maandag 23 september 2013

Lief en leed van onze KIPJES...



Er is de afgelopen weken een hoop LEED geweest onder onze zo geliefde KIPJES. Nieuwe huisgenootjes kwamen en nieuwe huisgenootjes gingen. Totaal kwamen er 4 KIPPEN waarvan er 3 ernstig ZIEK bleken en terug moesten naar de fokker. Alleen onze geliefde DOTJE bleef over. Maar ook DOTJE bleek ZIEK te zijn. Toch hebben we niet opgegeven...

We hebben dit beestje NIET terug gebracht naar de fokker. Dat konden we gewoon niet. We zijn DOTJE met al wat in ons is gaan verplegen, ze werd apart gezet in de blokhut. Ze kreeg alle zorg die nodig was met  allemaal lekkere hapjes en papjes. Maar ook een noodvaccin, heel veel liefde en extra vitamine in het drinkwater. We hebben natuurlijk ook voor haar gebeden. En dan nu het WONDER... Van verlamd en blind aan 1 oog is ze helemaal genezen!

Al onze KIPPEN vertoonden hier en daar wat lichte ongemakken na dit drama. Ze hebben allemaal een noodvaccin en extra vitaminen gekregen. Ook zij zijn momenteel allen nog in leven! Jullie begrijpen dat we DANKBAAR zijn. Al zijn we nog steeds wel extra alert en heel voorzichtig.   

MAAR ER WAS MEER...
Zo zag manlief een poosje geleden een advertentie op marktplaats staan. Er zouden een stelletje KIPJES voor weinig te koop zijn. Eerlijk is eerlijk, ons hoofd stond hier op dat moment niet echt naar ten tijde van het drama van de fokker en ziekte. Maar iets in ons vertelde dat we daar naar toe moesten gaan.

Tot onze verbazing bleek het op het adres te zijn waar wij ons HAANTJE KEES destijds brachten. Weten jullie het nog? KEES was dat lieve KUIKENTJE dat hier op ons erf werd  geboren, de schattige foto's getuigen hier nog dagelijks van. 

De eigenaar bleek ernstig ziek geworden te zijn, hij kon niet meer goed voor zijn dieren zorgen. Haast al zijn KIPPEN bleken opgegeten te zijn door roofdieren? Het precieze verhaal weten wij niet, maar onze KEES was er in elk geval niet meer.

Marcel mocht zijn laatste drie HENNETJES meenemen die hij in niet al te beste staat daar aantrof. Het is een schrijnend verhaal. Deze scharreltjes moesten gewoon mee naar ons KLEINE GRONINGSE HUISJE. We ontdekten dat ze enorm uitgehongerd waren, ze hebben drie dagen achtereen zo'n beetje alles opgegeten wat ze maar zagen. In het begin aten ze zelfs zaagsel. Ze waren zwaar getraumatiseerd en vooral heel zwak in de pootjes. Inmiddels zie je ze opdikken en meer vertrouwen krijgen. We weten niet precies hoe oud ze zijn en of ze überhaupt na deze ontbering wel oud zullen worden. Wat we wel weten is dat wij ze mochten redden van een verdrietig leven. Al GENIETEN ze hier maar een paar maanden geeft ons dit al een goed gevoel.

Kijk maar eens hoe onze TANTE BETS hier heerlijk met een ZONNEBLOEM in de weer is. Het was namelijk gisteren voor het eerst dat ze zelf naar buiten durfde te wandelen en lekker aan de scharrel ging met een ZONNEBLOEM :-) Zoiets geeft dan, na al het LEED, toch een lach op je gezicht!

LIEFS, Suzanne & Marcel