maandag 23 november 2015

Het BESSENLAANTJE



Er was eens een lieflijk LAANTJE dat aan beide zijden gehuld mocht zijn in BESSENPRACHT :-) Het pad zelve dat door het LAANTJE liep was een mengeling van krakende eikels, knisperend blad en mossige atmosferen. Met hier en daar een rijk gevulde afgevallen BESSENTROS had het LAANTJE meer iets weg van een heuse kerstversiering. 

Het mocht de plek zijn van een eenzaam roodborstje die de wereld bestudeerde vanuit zijn veilige schuilplaats. Maar ook de plaats van razendsnelle pimpelmezen, die het LAANTJE hadden ingesteld als betrouwbare landingsbaan. En af en toe verscheen juffrouw gaai, de Vlaamse wel te verstaan, ook nog ten tonele.

Het BESSENLAANTJE mocht voor ons een verstilde plek vertegenwoordigen, volledig onbekend met oorlog en geweld. Een lieflijk tijdloos LAANTJE dat vrede en harmonie leek uit te ademen.    

Het BESSENLAANTJE heeft wat ons betreft een identiteit gekregen. We hebben "kennis gemaakt" zullen we maar zeggen. En dan te bedenken dat ze niet eens ver van ons huisje is gelegen. 

Zullen we ons huisje oppakken en verhuizen naar het BESSENLAANTJE? Ze heeft namelijk ons hart gestolen...

LIEFS vanuit ons KLEINE GRONINGSE HUISJE...