maandag 26 mei 2014

ZELFVOORZIENEND dromen... (1)


Schuin tegenover ons KLEINE GRONINGSE HUISJE, achter de tuinen van onze overburen, heeft onze buurman nog een stuk grond. Het perceel bedraagt zo'n 2000 m2. Een spannend stuk grond, waar van alles te vinden is :-) Waar je zo heerlijk ZELFVOORZIENEND kunt DROMEN :-)

Het kan zijn dat nieuwe lezers nog niet wisten dat wij hier met grote regelmaat te vinden zijn. Wij mogen dit stuk grond gebruiken. Het is dus niet van onszelf. Het grootste deel van onze WINTERVOORRAAD GROENTEN wordt hier verbouwd.

Eerlijk is eerlijk... omdat het een landelijk gebeuren is hier valt het niet mee om hier te verbouwen. Je hebt met zoveel elementen te maken waar je bijvoorbeeld in een woonwijk geen idee van hebt.

Er zitten hier behoorlijk veel dieren, denk aan hazen en konijnen, reeën, tal van vogels waaronder veel duiven, miljarden slakken, woelratten, muizen enzovoort. Al deze o zo leuke dieren eigenen zich onze MOESTUIN natuurlijk ook toe :-(

Ook staan er naast het perceel twee lieve pony's die eigendom zijn van een oude meneer. Het hek waar de pony's achter zouden moeten blijven staan is niet echt meer in goede staat... Dus hebben wij deze twee schatten ook met grote regelmaat tussen de aardappels :-)

Hi Hi... soms worden die rozige DROMEN dus omgezet in tranen. Want het valt echt niet mee om hier iets eetbaars van het land te krijgen. Als we niets aan beschermingsmaadregelingen zouden nemen (gaas, doek, hek enzovoort), zouden we hier echt NIETS van het land kunnen halen :-) Dan zou echt alles verwoest zijn of smakelijk opgepeuzeld... En geef ze eens ongelijk :-)

Aangezien onze buurman het grootste deel van zijn machines heeft weggedaan wordt het deel waar wij de MOESTUIN maken nu slechts nog ruw GEPLOEGD. Dat wil zeggen dat de graskluiten er in grote bonken een beetje onder worden geschoven. Wij moeten het land daardoor stukje bij beetje MET DE HAND ontginnen, vrij maken van zwaar onkruid en fijn maken (FREZEN). Op grote bonken klei met gras en onkruid kun je immers niets verbouwen.

Maar al en met al geeft het altijd weer een fijne beleving om daar de handen uit de mouwen te steken. Wat we wel hebben geleerd de afgelopen jaren is dat je hier niet te krap kunt kijken. Dat is echt niet mogelijk :-) 

Zie hier wat plaatsjes van afgelopen zaterdag. Er gingen BONEN de grond in, er werden KOOLPLANTJES uitgezet en zoveel meer :-) Verwacht hier niet teveel romantische plaatjes... Want op dit bijzondere plekje gaan wij altijd echt heerlijk "BACK TO THE BASIC" :-) Hier zijn onze handen meestal zwart, hebben we vegen op ons gezicht, lopen we in oude kleren rond en nog het liefst op kaplaarzen :-)

Morgen meer over onze ZELFVOORZIENENDE DROMEN :-)

LIEFS, Suzanne & Marcel