woensdag 24 september 2014

KLEINE RUPS op VADERS LAND...



***
Zeg jij daar KLEINE RUPS: "je wandelt op Vaders land..."

Ja, jij met je geel en zwarte band

Ben je gevaarlijk of ben je gewoon heel slim...

Heel misschien zit je camouflage er wel tussenin


***

Met razendsnelle pootjes marcheer je door Vaders land...

Ja, je zet mijn overdenkingen in volle vaart gewoon aan de kant

Uniek, geschapen op het gesproken woord...

En Vader zag dat het goed was zodat jij mocht zijn zoals het behoort


*** 

Ik kom tot besef dat jij deel uitmaakt van Vaders land...

Ja, samen met de rulle aarde en al de korrels zand

Niet "zomaar" of geheel per ongeluk ontstaan...

Ook tot in het kleinste leven breekt Vaders Koninkrijk baan


***

Want ook al ben je voor velen haast onzichtbaar op Vaders land...

Ja, vandaag wordt daarin belicht Vaders scheppende hand

Je vergankelijk lijfje en haartjes zacht...

in schittering bekleed met Vaders Koninklijke pracht


***

Zeg jij daar wonderlijk mensenkind: "ben jij al stil geworden op Vaders land..."

Ja, zoveel gebundelde schoonheid zet je niet even aan de kant

Laat al de verfijnde details maar lieflijk indruk maken...

Richt je oog daarna maar gerust omhoog en laat je door Vaders liefde warm aanraken