woensdag 3 juli 2013

Het KLEINE HUISJE van de buurman...



Weten jullie het nog... begin dit jaar (Januari 2013) vertelden wij jullie al eens dat onze buurman niet alleen het huis naast ons bezit. Een stuk verderop in het dorp heeft hij nog een gigantisch stuk land met daarop heel veel bomen en struiken en zelfs een KLEIN GRONINGS HUISJE.

Nu zouden deze nieuwsgierige buurman en buurvrouw nog altijd zo graag eens neuzen in dat KLEINE HUISJE. Maar dat mag niet, de buurman vind het daar een te grote rommel om nieuwsgierige buurtjes te ontvangen. We zouden wellicht door schrik worden bevangen. Hi Hi... nou wij denken eigenlijk van niet :-)

Wij hebben juist een enorme interesse voor dit soort KLEINE OUDE HUISJES en hun charme. Voor de buurman is het slechts oude rommel. Hij snapt niets van deze passie, en schudt lachend het hoofd. Uiteraard respecteren wij onze lieve buurman en laten het voor wat het is :-)

Zeker sinds meneer MARTER er zijn intrek heeft genomen is het huisje vrezen wij  voorgoed potdicht op slot gegaan. De buurman heeft er als laatste actie vanuit de beschaafde mensenwereld  een lading wc-blokjes neergestort om het dier met deze scherpe geur te verjagen. We zullen zien of meneer MARTER gaat verhuizen? Misschien is hij ook gevallen voor de charme van de vervlogen tijden :-)  

Enfin... wij waren dus bij dit KLEINE HUISJE aangezien er nog een berg met HOUT voor ons zou zijn. We moeten onze WINTERVOORRAAD op peil houden zodat het FORNUIS straks weer heerlijk kan branden.

Maanden geleden heeft de buurman dunne jonge BOMEN gerooid om zijn bos weer in vorm te krijgen. Inmiddels waren deze STAMMETJES overgroeit met meters onkruid en mochten wij ze letterlijk uithakken uit dit oerwoud, netjes alle zijtakken verwijderen en op een hoop slepen buiten de dichte bebossing.

Dit klusje is nog niet geklaard! Zo nu en dan proberen we daar weer wat van dit werk te verzetten. Het is namelijk nogal zwaar werk. We zouden eigenlijk een paard tot onze beschikking moeten hebben, die zou de stammetjes met weinig moeite door het struikgewas slepen :-) Nu blijven we al maar hangen in het wilde struikgewas. Hi Hi... wij zijn natuurlijk niet zo gespierd dat we dit zo EVEN DOEN :-)

Langs deze weg een paar ZOMERSE KIEKJES in en rondom het KLEINE HUISJE. Wat is het nu een groene bedoening hier hè! Er bloeien tal van VERWILDERDE ROZEN en bergen met bijzonder ONKRUID. Toen we hier van de winter waren was alles kaal en leeg. Wij vinden het een fijne plek om hier zo af en toe een poosje te werken. De tijd staat hier een beetje stil en de NATUUR neemt de boel zo heerlijk over. 

Daar GENIETEN wij van... Een stukje onvervalst OUD en NATUURLIJK GRONINGEN, mooi is dat! En uhhh... zouden we OOIT nog eens in de gelegenheid komen om dat KLEINE HUISJE vanbinnen te zien? Het blijft spannend... :-)  

LIEVE GROETEN, Suzanne & Marcel