunst om deze zo min mogelijk te gebruiken, en zoveel mogelijk gratis brandstof er doorheen te stoken. We hebben door het gebruik van houtkachels ons nieuwe fornuis er zelfs al uit, we kregen namelijk een verrassende brief van de energiemaatschappij met een veelbelovende teruggave over het afgelopen jaar. Als dat niet leuk is ! Naast de partij met zwarte sloffen hebben we ook nog wat provisie aangevuld die wij bij onze oosterburen voordelig op de kop konden tikken. Zien jullie die schattige DUITSE PUNTZAK met overheerlijke THEE ? Dat wordt straks genieten als de oude pruttelpot op het HOUTGESTOOKTE FORNUIS staat te trekken met die bekoorlijke geurige thee. Wij zijn BIJNA WINTER-KLAAR, en jullie... ?

*******************************************

LIEFS, Suus en Marcel                        

zaterdag 15 oktober 2011

Wonderlijk !

U kent het vast wel... Van die momenten dat het allemaal minder mee zit. Je wordt in lastige situaties gemanoeuvreerd, je weet niet wat je moet doen; spreken of zwijgen ? En van die dingen dat je wat slechter slaapt, dat er onverwachtse tegenslagen zijn, dat je de grip verliest en bijna dreigt er chagrijnig van te worden.
Dat overkomt ons ook, niets menselijks is ons vreemd.

Op die momenten maalt je hoofd, zoek je een weg opwaarts, probeer je je focus weer te verleggen, te streven naar het goede en niet verbitterd raken. Niet oeverloos zitten malen.
In ons geval erkennen wij overigens wel de problemen, en brengen de situaties in gebed voor God. Daarna proberen wij de draad van alledag weer op te pakken.

Zo overkwam het ons dat er wat moeiten waren (geen zorgen, niets ernstigs), maar wel gewoon zaken die je bezig houden. En toen begon het weekend. Het zou toch fijn zijn alles even los te kunnen laten om samen "ons ding" te doen.
Zo zocht Suzanne al een poosje wat kleding en werd het inmiddels onvermijdelijk het rustige ommeland te verlaten, om naar de stad te gaan.

Wij reden naar Groningen en vanwege een paar winkels die wij nodig hadden belandden wij in het noorden van de stad bij een winkelcentrum in de wijk Paddepoel.
Wat wij daar meemaakten is op zijn minst bijzonder te noemen en tilde ons werkelijk boven de sorres uit.
Eerst zocht Suzanne een broek en ter plaatse was veel behulpzaam personeel. Zij hielpen en adviseerden en eigenlijk ging dat advies een beetje tegen het gevoel in. Maar zij hadden gelijk, Suus kon met een mooie passende jeans de zaak uit lopen. Wat vriendelijk was men daar !
Vervolgens kwamen wij bij een schoenenzaak. Suzanne moest nu na drie jaar echt eens goed winterschoeisel hebben, en zij vond laarzen. De cassiëre raadde ons echter af de laarzen te kopen, omdat er maandag 10euro van de prijs zou gaan. Maar tja, dan zijn we niet weer in Paddepoel ! Wel komt Marcel van de week weer in Appingedam bij het werk, daar zit net zo'n zaak. Dus belde de cassiëre met Appingedam. Na 10minuten hangen bleken zij daar de maat van Suus niet te hebben. Dus besloot ze maar gewoon nu alvast de korting te geven.

Vervolgens liepen we een zaak in waar Marcel een lekkere wollen trui zag in verschillende kleurtjes. Wij kozen er dan maar voor twee te kopen, een zwarte en een gele. Bij het afrekenen bleek dat als je er eentje kocht, er onverwachts een korting werd doorberekend. Maar bij twee stuks juist weer niet.
 

Dus stelde de kassier voor dan maar stuk voor stuk af te rekenen om zodoende om volstrekt onduidelijke reden 5euro korting te krijgen.

Verbijsterd liepen wij terug naar de auto.

Zouden we "het" dan maar eens op de proef stellen ? Bijvoorbeeld even twee plasma-tv's aanschaffen, echt dure spullen enzo ?

Nee, dat zou beschamend zijn.
Wij gingen voor deze spullen en als een knipoog
van  God konden we deze dingen met korting krijgen. Hij weet wat wij nodig hebben !
En Hij geeft ons meer dan wij kunnen bidden of beseffen. (tekst uit de Bijbel: Efeze 3 vers 20)

Een fijn wonderlijk weekend toegewenst.

Marcel

en Suzanne



vrijdag 14 oktober 2011

LOVELY FRIDAY !


Het weekend kondigt zich heerlijk ZONNIG aan, al moeten wij wel een heel klein beetje wennen aan de temperatuur. Het wordt voelbaar kouder, zeker in de nacht. Terwijl onze gasten langzaam aan vertrekken laat ik jullie snel nog even een paar kiekjes zien van een stel LIEVE kussenhoesjes. Zijn ze niet schattig geworden ? Het is het resultaat van een aantal restjes stof, een explosie van creativiteit en een handige moeder die mijn creatieve hersenspinsels om kan zetten in een prachtig en uniek stukje werk.

Ja... de LIEFDE voor hartjes is nog steeds niet bekoeld hoor... Het staat gewoon zo gezellig en LIEFDEVOL in ons kleine huisje, zeker nu de dagen donker en kort worden. En in dit kleine huisje woont tot op de dag van vandaag gelukkig ook nog een heleboel LIEFDE voor elkaar. Wij voelen ons rijk gezegend door God die ons heeft samengebracht. Waar LIEFDE woont gebiedt de Heer zijn ZEGEN bezingt Psalm 133 in het berijmde gedeelte...

Vandaar al die LIEVE HARTJES in ons kleine huisje... Wij wensen jullie allemaal een fijn en LIEFDEVOL weekend toe, soms moet je het eventjes willen zien... TEL JE ZEGENINGEN ! Dat wat God je heeft gegeven, misschien is dat voor jou niet de prins op het witte paard maar wel die LIEVE poes die altijd op je wacht, een paar prachtige kinderen, een heerlijke woonstek met schatten van buren of een gezellige vriend of vriendin. En natuurlijk is daar ALTIJD en EEUWIG onze LIEFDEVOLLE HEMELSE VADER die er altijd voor je wil zijn !





































LIEFS, Suus en Marcel