woensdag 27 juni 2012

Een wilde TUINBONEN-boel...






























































Door het STORMACHTIGE WEER van de afgelopen dagen en een heuse LUIZENPLAAG is het een GROOT WONDER dat wij dit jaar VERSE TUINBONEN op ons bord hebben. Inmiddels is het eerste vak met TUINBONEN geoogst, of het tweede vak het gaat halen ? Meer dan de helft is geknikt en ligt treurig in de modderige aarde te wachten op een naderend einde.
En wat dachten jullie van dat ZWARTE KLEVERIGE VOLKJE dat het reuze naar zijn zin schijnt te hebben in onze tuin ? Ondanks verwoede pogingen zijn wij de LUIZEN nog steeds niet de baas. Gezellig bevolken zij met velen de door ons met zoveel zorg opgekweekte TUINBONEN. Gelukkig smaken de BONEN zelf er niet minder om, alleen de opbrengst is vele male minder. Door die akelige LUIZEN ligt de plant zelf gedeeltelijk het loodje en brengt daardoor veel minder VRUCHTEN op.

Deze week is er een maaltje TUINBONEN verwerkt in een eeuwenoud JOODS GERECHT. Dit gerecht draagt de mooie naam: "MEFARKA". Deze BONENSCHOTEL is van boven tot onder gesudderd in de meest geurige kruiden. Het schijnt dat dit gerecht in de tijd dat de BIJBEL zich afspeelde al op deze wijze door het Joodse volk werd bereidt. Destijds werd LAMSVLEES gebruikt, dit werd eindeloos gesudderd in olie, water en verse kruiden als kaneel, komijn, koriander, munt, peper, en tijm. Uiteraard werd er ook zout aan dit geheel toegevoegd. De bonen werden apart gestoofd in een pan met een bodempje water, enkele lepels olie en verse tijm. Uiteindelijk kwamen vlees en groenten bij elkaar in de kookpot en werden er een aantal geklutste eieren aan toegevoegd. Onder voortdurend roeren stolden de eieren om het geheel heen. Het uiteindelijke resultaat werd op smaak gebracht met peper, zout, een uitgeperst citroentje (citroensap) en geserveerd met (kruidig) vers gebakken brood.

Zo gezegd zo gedaan en werd er hier  in ons KLEINE HUISJE het oeroude gerecht MEFARKA bereidt. Nu hebben wij geen lamsvlees, maar ook geen lamsgehakt. Dus gingen wij voor gewone oerdegelijke rundergehakt. Eerlijk is eerlijk... wij kunnen ons zo voorstellen dat het lekkerder is met gesudderd vlees. Gehakt wordt vaak zo kruimelig. Je verliest enigszins het "malse effect" dat "in stukjes gesneden gesudderd vlees" wel heeft. Toch hebben wij zitten smullen... en voor de zoetekauwen onder ons... ik heb nog een kopje gewelde rozijnen toegevoegd. Mmm... Tezamen met het kruidige vers gebakken brood was het een waar KONINGSMAAL !

LIEVE GROETEN, Suus en Marcel  (zien jullie die schattige bloemen, dat zijn onze zelf opgekweekte ZINNIA'S)